Ég á ekki eftir að geta gert þessu góð skil. Ég veit það fyrirfram. En ég ætla að reyna..

Mætti til Pathfinder og Unu klukkan hálf sex og ákváðum að sleppa landsbankapartíinu og fara beint uppeftir í íslandsbankatjaldið klukkan sjö. Vorum ótrúlega fljót að komast uppeftir, litlar tafir. Ég hef aldrei komið í Egilshöll áður og byrjaði á að pissa. Þaðan lá leiðin í partíið og ef ég fengi út úr því að neimdroppa gæti ég misst mig... ég sé bara ekki the point.

Eftir bjór og snittur komum við Una okkur fyrir framarlega við sviðið og biðum eftirvæntingarfullar eftir átrúnaðargoðunum. Við urðum ekki fyrir vonbrigðum. Fantastic entrance.

Ég stílaði inn á standard uppstillingu og mikið rétt. John var réttu megin, eins og við. Klikkaði á að útbúa borða.. but what the hey..

Fyrir aftan mig var strákur sem reyndi að troða sér fyrir framan mig og ég sagði við hann að það mætti ekki af því ég væri miklu minni en hann og þá myndi ég ekki sjá neitt. Hann gerði sér lítið fyrir og tók mig á háhest. Ég var logandi hrædd, gróf neglurnar í hausinn á honum og hálf kyrkti hann líklega með lærunum. Hann var ekkert að láta það trufla sig og smám saman vandist ég því að vera þarna uppi og hafa besta sætið í húsinu í nokkrar mínútur.

Þessir tónleikar voru frábærir. Ég ætla ekki að reyna að lýsa þeim. Þetta er "you had to be there" dæmi. Pathfinder og Una höfðu samanburð þar sem þau fóru að sjá Duran í fyrra í London og ég hef það fyrir satt að stemmingin hér hafi verið miklu betri en úti og sveitin í meira stuði. Ég trúi því alveg. Mér sýndist þeim ekkert leiðast þarna á sviðinu, enda hafa þeir sjálfsagt fundið 25 ára uppsafnaða eftirvæntinguna sem lá í loftinu.

Við færðum okkur aðeins aftar um miðja tónleika þegar troðningurinn fremst fór að ágerast og þegar tónleikarnir voru búnir skutlaði Una mér niðrí bæ. Ég var á hlírabol sem hægt var að vinda og gallabuxum sem límdust við mig af svita. Fór á Vegamót að hitta Patsy og Eddy. Önnur vinkona þeirra hafði líka verið á tónleikunum og við tvær sátum hálf dolfallnar í hálftíma.. eiginlega til að ná okkur eftir þessa lífsreynslu.

Þegar Vegamót lokuðu var okkur boðið í partí á Pasta Basta. Þetta var rosa fínt 80's partí með jet set liðinu sem hafði verið á tónleikunum. 80's tónlist í bland við nýja uppi og við dönsuðum eins og brjálæðingar. Held að klukkan hafi verið rétt tæplega þrjú þegar Eddy kom til okkar og sagði "stelpur, Simon Le Bon er niðri". Við trúðum henni nú tæplega.. en.. þegar betur var að gáð, þá voru þeir mættir á svæðið. Brilliant að detta svona inn í þetta dæmi. John lítur svo vel út að það er eins og maðurinn hafi verið geymdur í formalíni! Ég fór að sjálfsögðu í jakkanum og hefði ég haft svartan túss á mér hefði ég beðið þá að árita hann... en ég var ekki með svartan túss og það var of gaman til að ég nennti að vesenast í að finna einn.

Ég hafði miklar væntingar til þessa kvölds og það er ótrúlegt.. en þegar upp var staðið fór kvöldið langt fram úr öllum væntingum.

Takk fyrir kvöldið! Þetta var... unfuckingbelievable.

Ég var að skila lyklum í gærkvöldi.. eða nótt öllu heldur. Var mér ekki óvænt boðið í mat. Lambalæri. Mikið rosalega er lambakjöt alltaf gott.

Kom sér vel, ég var glorhungruð.

Nema hvað.. ég sat í eldhúsinu hjá gestgjafa mínum til hálf sex í morgun að kjafta. Þar áður hafði ég setið við tölvuna að kjafta á msn við mann sem er að fara að kenna mér skriðsund á eftir. Verst að það lítur út fyrir að vera sól í dag og hann sagði mér að það væri lang best að synda skriðsund í rigningu. Svona er ég alltaf óheppin.

Ég vaknaði við símann minn í morgun, skil nú ekki hvernig ég fór að því.. var búin að sofa í einn og hálfan tíma. Hver vaknar klukkan átta á sunnudagsmorgnum?

Who indeed.

Lífið er stundum svo skemmtilegt. Fullt af óvæntum uppákomum.

Til dæmis var risastór hunangsfluga í herberginu mínu þegar ég vaknaði. Ég faldi mig undir sæng í tvo klukkutíma.. eða þangað til ég hætti að heyra suðið í henni. Ég veit að þær eru meinlausar.. en mér finnst þær samt skerí.

Í dag lærði ég eftirfarandi:

1. Ég þarf að nota mjaðmirnar ekki bara fótleggina
2. Það er ekki gott að nota froskalappir, því þá beitir maður fótleggjunum rangt
3. Maður færir hendurnar undir sig og heldur sér þannig stöðugum
4. Þú átt að horfa niður á botn og vera með djamm fíling í öxlunum
5. Ég þarf að teygja vel úr mér með höndunum og finna balans
6. Ég þar að muna að anda, annars sekkur rassinn á mér niður

Ég synti skriðsund í dag, svona nokkurnvegin skammlaust - 3 sundtök. Fyrir utan að ég kann ekki að anda. Næsti tími verður þegar ég er farin að geta synt af einhverju öryggi. Þá læri ég að anda.

