Þriðjudagur, 30. ágúst 2005
Í gær, á þessum tíma, velti ég því fyrir mér hvort ég ætti að henda mér niður af svölunum. Þar sem mig langar ekki að enda uppstoppuð í stofunni hjá sköllótta gerpinu á jarðhæðinni kom það eiginlega ekki til greina, svo ég fór bara í bað í staðinn.
Ég átti sumsé ömurlegann afmælisdag. Gæti farið útí það í smáatriðum en það skiptir ekki máli. Það er bygons. Ég á fáa en góða vini sem.. eru dásamlegir. Eins og einn sem hringdi í mig áðan og sagði: "nú fer ég að hætta að hafa þig sem gsm vin, því ég er að fara yfir til símans. En ég get talað frítt við þig í heimasímann í sextíu mínútur á mánuði og kem til með að nýta það til fullustu með því að biðja þig að lesa upp úr stjórnartíðindum á meðan ég fróa mér."
Mig grunar reyndar að hann hafi verið að reyna að drepa mig þar sem hann vissi að ég var að keyra og ég hló svo mikið að ég var næstum búin að lenda í árekstri. Ekki batnaði það þegar hann fór að lesa uppúr stjórnartíðindum í símann með stofnana röddinni. Það láku tár. Þegar maður á svona vini getur maður ekki verið blár og lítill mjög lengi.
Þegar ég kom heim tóku krakkarnir á móti mér, sungu afmælissönginn fyrir mig og borðuðu með mér ostaköku og í tölvupóstinum mínum fann ég svolítið sem kallaði fram bros, komið alla leið frá meginlandi Evrópu.

Seinna fékk ég þetta lag sent í tölvupósti:
When you're down and troubled
and you need some love and care
and nothing, oh nothing is going right.
Here's what you do:
Close your eyes and think of me
and soon I will be there
to brighten up even your darkest nights.
You just call out my name,
and you know wherever I am
I'll come running,
I wanna see you again.
Let me say..
Winter, spring, summer, or fall,
ohh all you got to do is call
and I'll be there, yes I will,
you know, I'll be there, yes I will,
You've got a friend.
--
Thank you, thank you, thank you.