Just married..
Miðvikudagur, 13. júlí 2005
Dyggir lesendur mínir vita að ég átti alvöru stalker fyrir nokkru síðan. Þegar ég gerði honum grein fyrir því að ég myndi fyrr deita hreyfihamlaða margfætlu en hann, fann hann sér konu og giftist henni.
Gullfalleg kona, hitti hana á mánudagskvöldið á kvöldgöngu með stalkernum.
Í nótt lá ég uppí rúmi og svaf eins og engill á róhipnól... þegar síminn hringdi. Klukkan fjögur. Ég hélt náttúrlega að klukkan væri orðin sjö og stundi mæðulega áður en ég tók upp símann og sá.. að stalkerinn minn var að hringja. Ég slökkti á símanum og fór aftur að sofa.
Mér hefur alltaf þótt heillandi hvað sumt fólk er vitlaust að láta sér detta í hug að einhver nenni að svara símanum þegar það hringir um miðjar nætur. Mér finnst líka heillandi tilhugsun, fyrir nýbakaða eiginkonu stalkersins, að hann sé byrjaður (á 2. mánuði hjónabandsins) að hringja í ókunnugar konur.
Ég nenni ekki að þekkja fólk sem hringir í mig á næturnar. Alveg grunaði mig að það myndi borga sig að hafa símanúmerið hans áfram í símanum, annars hefði ég svarað í svefnrofunum skíthrædd um að nú væri einhver dáinn. Stalkerinn hefur fengið nýjan hringitón: silent.
Fáviti.