Ég get þetta alveg. Ég er kona. Ég á að geta hugsað um margt í einu. Þó ég hökti og sé eins og spýtukall á meðan ég er að því. Það lagast.

Ég er með frábæran sundkennara

Vantar miða á Foo fighters á viðráðanlegu verði. Er einhver sem á miða? (1 stk)

Ég átti einkar ánægjulegan lunch í dag. Ég átti nú ekki von á þessu.. satt best að segja.

Í gær tók ég mér frí eftir hádegi og fór á útsölur. Sat í gærkvöldi með buyers remorse dauðans vegna þess að ég keypti mér kjól. Hann kostaði 3000 krónur. Ég sé ekki eftir peningunum. Ég sé eftir skápaplássinu.

Af hverju geri ég þetta? Ég á aldrei eftir að vera í þessum kjól!

Ég hef komist að því að the new low, low price fyrir mig - sem fær mig til að kaupa hvað sem er.. er 690 krónur. Sem betur fer keypti ég bara einn bol sem er hreint út sagt forljótur.

Ég er búin að vera eittthvað svo glöð í dag. Ískrar í mér alveg.

Ég er smátt og smátt að komast að því hvað ég er sérvitur.

"Mér finnst gaman að púsla, en ég púsla bara púsluspil frá einum framleiðanda og af þeim púsluspilum sem hann framleiðir.. bara myndir sem einn teiknarinn þeirra teiknar"

Það eina vitræna í stöðunni er að ég verði rosalega rík, svo ég komist upp með að vera svona sérvitur. Það er annaðhvort það.. eða láta leggja sig inn á hæli. Sem betur fer er ég kona. Ég kem aldrei til með að enda á strætóbekk með skegg niður á tær talandi við sjálfa mig og fuglana.

Hef ekki skeggvöxtin í það.

Þeir segja að fólk veit ekki hvað það á.. fyrr en það missir það.

Þetta er oft tilfellið.

Krakkarnir mínir komu heim í gær. Ég ætlaði nú varla að þekkja Jóhönnu, komin með nýja klippingu sem fer henni alveg rosalega vel. Ég er búin að sakna þeirra svoooo mikið, eldaði góðan mat og sprellaði við þau með Rufus og Werner. Doddi sýndi mér hvernig hann kann að drepa grívíus í star wars legó playstation leiknum og þegar við vorum öll búin að knúsa hvort annað og kjassa róuðumst við heilmikið, frumburðurinn fór út að leika og Doddi að leika í Star Wars spilinu. Mér leið eins og allt væri orðið eins og það á að vera.

Ég hef kynnst tveimur manneskjum beinlínis í gegnum síðuna mína frá því ég byrjaði að blogga og í gær kom einn uppáhalds kommentarinn minn í heimsókn. Mér finnst alltaf svo skrítið að hitta manneskju svona í fyrsta skiptið sem mér finnst ég eiginlega þekkja. Samt svo eðlilegt. Ég veit það ekki. Maður velur ekki hverja manni þykir vænt um, fólk vinnur sér inn fyrir því og það má alveg segja að ég sé skrítin, en mér þykir vænt um suma sem kommenta hjá mér.

Fór með krakkana á vídeóleigu, ég tók the sting, Jóhanna tók series of unfortunate events og Doddi tók ella enchanted. Á eftir fórum við í ísbúðina og keyptum ís. Klukkan var orðin ansi margt og þegar Doddi var búinn með ísinn sagði ég honum að hátta sig og leggjast hjá mér í sófanum. Hann var sofnaður á tíu mínútum og við Jóhanna horfðum saman á The sting. Alveg grunaði mig að hún hefði gaman af henni.

Þegar ég fór að sofa í gær leið mér vel og þegar ég vaknaði í morgun hafði litli strákurinn minn stungið sér uppí rúm til mín.

Ég svaf yfir mig til tíu.

"Þú ert soldið crazy".

Ég var ekki viss um að hann hefði sagt það, "Ha?", sagði ég, "hvað sagðirðu að ég væri?" "Þú ert soldið crazy", sagði hann aftur og brosti. "Ég vil vera það", sagði ég. "Ég veit", svaraði hann.

Ég held að honum finnist það fara mér vel. Ég held að hann myndi ekki vilja hafa mig öðruvísi.

Ég fór með krakkana út úr bænum um helgina. Kíktum á draugabústaðinn sem er mögulega að færast í eign fjölskyldunnar á næstu dögum, krökkunum fannst hann mjög flottur. Þaðan lá leið okkar í nærliggjandi golfskála þar sem við höfðum mælt okkur mót við mömmu og Begga. Við vorum svöng svo ég keypti fullt af mat (þrjár samlokur) nema þegar kom að því að greiða fyrir herlegheitin komst ég að því að ég var búin að týna debetkortinu mínu.

Glæsilegt.

Ég reyndi að bjóða manninum annað barnanna minna uppí skuldina en hann vildi þau bæði, sem mér finnst okurverð fyrir þrjár samlokur. Svo ég bauðst til að vinna uppí skuldina. Vildi svo heppilega til að hann þurfti að láta þeyta mökk af rjóma svo ég var sett á þeytarann, með bleyju framaná mér, á meðan börnin léku sér við vinalega hundinn hans.

Þegar ég var búin að þeyta fimm lítra af rjóma sagðist hann líta svo á að ég væri búin að vinna fyrir skuldinni og ég væri frjáls manneskja. Ég var mjög þakklát en finnst ironic að ég var að þeyta rjóma fyrir Og Vódafóna sem voru að koma í djamm þarna seinnipart dags. Ég vona að þeir hafi munað eftir að kjósa mann.

Ég fann debetkortið mitt í draugahúsinu seinna um daginn.

Annars var ég að kaupa mér Aivx og 250GB disk. Sem þýðir að bráðum fer ég að strauja. Meira að segja mjög bráðlega.. því þegar það er búið.. bíður mín.. lost, desperate houswives, arrested development, 24 og ógrynnin öll af afþreyingu.. sem ég get horft á þegar mig lystir.

