Fimmtudagur, 29. september 2005
Ég var varla búin að fá mér sæti þegar ég mætti í vinnuna í morgun þegar það kom maður með myndavél í dyragættina sem spurði mig hvort ég gæti verið fyrirsæta fyrir hann í nokkrar mínútur. Ég sagði "já ekki málið", strækaði pós og brosti kaldhæðnislega, því ég hélt að hann væri að djóka í mér.
Þegar kom í ljós að hann var ekki að djóka velti ég því fyrir mér hvort hann hefði gleymt gleraugunum sínum heima eða hvort hann væri kannski blindur en það var ekki þannig. Fjórum mínútum síðar stóð ég við þjónustuborð að þykjast vera að fá hjálp með tölvupóstinn minn á meðan tveir ljósmyndarar tóku myndir í gríð og erg.
Á næstu dögum mun sumsé birtast mynd í fréttabréfi. Ég er í fallhlífinni minni og lít út eins og eitthvað sem dó, en gekk aftur. Eins og heróínsjúklingur, nema ég held að þeir fái ekki bólur.
Það myndi taka mig ca korter að breyta þessari hryggðarmynd í eitthvað skárra en þessa dagana nenni ég því ekki. Ég er með ljótuna. Ég er leið á því hvernig ég lít út, mér finnst ég ljót hvort sem ég er tilhöfð eða ekki og mér er sama þótt ég sé það.
Having said that finnst mér áhugavert að þetta er fjórði karlmaðurinn á sex dögum sem annaðhvort biður mig um að vera fyrirsæta fyrir hann eða spyr af hverju ég er ekki á skrá sem fyrirsæta. Ég er ekki að grínast. Ég hef verið spurð að þessu áður, það sem er óvenjulegt núna er að engin af þessum fjórum var drukkinn og engin þeirra var að reyna að sofa hjá mér.
Ég sagði þeim fyrsta að mig langaði ekki að vera módel. Þá sagði hann mér að það væri hægt að fá hellings peninga upp úr þessu. Ég hafði í alvöru talað aldrei hugsað út í þá hlið málsins.
Núna velti ég því fyrir mér hvort þetta sé nýtt trend, að fá konur sem eru ekkert sérlega hot til að sitja fyrir á myndum. Eru allir orðnir leiðir á konum sem vakna og líta út eins og kvikmyndastjörnur? Þið vitið hvaða konur ég er að tala um, þessar sem gætu dottið ofaní drullupoll og þegar þær stíga upp úr honum myndast röð af öðrum konum sem henda sér sjálfviljugar í drullupollinn í þeirri veiku von að drullupollur fari þeim jafn vel.
Ég er langt frá því að vera þannig kona, ég hef dottið í drullupoll og ég varð bara skítug.
Af hverju hef ég ekki áhuga á því að vera á skrá hjá módelskrifstofu en finnst ekkert mál að vera eins og draugur upp úr öðrum draug á mynd í fréttabréfi?
Er það vegna þess að ég er self destructive? Eða vegna þess að ég skilgreini mig út frá fleiri atriðum en útliti? Eða vegna þess að ég vissi að ég myndi snúa bakinu í ljósmyndarann allan tímann.