ravings of a lunatic: Helsjúk

Helsjúk

Fimmtudagur, 29. september 2005

(Fyrri parturinn af þessu bloggi var skrifaður á mánudagskvöldið)

Ég er með ljótuna.

Fór í bað áðan og lét ljótuna flæða um mig. Í morgun þegar ég burstaði tennurnar reyndi ég hvað ég gat að horfa ekki í spegilinn, en ég þjáist líka af óhóflegri bjartsýni svo ég kíkti - og mér féllust hendur.

Ljótu viðbragð nr 1 hjá mér er venjulega að láta lita á mér hárið.

Ég er hinsvegar orðin svo lífsreynd að ég veit að hárlitun leysir ekkert. Þessvegna hef ég ekki látið lita á mér hárið í langann tíma. Mér leiðist hvernig ég lít út: ljóshærð, rauðhærð, svarthærð, stutthærð, síðhærð, með liðað, slétt.. það skiptir engu máli, litun er engin lausn. Ekki einu sinni klipping getur reddað þessu. Ég hef oft fallið í þá gryfju að reyna að laga ljótuna með því að klippa á mig topp. Sjálf.

Það endar alltaf illa.

Ég Ingu frá þessu þegar ég kom í vinnuna. Hún sagði "af hverju ferðu bara ekki heim í hádginu, sléttar á þér hárið og sjænar þig til, þú verður svo flott á eftir." "Ég nenni því ekki", svaraði ég.

Sem er einmitt virkur hluti af ljótunni. Leti. Auk þess finnst mér ég svo óhugnarlega ljót að það skiptir engu máli hvað ég geri. Þótt ég myndi eyða klukkutímum saman með pensla og liti þá fyndist mér ég samt ljót á eftir.

Ég sat í vinnunni og vorkenndi mér þegar lausnin á öllum mínum vandamálum blasti við mér: ég þarf að fá mér nýja tösku. Aðeins þá get ég losnað við ljótuna, þetta blasir við.

Þetta þýðir að ég verð ljót alveg fram á föstudag. Mér er hinsvegar alveg sama.

Eðlislæg leti mín og aumingjaskapur kemur líklega í veg fyrir að ég nenni að fara einhvert til að finna mér tösku hvort sem er svo ég sit uppi með þetta.

Current events:

Ég veit hvað smitaði mig af ljótunni! Ég var að fatta það!

Það er ekkert eins dapurlegt þegar maður er 34 ára og single eins og að horfa á þátt sem fjallar um fjórar 34 ára konur (ef við gefum okkur að Sam sé það líka) sem eru single og deita hvert ruslið á fætur öðru. Þetta hefur fokkað upp allri hugsun hjá mér! Karlmenn eru orðnir rusl í mínum huga og hver greiðir sér áður en hann fer í ruslageymsluna?

Ekki ég!

Það var óhætt fyrir mig að horfa á þessa þætti þegar ég var gift, jafnvel þótt það hafi ekki verið hamingjusamlega. Það gerði samt single veruleikann meira fjarlægann. Þetta var ekki jafn ógnvekjandi og skelfilegt og sorglegt.

Þetta er eins og endalaus hryllingsmynd fyrir einhleypar konur á mínum aldri!

Ég get þetta ekki lengur! Ég má ekki horfa meir! By God! Ég ætla að fara og kaupa mér tösku á morgun! Og þegar ég er búin.. ætla ég að slétta á mér hárið og verða bjútifúl aftur! Ég trúi ekki að allir karlmenn séu rusl! Það getur ekki verið!

NEI! NEI! NEI! NEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEIII!

| anna | 21:03 |