Næst þegar ég á peninga sem ég veit ekki hvað ég á að gera við.. kaupi ég mér sjónvarp.

Í dag lauk öðrum áfanga í átakinu "bíllinn í skoðun" sem ég hóf á laugardaginn þegar ég lét loksins verða að því að kaupa peru í framljósið á bílnum mínum. Í dag lét ég laga pústið og á miðvikudaginn.. þá mun renna upp stóra stundin. The moment of truth. Ég mun skipta um afturljós.

Gott ef ég verð ekki búin að láta skoða bílinn fyrir helgi! Ég er svo stolt af sjálfri mér. Góðir hlutir gerast hægt, sagði mamma og vá hvað hún hafði rétt fyrir sér.

Ég held að þetta afturljós sé búið að vera brotið á þriðja ár, pústið í hálft ár, framperan eitthvað aðeins lengur en hálft og það átti að skoða bílinn í júní í fyrra.

Þetta hefur ekkert með framtaksleysi að gera. Það er fjármagnsskortur sem fer svona með mig.

Sá skemmtilegi atburður átti sér hinsvegar stað á föstudaginn að ég fór að ná í póstinn minn, eitthvað sem ég nenni sjaldan að gera og þess vegna hlaðast ástarbréfin upp. Eitt ástarbréfið reyndist vera frá lögfræðingi - og ég opnaði það - aldrei þessu vant. Venjulega geri ég mér ferð niðrí vinnu til að setja þau í tætarann og fara með galdraþulu á meðan tætarinn étur þau í sig. Er reyndar langt síðan ég hef fengið bréf frá lögfræðingi en ég fæ samt alltaf kvíðahnút í magann og þurrk í munninn. Get ekkert að þessu gert.. þetta er óbeitaskilyrðing.

Ég er búin að skrifa þessum lögfræðingi bréf þar sem ég þakka honum fyrir að kynna mig fyrir alveg nýrri lífsreynslu: að vera glöð að fá bréf frá lögfræðingi.

Nýlega hrökk víst uppaf gamall fjarskyldur frændi minn sem var með rugluna en átti mökk af peningum og dreymdi um að giftast mér, af því hann sá mig þegar ég var fimmtán ára á einhverju ættarmóti útí rassgati í hermannajakka og klossum, reykjandi á bak við hlöðu. Hann dó fyrir stuttu, nítíu og átta ára að aldri. Ég er einkaerfingi auðæfa hans; hansahillur sem þekja 3 m af veggplássi, tvær tekk kommóður (vantar handfang á tvær skúffur á einni), nokkrir tugir milljóna og ástarbréf sem hann skrifaði, að því er virðist 1x á dag í 20 ár, áður en hann dó. Til mín.

Ég varð nú soldið abbó því í sumum bréfunum rennir hann hýru auga til jafnaldra frænku minnar en hún gifti sig í hittifyrra og datt strax úr leik. Ég var alveg á nippinu að lesa þetta á laugardagskvöldið, hann var nú varla skrifandi karlanginn en honum tókst að gera þennan hluta spennandi. Hafði lítil áhrif þegar ég gifti mig. Fann nokkur svona vælubréf þar sem hann afneitar mér gjörsamlega en hættir jafn snögglega við og segist fullviss um að ég endist ekkert í þessu hjónabandi og að hann hafi ekki trú á að nokkur maður á þessari jörð endist í sambúð með mér - nema hann.

Spes.

Nema hvað.. í dag var klárað að skrifa undir allt sem þurfti að skrifa undir svo nú er ég orðin rík og bölva húsnæðismarkaðnum vegna þess að ég er of nískt til að kaupa mér íbúð en fannst rétt að fá skoðun á bílinn. Ekki tími ég að borga allt erfðargóssið í sektir!

Now you do.

Ég gæti sagt frá skrítnu og furðulegu atviki sem átti sér stað í dag.. en ég vil það ekki. Auk þess er það of friggin asnalegt. Og sumt bara er þannig að.. "you had to be there".

Staðfesti samt sem áður..

Ótrúlega nösk þessi kona sem ég hitti stundum. Það eru til logical skýringar á næstum öllu.

Dyggir lesendur mínir vita að ég átti alvöru stalker fyrir nokkru síðan. Þegar ég gerði honum grein fyrir því að ég myndi fyrr deita hreyfihamlaða margfætlu en hann, fann hann sér konu og giftist henni.

Gullfalleg kona, hitti hana á mánudagskvöldið á kvöldgöngu með stalkernum.

Í nótt lá ég uppí rúmi og svaf eins og engill á róhipnól... þegar síminn hringdi. Klukkan fjögur. Ég hélt náttúrlega að klukkan væri orðin sjö og stundi mæðulega áður en ég tók upp símann og sá.. að stalkerinn minn var að hringja. Ég slökkti á símanum og fór aftur að sofa.

Mér hefur alltaf þótt heillandi hvað sumt fólk er vitlaust að láta sér detta í hug að einhver nenni að svara símanum þegar það hringir um miðjar nætur. Mér finnst líka heillandi tilhugsun, fyrir nýbakaða eiginkonu stalkersins, að hann sé byrjaður (á 2. mánuði hjónabandsins) að hringja í ókunnugar konur.

Ég nenni ekki að þekkja fólk sem hringir í mig á næturnar. Alveg grunaði mig að það myndi borga sig að hafa símanúmerið hans áfram í símanum, annars hefði ég svarað í svefnrofunum skíthrædd um að nú væri einhver dáinn. Stalkerinn hefur fengið nýjan hringitón: silent.

Fáviti.

Í dag fór ég heim í hádeginu, eins og ég geri oft.

Ég man ekki hvort ég er búin að segja frá því en Doddi er með áráttu, hann er aldrei í samstæðum sokkum. Ég hef reynt að kaupa sokka sem eru allir eins.. en þá grefur hann upp gamla sokka og notar þá frekar. -Ósamstæða.

