Miðvikudagur, 12. október 2005

Það er allt að gerast.
Mamma komin frá Kanarí og Beggi orðin fimmtugur! Júlía og Gulli búin að gifta sig, nei djók. Það stefnir samt í það. Ég hef bara aldrei séð ástfangnara fólk, nema kannski mig fyrir svolitlu síðan... eeen það reyndist vera sóló project.
Mamma gaf mér svakalega stórann dúk, svo nú get ég haft dúk á borðstofuborðinu um jólin. Magnað.
Hún bauð okkur í mat í kvöld. Eftir matinn útbýtti hún toblerone súkkulaði, einn pakki á mann, en hún tók fram að það mætti ekki opna þetta. Næst opnaði hún sjálf toblerone pakka og henti súkkulaðibitum á borðið. Þeir sem höfðu viðbrögðin í lagi fengu bita, aðrir ekki. Mér leið eins og fugli á bílaplaninu hjá Aktu Taktu. Mjög spes. Annars finnst mér að það eigi að sekta fólk sem kaupir ekki M&M í fríhöfninni.
Eftir matinn spurði mamma hvernig stæði á því að ég væri ekkert búin að barma mér yfir því hvað ég væri einmana og lítil og blá og hvað allt væri ómögulegt og ég myndi deyja ein og það elskaði mig engin. Ég þakkaði henni fyrir að minna mig á þetta, fór inná bað og grét í klósettpappír.
Gott að eiga góða að.
Þegar ég kom fram tilkynnti Júlía mér að Gulli ætti bróður og þau hefðu ákveðið að ég ætti að giftast honum.
Has it really come to this??
Reyndar er ég eina single stelpan eftir í vinkvennahópnum eftir að H fann sér mann um síðustu helgi og varð svona líka hrifin af honum - og hann af henni. Mér finnst það ágætt. Þá eru færri sem draga mig út á kvöldin því allir eru uppteknir við að vera ástfangnir. Ég get ekki verið nálægt þessu fólki. Fæ verk í hjartað, en ég fæ líka að vera í friði og viðhalda félagslegri einangrun minni.
Ég er líka mjög upptekin. Í þessari viku er ég t.d. að prófa að rækta hár inní eyrunum á mér.