Mánudagur, 01. ágúst 2005
Ég vaknaði klukkan sjö í morgun. Lá uppí og velti því fyrir mér að fara frammúr, gera eitthvað.. eða.. sofna aftur.
Klukkan eitt áttaði ég mig á því að ég hafði ákveðið að sofna aftur, teygði úr mér og hugsaði "ahhh.. djöfull var þetta gott hjá mér!"
Fór framúr, fékk mér að borða, kveikti á tölvunni og sá tölvupóst frá manneskju sem ég þekki ekki. Manneskju sem virðist búa í borg sem Frank Sinatra söng um hér fyrir nokkru. Borg sem mig hefur alltaf langar að skoða.
Ég er náttúrlega haldin ofsóknarbrjálæði, eins og komið hefur fram - hefði slett og notað enska orðið yfir það.. en ofsóknarbrjálæði mitt kemur í veg fyrir það. Hann telur að ég sé.. týpa sem kennd er við byggingarstíl.. (það er svo erfitt þegar maður má ekki sletta) og metur það út frá dúkkunum mínum, hann skilur augljóslega ekki íslensku og er ekki orðin nógu þróaður að reyna við þýðingarvélarnar svo hann veit ekki hvað stendur á þeim.
Hann segist vera hljóð hönnuður og tvö lög á síðunni fengu hann til að senda mér póst, því hann er forvitinn að vita af hverju ég póstaði þeim og hvernig ég upplifi þau. Segist hafa eytt hálftíma á síðunni, þótt hann skilji takmarkað (lesist: ekkert) og segist taka ofan fyrir.. fokk.. get ekki sett þetta yfir á íslensku. Blogg-virði-mínu, sem virðist heilla jafnvel þótt hann skilji ekkert. Kannski var hann bara að lesa brandara..
Ofsóknarbrjálæði aside.. þá er þetta eitt það skemmtilegasta við að halda úti heimasíðu. Þegar fólk sem skilur mig ekki langar að skilja mig. Þetta sama fólk kemst fljótlega að því að já, ég tala ensku, já, ég er geðveik og nei.. ég er ekki byggingarstíll, þó ég sé þrælvel byggð og nei.. þú skilur mig ekkert frekar en aðrir, þó ég tali ensku.
Ef ég gef mér að þetta sé ekki Halldór, eða hinn.. sem notar frípóst frá sama fyrirtæki.
Ofsóknarbrjálæði borgar sig.
Ég er með verk í vinstri handleggnum. Hann er að ágerast. Ég veit að það ætti að vera hægri en samt, þetta er mjög pirrandi og búið að vera svona í nokkrar vikur. Ætti að fara til hjartalæknis, en ég virðist ekki vera haldin ofsóknarbrjálæði þegar kemur að mér. Þó svo ég sé yfirleitt sú manneskja sem gerir mér mestan skaða þegar upp er staðið.
Áhugavert.
Allavega.. nú ætla ég að skrifa svar sem er mjög diplómatískt. Ef Dórið er að drilla í mér, verður hann einhverju nær, ef hinn er að veiða, verður hann engu nær, og ef þetta er í alvöru hljóð hönnuður frá ónefndri borg, verð ég einhverju nær um hann, ef hann svarar.
Kannski verður þetta þannig á endanum að ég get ég skoðað heiminn, eins og Ísland, og allstaðar þar sem ég kem.. stendur mér til boða að tjalda í garðinum hjá einhverjum. Já.. best ég spyrji hvort hann sé með garð.