Í dag spurði ég hann hvort hann væri í eins sokkum, áður en ég leit á fæturna á honum og svarið sem hann gaf mér var: "já, þeir eru næstumþví alveg eins". Ég leit á fæturna á barninu og spurði: "hvað er eins við þá?", "það er bolti á báðum", svaraði hann.

Ég tók saman tvær tölvumýs (sem fér finnst næstum því alveg eins), penna og bleikan varagloss og mynd af sokkunum. Stillti þessu upp fyrir framan tölvuna og spurði: "hvað af þessu er næstum því alveg eins?" Hann benti á tölvumýsnar.

Ég ætla ekki að útiloka að ég sé að bæla niður einhverja snilli í barninu.. en ég ætla samt að fara í gegnum föt barnanna, henda öllum sokkunum hans Dodda og kaupa nýja.. sem eru allir nákvæmlega eins. Það er alltaf að koma fyrir mig að ég er að droppa Dodda off í afmæli eða opinbera móttöku og þegar hann fer úr skónum blasa við ósamstæðir sokkar. Ég hef lúmskt gaman af þessu, ég viðurkenni það fúslega. Það eru hinir sem ég hef áhyggjur af.

Nú þegar ég er búin að skrifa þetta og setja inn myndir átta ég mig á því.. að tölvumýsnar eru ekkert næstum því alveg eins. Þær meira ólíkar en sokkarnir! Þær eru mismunandi á litinn, önnur er með merki framaná og hin með eitthvað fnugg í kringum skroll hnappinn!

Eini munurinn á sokkunum er hinsvegar liturinn. Hvort finnst ykkur sokkarnir eða mýsnar vera "næstum því" alveg eins???

Eftir að hafa velt málinu fyrir mér í þrjá klukkutíma á milli þess sem ég les blogg.. hef ég ákveðið að fara á bókasafnið í kvöld. Ég er að lesa bók sem hefur kveikt hjá mér lestrarþorsta.

Mér finnst yndislegt að lesa og ætti að gefa mér miklu meiri tíma í að gera það.

Í gærmorgun var ég að lesa blogg þegar það stormaði maður hingað inn, horfði til skiptis á mig og Ingu og spurði: "hvor ykkar vill vera í fýlu það sem eftir lifir dags?" "Ég", svaraði ég og brosti mínu blíðasta. "Ertu oft í fýlu?", spurði hann. "Nei, mjög sjaldan", svaraði ég og brosið mitt breyttist í hálfgert glott. Ég fann hreinlega á mér að þessi yrði challenge og ég var akkúrat í stuði.

Þessu næst gekk hann ákveðnum skrefum að skrifborðinu mínu, skellti blaði á borðið hjá mér og hreinlega hellti sér yfir mig.

Sirka korteri seinna fór þessi sami maður út, in high spirits, bugtaði sig og beygði, þakkaði kærlega fyrir frábæra þjónustu, sagðist myndi koma aftur og versla við okkur og ítrekaði að hann hefði sjaldan fengið svona góða þjónustu.

Þegar hann hafði lokað hurðinni á eftir sér leit ég á Ingu, brosti og blikkaði hana. -Eins og ég geri þegar ég er ánægð með mig. Iss.. "hver vill vera í fýlu það sem eftir lifir dags". Ég man ekki eftir viðskiptavini sem hefur komið mér í fýlu. Þeir hafa gert mig pirraða, reiða, komið mér í tilfinningalegt uppnám, hef fengið kvíðaköst.. en fýlu?

NEVEEEEEER!

Ég reyndar kann að defusa fólk. Hæfni sem ég varð að þróa með mér vegna þess að ég er alin upp af mislyndum, geðstirðum einstaklingum. Do or die situation. Fékk líka einu sinni brennandi áhuga á gíslatökum og las um samninga aðferðir. Sem er kannski ekki alveg það sama.. og þó... -bygons.

Get gert þetta í gegnum síma líka. Á meira að segja uppáhalds stellingu sem ég fer í þegar ég heyri að viðmælandi minn er mjög æstur. Ég halla mér alveg aftur í stólnum og set fæturna í kross uppá borð. Svo lygni ég aftur augunum og hlusta á fólk tala út. Þegar það er búið að hella úr skálum reiði sinnar byrja ég að spyrja útí málið. Mjög rólega. Eiginlega eins og ég sé að tala inn á slökunarteip og ég er alltaf *on your side*. Þangað til viðkomandi er orðinn rólegur. Þá fer ég on my side, eða réttara sagt.. *the company side* (ekki sami hluturinn). En ég geri það oftast á skemmtilegan hátt svo viðmælandinn tekur ekki eftir því og þegar hann fattar það.. er erfitt að verða fúll aftur því hann er yfirleitt farinn að hlæja.

Vá hvað ég er óþolandi að díla við. Einn viðskiptavinur sagði við mig að það væri ekki séns að rífast við mig, því ég væri of skemmtileg en hann vildi samt koma því að.. að hann væri ennþá ósáttur. Ég heyrði að hann var brosandi þegar hann sagði þetta svo ég svaraði: "ég er ekki hissa á því!" og hann fór að hlæja aftur.

Ég viðurkenni að ég dansa oft á línunni og stekk stundum á ísjaka og veit ekki hvort hann sekkur.. en ég hef ekki ennþá talað við einstakling sem stekkur ekki á næsta og svo koll af kolli. Maður lærir að þekkja fólk sem maður má tala svona við. Það hafa ekki allir sama húmor og ég geri mér fyllilega grein fyrir því. Ég ætlast ekki til þess heldur.

