Fyrir mörgum árum fór ég til Ibiza. Með í hópnum var fræg hljómsveit á þessum tíma og held ég að þeir hafi fengið frítt far og hótel gegn því að spila eitthvað. Einn meðlimurinn sat á hótelinu allar 3 vikurnar. Ég held að peningaleysi hafi hrjáð hann eða kannski þorði hann bara ekki út. Kannski átti hann bara að segja - núna tek ég stóra sénsinn og fer niður á strönd. Ég hugsa að það hefði verið skemmtilegra.

Annars verður fólk hræddara við að taka stóru sénsana eftir því sem aldurinn færist yfir. En ég er ekki svo viss um að það hafi neitt með aldurinn í raun að gera. Frekar að þá er meira undir. Meiru að tapa ef illa fer.

Þú þarft því bara að reikna út hverju þú hefur að tapa með því að taka stóra sénsinn. En það er einn galli á þeirri aðferð. Eftir því sem maður reiknar meira þá verður maður hræddari og tækifærin glatast á meðan maður situr og reiknar. Sumir reikna alla ævina og gera aldrei neitt.

Svo eru aðrir sem aldrei reikna neitt og eru alltaf með allt niðrum sig.

Því verður að finna þarna einhvern milliveg - reikna og síðan hætta að reikna og treysta á "guts feeling".

Stærðfræði hefur aldrei verið mín sterkasta hlið. Ég er gut feeling manneskja, en þegar one's gut fails so miserably.. hvað hefur maður þá?

Mín merking á stærðfræði, í þessu samhengi, er dómgreind. Ekki bókstaflegur reikningur heldur hæfileikinn til að meta kosti og galla ákvörðunar. Ég held að það sé enginn skortur á góðri dómgreind hjá þér.

En aftur á móti finnst mér þú hljóma eins og sjálfstraustið hafi beðið einhvern hnekki. Sjálfstraust er nefnilega mikilvægur eiginleiki til þess að geta notað "gut feeling". Góð dómgreind er síðan nauðsynleg til þess að sjálfstraust breytist ekki í mont og maður fari að taka rangar ákvarðanir.

Þetta er rétt hjá þér Igor. Ég veit alveg að ég verð orðin góð á korteri. Ég er eins og köttur að því leyti. I always land on my feet.

Til hamingju með afmælið á morgun, ef ég gleymi því

Sko, ég þekki þig ekki baun.

En ég held að ágætis regla sé að skrifa hvernig manni líður þegar maður er dapur og manni langar burt. Skrifa svo það líka niður þegar maður er ánægður með þann stað, sem maður er á. Bera það svo saman. Vega topparnir upp döpru punktana? Ef ekki, þá er á það reynandi að prófa eitthvað nýtt, fara eitthvert annað. Það eru milljón hlutir, sem mæla gegn því að maður flytji burt. En ef manni langar það, þá verður maður bara að hunsa þá hluti.

Ég er allavegana alltaf í svipuðum pælingum. Fólk hættir ekkert að flytja á einhverjum aldri, þetta er eitthvað, sem maður getur alltaf gert. Ég geri mér enga grein fyrir þínum aðstæðum, en ég get ekki séð hvað festir fólk á einum stað. Ég held að það sé alltaf hægt að byrja uppá nýtt annars staðar.

Það er óþarfi að enda einsog allir aðrir, sem þora ekki að taka séns.

Ég bíð ekkert lengur eftir afmælisfærslunni þinni...

Innilega til hamingju með að vera loksins orðin þrjátíu og fjögurra ára.
Eigðu góðan dag og frábær ár elsku vinkona

Sæl mín kæra... hér talar kona með reynslu Þegar ég sagði fólki að ég væri að flytja úr landi (fyrir 9 árum) til að læra kvikmyndafræði og frásagnartækni í nýjum miðlum horfðu allir á mig eins og ég væri gengin af göflunum. Barnið mitt byrjaði mállaust í skóla... en við komumst saman í gegnum fátækt og fjör mæðginin og erum sterkari á eftir. Án efa er þetta eitt af þeim gæfusporum sem ég hef tekið á lífsleiðinni þó ég hafi verið logandi hrædd. Ég öðlaðist menntun, vinn við það skemmtilegasta sem ég get hugsað mér og fékk sjálfstraust í kaupbæti sem mig vantaði sárlega áður. Þegar ég tók skrefið var ég 35 ára... og núna finnst mér ég hafa verið svo ung þá Svo gangi þér vel, hvað sem þú ákveður og til hamingju með morgundaginn!

Til hamingju með daginn. Vona að þú takir í það minnsta séns á að eiga afmæli

Til hamingju mað ammælið!

Takk, takk, takk!

Djöfulli er ég sammála þér, maður á að taka fleiri sénsa, hvað er það versta sem gæti gerst?
Mig langar heldur ekki að muna bara eftir sjónvarpsdagskránni.

Allavega Til hamingju með daginn.

Til hamingju með afmælið mín kæra. Hittingur með haustinu??????
Þér til huggunar þá er ég eldri en þú my dear.
Kveðja Þóra María