 |
|
|
|
 |
Defuse
Fimmtudagur, 14. júlí 2005
Eftir að hafa velt málinu fyrir mér í þrjá klukkutíma á milli þess sem ég les blogg.. hef ég ákveðið að fara á bókasafnið í kvöld. Ég er að lesa bók sem hefur kveikt hjá mér lestrarþorsta. Mér finnst yndislegt að lesa og ætti að gefa mér miklu meiri tíma í að gera það. Í gærmorgun var ég að lesa blogg þegar það stormaði maður hingað inn, horfði til skiptis á mig og Ingu og spurði: "hvor ykkar vill vera í fýlu það sem eftir lifir dags?" "Ég", svaraði ég og brosti mínu blíðasta. "Ertu oft í fýlu?", spurði hann. "Nei, mjög sjaldan", svaraði ég og brosið mitt breyttist í hálfgert glott. Ég fann hreinlega á mér að þessi yrði challenge og ég var akkúrat í stuði. Þessu næst gekk hann ákveðnum skrefum að skrifborðinu mínu, skellti blaði á borðið hjá mér og hreinlega hellti sér yfir mig. Sirka korteri seinna fór þessi sami maður út, in high spirits, bugtaði sig og beygði, þakkaði kærlega fyrir frábæra þjónustu, sagðist myndi koma aftur og versla við okkur og ítrekaði að hann hefði sjaldan fengið svona góða þjónustu. Þegar hann hafði lokað hurðinni á eftir sér leit ég á Ingu, brosti og blikkaði hana. -Eins og ég geri þegar ég er ánægð með mig. Iss.. "hver vill vera í fýlu það sem eftir lifir dags". Ég man ekki eftir viðskiptavini sem hefur komið mér í fýlu. Þeir hafa gert mig pirraða, reiða, komið mér í tilfinningalegt uppnám, hef fengið kvíðaköst.. en fýlu? NEVEEEEEER! Ég reyndar kann að defusa fólk. Hæfni sem ég varð að þróa með mér vegna þess að ég er alin upp af mislyndum, geðstirðum einstaklingum. Do or die situation. Fékk líka einu sinni brennandi áhuga á gíslatökum og las um samninga aðferðir. Sem er kannski ekki alveg það sama.. og þó... -bygons. Get gert þetta í gegnum síma líka. Á meira að segja uppáhalds stellingu sem ég fer í þegar ég heyri að viðmælandi minn er mjög æstur. Ég halla mér alveg aftur í stólnum og set fæturna í kross uppá borð. Svo lygni ég aftur augunum og hlusta á fólk tala út. Þegar það er búið að hella úr skálum reiði sinnar byrja ég að spyrja útí málið. Mjög rólega. Eiginlega eins og ég sé að tala inn á slökunarteip og ég er alltaf *on your side*. Þangað til viðkomandi er orðinn rólegur. Þá fer ég on my side, eða réttara sagt.. *the company side* (ekki sami hluturinn). En ég geri það oftast á skemmtilegan hátt svo viðmælandinn tekur ekki eftir því og þegar hann fattar það.. er erfitt að verða fúll aftur því hann er yfirleitt farinn að hlæja. Vá hvað ég er óþolandi að díla við. Einn viðskiptavinur sagði við mig að það væri ekki séns að rífast við mig, því ég væri of skemmtileg en hann vildi samt koma því að.. að hann væri ennþá ósáttur. Ég heyrði að hann var brosandi þegar hann sagði þetta svo ég svaraði: "ég er ekki hissa á því!" og hann fór að hlæja aftur. Ég viðurkenni að ég dansa oft á línunni og stekk stundum á ísjaka og veit ekki hvort hann sekkur.. en ég hef ekki ennþá talað við einstakling sem stekkur ekki á næsta og svo koll af kolli. Maður lærir að þekkja fólk sem maður má tala svona við. Það hafa ekki allir sama húmor og ég geri mér fyllilega grein fyrir