Ég þarf samt að vera í stuði til að geta þetta. Stundum meika ég bara ekki fólk þegar það er í uppnámi og þó ég leggist í sömu stellinguna þá fer ég í slökun á meðan fólk er að æsa sig þegar ég er ekki í stuði til að díla við það. Lærði eitt af virtum ráðgjafa hér í bæ. Langar.. og að því er virðist tilgangslausar þagnir í samtölum í gegnum síma geta gert ótrúlega mikið, sé þeim beitt rétt. Mega ekki vera of langar, þá klikkast fólk endanlega en nógu langar samt til að throw them off the loop.

Ég veit ekki hvað þetta er.. af hverju fólk róast við þagnir. Kannski heldur það að ég sé að gera eitthvað rosalega merkilegt á meðan ég þegi.. þegar ég er að einbeita mér að því að hlusta á suðið í viftunni -sem ég held að sé í prentaranum frekar en í bakkupp græjunni, ég er ekki alveg búin að finna út úr þessu og ég er vonlaus í að greina hvaðan hljóð koma. Á sér skemmtilegar birtingarmyndir eins og þegar ég lít stundum upp í loft þegar einhver kallar í mig útá götu. Bygons.

Kannski er fólk bara svo hissa eða fullt viðbjóði og á ekki til orð yfir hvurslax geimveru það er að tala við. Eins og ég segi.. ég veit það ekki. Eins og ég lít á málið þá græðir engin ef ég byrja að æsa mig á móti. Auk þess leiðist mér alveg rosalega að rífast við ókunnuga. Að rífast við fólk sem ég þekki er hinsvegar eitthvað sem ég hef mjög gaman að, innan skynsamlegra marka auðvitað og ég kýs að kalla það "rökræður".

I aim to please (most of the time hehe) og flestir fara sáttir. Sumir fara ósáttir.. en brosandi eða jafnvel skellihlæjandi og svo eru alltaf þeir sem langar að taka mig hálstaki og herða að þangað til ég hætti endanlega að anda.

Ég var búin að gleyma þessu með mannin í gær. Þangað til hann hringdi rétt áðan.. langaði bara að þakka mér einu sinni enn.

Ekkert að þakka, mín var ánægjan.

Viðskiptavinur: "góðann daginn. Geturðu sagt mér hvað hún heitir.. sú sem er í bókhaldinu hjá þér?"
Anna: "ja.. það er nú soldið flókið mál"
Viðskiptavinur: "nú?"
Anna: "hún er margir persónuleikar, vill vera kölluð Inga fyrir hádegi en Sigrún eftir hádegi"
Viðskiptavinur: "ha?"
Anna: "Já þetta er hluti af þróunarverkefni í samstarfi við klepp og mjólkursamsöluna"
Viðskiptavinur: "já er það?"
Anna: "nýsköpunarsjóður styrkir og verkefnið var verðlaunað af Iðnaðarráðuneytinu í fyrra, forsetinn kom og alles"
Viðskiptavinur: "Jahérna. Allt er nú til. Magnað! Má ég fá að tala við hana?"
Anna: "hún er bara í símanum akkúrat núna.."
Viðskiptavinur: "geturðu nokkuð beðið hana að hringja í mig?"
Anna: "nei því miður.. hún getur ekki lengur hringt út, ljóta ruglið sem það var, -löng saga, en bíddu... hún er að losna, gef þér samband.."

Ég gleymdi að skrifa um það sem gerðist á miðvikudagskvöldið. Ég fór til pabba að skipta um afturljós í bílnum mínum.

Þetta afturljós er ástæðan fyrir því að ég fór aldrei með bílinn minn í skoðun í fyrra.. ég fann ekki tíma og svo var ég of upptekin af því að vera út úr heiminum í einhverri ástar vímu, mátti bara ekki vera að því að hugsa um þetta! Ég er alveg búin að ná mér af því rugli. Nema svo gaf pústið sig og þá voru örlög skoðuninar fyrir árið 2005 ráðin, því ekki átti ég vara pústkerfi í skottinu þarna við hliðiná afturljósinu og ekki átti ég auka peninga heldur, jólin að koma og svona. Æ ég nenni ekki að fóðra þetta meir. Svona var þetta bara en það er ekki svona lengur. Á miðvikudagskvöldið tók ég nefnilega frá heila sjö klukkutíma og hugðist leggjast yfir þetta mál með hjálp pabba.

Við vorum í innan við korter að skipta um ljós.

Þegar ég fékk plast stykkið sem á að vera þarna á ljósinu var það skærblátt og þar sem ég er smekkmanneskja fannst mér ekki við hæfi að setja það ólakkað á ljósið, keypti lakk.. en því miður var fáviti sem afgreiddi mig.. og ég fékk rangan lit. Jújú.. lakkið er svart.. en ekki Myrkrahöfðingja svart. Sumir myndu segja að þetta sé smámunasemi en mér er bara alveg slétt sama. Ef þú hunsar öll smáatriði verður heildarmyndin tótal fíaskó, það er bara þannig.

Má alltaf skella þessu á síðar. Ég nenni ekki að fara spes ferð uppá höfða bara til að kaupa lakk, ef ég get lifað án þess.. í einhvern tíma.

Í gær fór ég svo með bílinn í skoðun og hann flaug í gegn athugasemdarlaust.

Þrátt fyrir þetta er ég orðin brennimerkt kona. Ég er búin að vera svo lengi ólögleg að ég hef vanið mig á að fá háan blóðþrýsting og kvíðakast ef ég sé lögreglu og ég er búin að sjá rosalega marga lögreglubíla og lögreglumenn á mótorhjólum OG svo held ég að allir karlmenn séu óeinkennisklæddir lögreglumenn og hugsanlega er næsti bíll við hliðiná mér þegar ég er að keyra undercover lögregubíll.

Ég vona að ég verði fljót að venjast því að ég þurfi ekki lengur að vera svona paranoid. Þetta er bara orðið of mikið álag á taugakerfið og á endanum verð ég að fara allra minna ferða í strætó!

