 |
|
|
|
 |
"tík, naðra, norn"
Sunnudagur, 25. september 2005
Í gær kom ein besta vinkona mín í heimsókn til mín. Við sátum og drukkum saman og fórum svo á djammið. Ég var að drekka kók, mest megnis. Ekki hún. Á þriðja glasi sagði hún að ég væri tík. Á fimmta var ég orðin naðra og á því þrettánda norn. Það er langt síðan við hittumst síðast og ég vissi eiginlega ekki hvernig ég átti að taka öllu þessu hrósi. Hún kallaði mig tík, vegna þess að hún var stolt af mér. Stundum þarf kona að vera tík til að koma slow cooking heila karlmanns í skilning um að hann hefur "réttarstöðu grunaðs manns". Ég gruna alla karlmenn um að vera fávitar. Augljóslega, gerir þetta viðhorf mig að fávita. Mér er bara slétt sama. Á meðan öskubuskukomplexinn grasserar, og engin prins mætir á svæðið með glerskó sem passar, hentar mér ágætlega að steypa alla karlmenn í sama mótið. Fordómar? Ójá, ég hef svoleiðis. Ég man ekki af hverju hún kallaði mig nöðru og þegar hún skakklappaðist inn á bað í morgun kom í ljós að hún man það ekki heldur, því ég spurði: "af hverju kallaðir þú mig nöðru í gær? Í hvaða samhengi var það aftur?" "kallaði ég þig nöðru? Ég man það ekki" - direct quote. Málið er dautt og ég get ekki upplýst í hvaða samhengi ég er naðra, en ég efast sko ekkert um að ég sé það. Þessi vinkona mín er síðasta manneskjan til að ljúga svona nokkru upp á sakleysingja, jafnvel á fimmta glasi. Hún blandaði reyndar tad skæs blöndur... Þetta aftraði henni ekki frá því að koma með mér heim eftir djamm og kjafta við mig til átta í morgun áður en hún sofnaði í rúminu mínu. Naðran sofnaði stuttu seinna út frá sex and the city í sófanum. Það er fullkomlega eðlilegt að hún hafi kallað mig norn, hún veit að ég er það. Í gærkvöldi var ég á Ölstofunni þegar ég áttaði mig á því að ég hefði bara um tvennt að velja: annahvort fer ég að hætta að vera edrú á djamminu eða ég hætti að djamma all together. Þriðji möguleikinn kom þegar sæti strákurinn strauk höndinni yfir rassinn á mér en hann hvarf í mannhafið áður en ég gat hent botnvörpunni yfir hann. Ég gaf botnvörpuna konu sem ég fann á kvennaklósettinu á REX. Það var ekki illa meint, hún sagðist þurfa á henni að halda, var svo rosalega skotin í skíthæl sem sat við eitt borðið. Ég er komin á þá skoðun að fólk þarf að vera verulega drukkið til að hafa gaman af djamminu og þar sem mig langar ekki að herða mig í drykkjunni mun ég deyja ein og hundurinn minn verður búinn að éta helminginn af andlitinu á mér áður en ég finnst. Ef ég verð þá búin að drullast til að fá mér hund áður en ég dey! Ég er annars búin að vera að þvo þvott í alla dag og undirbúa vinnuvikuna. Ég verð alltaf svona hamingjusamlega þenkjandi þegar ég þvæ þvott... | anna | 18:46 |
comments
Mikið er ég nú fegin að vera ennþá ein besta vinkona þín þrátt fyrir helvítis kjaftháttinn á mér um helgina. Takk fyrir gestrisnina og frábæra helgi elsku Anna mín Ég þarf sko ekkert að bíða eftir því að þú kallir mig asna, þú hefur oft gert það! Ég á hinsvegar erfiðara með að taka því sem bónorði vegna þess að þú kallar mig venjulega asna þegar ég hef sagt eitthvað á borð við "en kannski fattar hann að ég er "it" einn daginn" Haltu bara áfram að kalla mig tík eða nöðru eða norn. Það er allt skárra en að vera asni. Í alvöru. Takk fyrir komuna! Þú ert best Ohh Anna, ég man núna af hverju ég kallaði þig nöðru!
post a comment
|
