Miðvikudagur, 21. september 2005
Ţađ er alltaf varasamt ađ setjast upp í bíl hjá mömmu.
Um daginn var hún ađ keyra okkur heim og á fyrstu gatnamótunum spurđi ég: "Hvert ertu ađ fara?" "Ţorlákshöfn", svarađi hún. "Vó! En ég á heima vesturbćnum í Reykjavík!", sagđi ég skelfingu lostin. "Já! Alveg rétt", sagđi hún, hló og gaf stefnuljós í hina áttina.
Hefđi ég ekki sagt neitt á ljósunum gćti eftirfarandi hafa orđiđ ađ veruleika:
"Góđan daginn, ég ţarf ađ tilkynna forföll. Doddi kemur ekki í skólann í dag. Já nei, sko hún mamma var ađ keyra okkur heim frá sér í gćr og viđ vorum rétt í ţessu ađ koma til Akureyrar. Nei, nei, hún á sko heima í Kópavoginum"