Eitt af því leiðinlegasta sem ég veit er að borga sektir á vídeóleigum. Ég var búin að steingleyma þessu.. vegna þess að ég skila alltaf á réttum tíma og talsvert mörg ár síðan ég bjó með aumingja sem geymdi vídeóspólur í hanskahólfinu í bílnum sínum í staðinn fyrir að skila þeim. Lengi. Við erum að tala um bréf frá lögfræðingi lengi.

Hvað get ég sagt. Sumt fólk er bara bíond í.. [hér gefst lesendum kostur á að setja inn viðeigandi lýsingarorð]

Í dag komst ég að því að til þess að maður skili vídeóspólu á réttum tíma er grundvallaratriði að vita að maður tók spóluna. Grundvallaratriði í uppeldi er hinsvegar að kenna börnunum sínum: "ef þú tekur vídeóspólu, þá þarftu að skila henni líka - annars KOSTAR ÞAÐ MARGA, MARGA PENINGA OG MAMMA VERÐUR GJALDÞROTA OG VIÐ DEYJUM ÖLL ÚR HUNGRI, svo það margborgar sig að skila á réttum tíma".

Skrifast á mig. Mér finnst þetta svo sjálfsagt að ég hélt að ég þyrfti ekki að taka það fram og þar sem ég tók ekki spóluna.. vissi ég ekki að hún væri hér! -Fyrr en ég rakst á hana áðan fyrir tilviljun.

Nú, þegar ég hef áttað mig á því að hér er vídeóspóla í vanskilum, er ég á leiðinni að skila þessari mynd sem er búin að vera hér í.. ég veit ekki hvað marga daga! Börnin fóru á miðvikudaginn með ömmu sinni í sveitina og hafa ekki sést hér síðan svo þetta eru allavega nokkrir dagar sem ég get látið mig hlakka til að strauja kortið mitt fyrir. Það fer um mig gleðihrollur. Aðallega hrollur.

Nú er spurningin. Á ég að borga sektina.. eða á ég að draga þetta af 0 kr sem börnin mín fá í vasapening á mánuði frá mér?

Mér finnst fair að fólk fái einn séns í lífinu svo ég hef ákveðið að borga í þetta skipti, en ef þetta gerist aftur.. þá verða þau að fara að leita sér að vinnu. Ég hef heyrt að Nike sé alltaf að leita að fólki..

Í gær var mér boðið í yndislegan mat og á eftir horfðum við á Batman Begins saman, sem mér fannst mjög flott. Ég er Batman fan. Ég er líka orðin skjávarpa og heimabíófan. Vildi líka óska að ég kynni að elda svona eins og hann. Hann er soldið göldróttur.. held ég.

Á leiðinni heim hugsaði ég um að nú ætlaði ég að taka tvo tíma í brjáluð þrif, áður en ég færi að sofa. Hafði klárar barnaherbergið áður en ég þáði matarboðið en íbúðin var í rúst þó barnaherbergið væri spotless.

Þegar ég kom heim settist ég við tölvuna og ætlaði að fara inn á msn.. en varð litið á tölvupóstinn minn fyrst.. og sá að ég var búin að fá komment á síðuna mína, sem ég svaraði. Þá tók ég eftir að ég var með póst í inboxinu mínu.

Fyrst sat ég heillengi eins í hálfgerðu losti svo datt ég alveg út. Leið eins og ég væri ekki til lengur. Eins og tíminn væri hættur að líða. Ég var komin á stað sem ég þekkti og hélt að væri ekki til lengur. Margt hafði breyst en sumt var alveg eins og það var alltaf. Ég fann að hann hélt utanum mig og ég fann hjartað hans slá upp við hjartað mitt á meðan hann strauk blíðlega á mér upphandlegginn og hlustaði á mig segja honum hvað ég hafði fundið. Hann horfði í augun á mér og spurði "Anna, hvað ætlar þú að gera? og mig langaði svo að svara.. en áður en ég gat það fann ég hvernig tilfinningin fyrir honum dofnaði og ég var aftur orðin ein þegar ég hvíslaði með tárin í augunum "ég veit það ekki".

Þegar ég rankaði við mér las ég. Aftur og aftur og aftur og..

Ég fór auðvitað ekkert á stað þar sem tíminn hættir að líða í alvörunni. Ég sofnaði klukkan sex í morgun. Ekkert búin að þrífa.

-Og ég veit ekki ennþá hvað ég ætla að gera. Samt er ég búin að fara í bað.

Tvisvar.

Var í geymslunni.

Ætli börnin verði mjög sár ef ég kveiki í dótinu þeirra áður en ég set það í geymsluna? Fer miklu minna fyrir því þannig.

Nú hefur liðið smá tími síðan átakið "Besta mamma í heimi" klikkaði hjá mér þegar ég réðist, óvart, á son minn og reif úr honum tönn.. sem hefði alveg mátt vera lausari. Í gær fannst mér upplagt að reyna aftur við titilinn og ákvað að lesa fyrir Dodda áður en hann fór að sofa.

Bókin "Bróðir minn ljónshjarta" varð fyrir valinu.

Doddi ætlaði aldrei að sofna í gær.

Hann er hræddur við að deyja.

Þetta útskýrir ýmislegt.

-og er priceless.

Ég er hér með eina áríðandi spurningu.

a) Er huggulegt að klína hor í húsgögn hjá fólki sem þú ert í heimsókn hjá?
b) Já, viðfangsefnið er orðið 18
c) Hvað er viðeigandi refsing við svona athæfi?

Ég á ekki til orð!! Ég sagði "viltu bara ekki skíta á gólfin hjá mér líka", viðfangsefnið hló og sagði "ég þarf einmitt að kúka" og lét sig hverfa inn á bað, lokaði ekki á eftir sér og stuttu síðar heyrði ég sungið:

"Hver vill koma að finna kúkalykt? Og heyra gusuna..."

Þetta er í síðasta skipti sem ég samþykki að gera einhverjum greiða. Ég er búin að henda þessu viðrini út og ætla að sótthreinsa íbúðina.