því. Ég ætlast ekki til þess heldur. Ég þarf samt að vera í stuði til að geta þetta. Stundum meika ég bara ekki fólk þegar það er í uppnámi og þó ég leggist í sömu stellinguna þá fer ég í slökun á meðan fólk er að æsa sig þegar ég er ekki í stuði til að díla við það. Lærði eitt af virtum ráðgjafa hér í bæ. Langar.. og að því er virðist tilgangslausar þagnir í samtölum í gegnum síma geta gert ótrúlega mikið, sé þeim beitt rétt. Mega ekki vera of langar, þá klikkast fólk endanlega en nógu langar samt til að throw them off the loop. Ég veit ekki hvað þetta er.. af hverju fólk róast við þagnir. Kannski heldur það að ég sé að gera eitthvað rosalega merkilegt á meðan ég þegi.. þegar ég er að einbeita mér að því að hlusta á suðið í viftunni -sem ég held að sé í prentaranum frekar en í bakkupp græjunni, ég er ekki alveg búin að finna út úr þessu og ég er vonlaus í að greina hvaðan hljóð koma. Á sér skemmtilegar birtingarmyndir eins og þegar ég lít stundum upp í loft þegar einhver kallar í mig útá götu. Bygons. Kannski er fólk bara svo hissa eða fullt viðbjóði og á ekki til orð yfir hvurslax geimveru það er að tala við. Eins og ég segi.. ég veit það ekki. Eins og ég lít á málið þá græðir engin ef ég byrja að æsa mig á móti. Auk þess leiðist mér alveg rosalega að rífast við ókunnuga. Að rífast við fólk sem ég þekki er hinsvegar eitthvað sem ég hef mjög gaman að, innan skynsamlegra marka auðvitað og ég kýs að kalla það "rökræður". I aim to please (most of the time hehe) og flestir fara sáttir. Sumir fara ósáttir.. en brosandi eða jafnvel skellihlæjandi og svo eru alltaf þeir sem langar að taka mig hálstaki og herða að þangað til ég hætti endanlega að anda. Ég var búin að gleyma þessu með mannin í gær. Þangað til hann hringdi rétt áðan.. langaði bara að þakka mér einu sinni enn. Ekkert að þakka, mín var ánægjan. | anna | 12:18 |
comments
Þekki þig ekkert, en þú ert mjög skemmtilegur penni, ég les þig á hverjum degi og ég ætla bara að taka mér það bessaleyfi að commenta á þig. Mig langaði bara að segja að ef þú ætlar þér að halda námskeið í svona kúnna meðhöndlun þá skrái ég mig. Tilviljun? Nr. 2 | posted by: igor | 14.07.2005 | 21:43:23 | [+] |Að maður sjái á netinu orðið "rökræður" í gæsalöppum tvisvar sama daginn á tveimur ólíkum stöðum en samt í samhengi? En þar sem ég trúi ekki á tilviljanir þá veit ég að einhversstaðar þarna úti er til lógísk skýring á þessu. Þarf bara að finna hana. Nr. 4 | posted by: igor | 14.07.2005 | 22:05:22 | [+] |Mig vantar einmitt einhverja góða bók að lesa. Hvaða bók var það sem vakti lestrarþorstann að nýju? Nr. 6 | posted by: Guðný Pálína | 15.07.2005 | 17:29:52 | [+] |Heyrðu, ég er búin að lesa hana á íslensku, get bara ekki munað í augnablikinu hvað hún heitir á okkar ástkæra, ylhýra... En þetta er svolítið spes bók og ég verð að viðurkenna að ég vissi ekki alveg hvað mér fannst um hana þegar ég las hana. En - maðurinn minn er í Bókaklúbbi Bjarts og þær eru stundum ansi sérstakar bækurnar sem hann fær sendar ... Bottom line er samt sem áður - það er gaman að lesa - og það er gaman að lesa bloggið þitt Anna
|