Ég brosi eins og ég sé vangefin og ég er hlæjandi og vá..

Ég er svo.. ahhhh

Alveg er það klassískt fyrir karlmann að stinga typpinu á sér þar sem það á ekki að vera, kúka uppá bak og hringja svo í mig.

Anna: "halló"
Jude: sobbing "hi"
Anna: "oh give me a break over here!"
Jude: "please"
Anna: "no"
Jude: "please"
Anna: "no"
Jude: "I fucked up"
Anna: "I'll say!"
Jude: "I'll be good"
Anna: "when did I ever imply you'd be of any use to me that way?"
Jude: "so.. why haven't you hung up on me?"
Anna: "torturing you amuses me and.. there's always the off chance I might be bluffing"
Jude: "please"
Anna: "no"
Jude: "just untill this blows over, Iceland would be the perfect place for me right now, I need you darling"
Anna: "oh.. darling. Ofcourse you can come, stay as long as you like!
Jude: "do you really mean that?"
Anna: "Not really"
Jude: "ah.. see."
Anna: "nice try though"
Jude: "yeah, worth the shot"
Anna: "so.. did you trip and land inside the nanny or was it preplanned?"
Jude: "don't be mean"
Anna: "Well if I can't be mean.. I can't think of anything to say."
Jude: "don't you like me anymore?"
Anna: "nah.. can't say I do. There is someone else"
Jude: "who?"
Anna: "a frog"
Jude: "a frog? a french guy??"
Anna: "look, I have nothing to say to you. You made your bed, now go sleep in it. I'm tired and I've been busy smiling all night and drooling, just a little, and I have to go to bed now, I have a lot of dreaming to do, please understand that. You are not my dream anymore Jude."
Jude: "this week has been a complete nightmare!"
Anna: smiling "I'm having one of the best weeks of my life"
Jude: "lucky you"
Anna: "I know. Have a nice.. life.. Jude"
Jude: "are you serious?"
Anna: "good bye Jude"

Átti ég eftir að losa mig við fleiri hér á síðunni? Endilega.. ef ég er að gleyma einhverjum, látið mig vita.

Ég hef lúmskt gaman af því að so far virðast flest msn samtöl mín í dag byrja einhvernvegin svona:

"Jude Law á lausu!"

Og fólk heldur að það sé að segja mér fréttir..

hehe

Annars er ég að fara út úr bænum með krakkana um helgina. Á örlagaríka deginum í síðustu viku átti ég nefnilega samtal við Soffa:

Soffi: weeeeeeeeeeehaaaaaaaaaaaaa
Soffi: ætlarað fara með grislingerne í ferðalag um grundarfjarðarhelgina
Soffi: ég spái góðu veðri
Soffi: því að snæfellsnes er búið að vera í roki og rassgati í 1,5 mánuði
Soffi: en nú er tími snæfellsnessins kominn
Soffi: annars er ég fluttur
Anna: ertu fluttur????
Anna: grislingerne?
Soffi: nei sko ef það kemur ekki gott veður
Anna: hvad taler du om?
Soffi: ÞÁ ER ÉG FLUTTUR

[Hér sést glögglega hversu hætt mér er að misskilja hluti OG.. hvað ég heyri illa. Soffi veit af þessu]

Anna: jeg skil dig ikke
Anna: grislingerne?
Soffi: men sa skal jeg forsege dig
Anna: ja du skal gore det
Soffi: for en eller to maneder siden fortalte anna ad hun og hendes grislinger matte ligegodt skode snæfellsnes
Anna: LOL
Soffi: sa syger soffi nu ad vejeret skal veret meget godt omenden pa desse manuður
Anna: LOL
Soffi: for helvede jeg har glemt om hvordan man skal skrife dansk
Anna: jeg skal fa skodun snart pa bilen og rejse til snæfellsnes om 22. juli!
Soffi: hehehehehe
Anna: jeg har aldrig skrifed dansk pa livet!
Soffi: vi skal godt lære mere om dansk bogmal

Ég er sumsé að fara á hátíð um helgina með gríslingana og læra dönsku hjá Soffa!

Ég er búin að vera að rippa alla diskana sem einu sinni tilheyrðu bæði mér og Tóta en verða nú flestir í eigu Tóta.

Ég er mjög dugleg, búin með 88 diska, en er þó ekki einu sinni hálfnuð. Ég hef ekkert að gera við geisladiskana, ég á ekki einu sinni spilara. Það eru samt nokkrir sem mig langar að halda og það er bara vegna þess að ég er tengd þeim tilfinningaböndum. Hina diskana sem ég fæ hefur Tóti hvort sem er engan áhuga á að eiga. Þegar ég spurði hann hvort ég ætti að go with my instinct með að ákvarða hvaða diska ég á að halda sagði hann já.

Hann veit að ég er með einstaklega háþróað instinct varðandi hvað hann nennir að hlusta á. Margra ára þjálfun og svo hjálpar líka hugsanalestrar námskeiðið sem ég fór á vegna vinnu minnar í fyrra.

Þetta er hinsvegar ekki það sem ég ætlaði að skrifa um. Ég hef komist að því að ég ber tilfinningar til forrits sem heitir i-tunes og ég held... að ég elski það. Verst að sálfræðingurinn minn er farin í frí því þetta getur varla talist eðlilegt.

Ég er búin að kvíða fyrir því að strauja vélina mína. Mér finnst það svo mikið mál og ég hata að þurfa að taka til í draslinu mínu á vélinni. Auk þess verð ég að strauja vélina hennar Jóhönnu líka og helst bæta við geymsluplássið á henni - ef vel á að vera.

Í dag fékk ég hinsvegar reinforcement sem ég hef trú á að eigi eftir að gera þetta bæði töluvert auðveldara og skemmtilegt, eitthvað sem ég hélt að þetta gæti ekki orðið.

Skyndilega er ég farin að hlakka til þessa og ég fullyrði að það hefur bara aldrei komið fyrir mig áður, að hlakka til að strauja, hvorki tölvur né flíkur. Ég á glatað straujárn og ennþá verra straubretti. Ég hef af þessum sökum systematískt komið mér upp fötum sem þarf ekki að strauja.

Ég get bara ekki ákveðið hvernig ég á að deila diskunum niður á vélarnar. Á Jóhönnu vél eru þrír diskar. Einn 600 MB, einn 3 GB og einn 13 GB. Á minni er einn 65 GB og einn 120 GB. Það er no point í að hafa þessa pínulitu diska í vélinni hennar Jóhönnu svo ég ætla að losa mig við þá og kaupa.. kannski 40 GB disk og setja í hennar vél. -Eða læt hana hafa 65 GB diskinn og kaupi einn 250 GB disk fyrir mig. Aðeins dýrara en myndi samt ekki gera mig gjaldþrota.

Maður hefur aldrei nóg af plássi, er það?

Þá þyrfti ég samt að hafa 120 GB diskinn sem kerfisdisk á minni því eftir ca 2 ár mun ég kaupa mér nýja vél og ég mun að sjálfsögðu taka 250 GB diskinn með yfir í hana, Jóhanna fær þá vélina sem ég vinn á núna og Doddi myndi fá vélina sem Jóhanna er með. Vá hvað Doddi verður glaður.

Það verður spes.. þegar ég sendi út í group msn: "krakkar! matur!"

Á endanum spái ég því að Jóhanna fari yfir í makka og fái sér laptop. Þá verður Doddi komin á Wolfenstein aldurinn.. og þessi vél höndlar það vel. Með smá breytingum. Þá verð ég komin með auka vél... sem ég get notað til að.. tjah.. maður veit ekki.

Og svo segir fólk að ég plani aldrei framtíðina.. iss!

Í dag er ég búin að vera að gera ráðstafanir og taka afrit af öllu heila draslinu á báðum vélunum. Nú er það búið

Ohhh.. svo er ég svo biluð.. fæ fiðring í magann að hugsa til þess að ég sé að fara að fá 250 GB af sjónvarpsefni... þó ég horfði nær aldrei á sjónvarp. Jú ég nefnilega dett inn í sjónvarpsgláp, þegar það er eitthvað sem mig langar til að horfa á. Og mér finnst betra að horfa á framhaldsþætti svona.. nokkra í einu í staðin fyrir einu sinni í viku.

Jú... ég læt Jóhönnu hafa 65 GB diskinn og fæ mér einn feitann á mína. Það er ekkert vit í öðru.

Ég verð samt ekkert smá ánægð þegar þetta er allt komið saman og ég get farið að vinna aftur á vél sem virkar!

Nú er átakið "Anna skoðar Ísland" að hefjast í samvinnu við Esso og Nóatún.

Ég var búin að steingleyma því hvernig þetta kom til, en auðvitað hófst þetta á msn, eins og svo margt annað. Ég var að spjalla við Soffa þegar hann komst að því að ég vissi ekki hvar á landinu Grundarfjörður er. Hann varð stórhneykslaður á þessu en ég fullvissaði hann um að þetta myndi allt breytast innan fárra ára því ég væri búin að ákveða að tjalda í a.m.k. einum af fjörðum landsins á hverju sumri þangað til ég væri búin að sjá þá alla.

Sagði að ég væri búin að ákveða að byrja í Hafnarfirði því þá væri stutt fyrir mig að keyra heim ef krakkarnir þyrftu á klósettið og svona.. því ég er löngu búin að gleyma því hvernig maður hagar sér þegar maður er í tjaldferðalagi, búin að vera heimahjá mér síðastliðin fjórtán ár.

Soffi sagði að þetta væri tómt rugl, miklu betra fyrir mig að koma í tjaldútilegu til sín á Grundarfjörð í verndað umhverfi.

Þannig æxlaðist það að ég er á leiðinni í tjaldútilegu með börnin mín. Það eina sem ég tek er tjald og svefnpokar. Ég þarf ekki nesti, ég þarf ekki gas.. því ef við gefumst upp.. röltum við bara inn úr garðinum hjá Soffa og fjölskyldu og sofum í gestaherbergjunum.

Svona á að fara að þessu!

Ég kom heim seint í gærkvöldi úr frábærri ferð á Grundarfjörð. Á föstudaginn lögðum við af stað eftir vinnu og ég sat í umferðarteppu á leið til Mosfellsbæjar þegar ég hringdi í Soffa:

Anna: "Hæ.. ein spurning"
Soffi: "Hæ! Láttu vaða"
Anna: "Ég er á leiðinni til Mosfellsbæjar og ég er á 10 km á klst. Veistu hvort það er svona mikil umferð út úr bænum í dag?"
Soffi: "hahahahaha.. þetta er alltaf svona á föstudögum þarna, fólk er að fara heim úr vinnunni og svoleiðis, þú myndir ekki vita það.. því þú ferð aldrei út úr vesturbænum en það greiðist úr þessu í Mosó"
Anna: "ah.. hjúkk! hahahah.. jæja þú veist þá af okkur og við erum lögð af stað, og ég stefni á Stokkseyri, er það ekki?!
Soffi: "Stokkseyri?? Nei.. Stykkishólm Anna!"

Korteri seinna var ég á 100 km hraða í átt að Hvalfjarðargöngunum. Ein á veginum.

Klukkutíma og korteri seinna sá ég aftur ástæðu til að hringja í Soffa:

Anna: "Hæ.. ein spurning"
Soffi: "jamm"
Anna: "Ég er á leiðinni til Ólafs-eitthvað skv. skiltum, er ekki Grundarfjörður á leiðinni.. og er það ekki vel merkt?"

Auðvitað var þetta alltsaman vel merkt og við komum á Grundó klukkan hálf átta. Rétt áður en við komum bað Doddi um að fá að taka mynd á leiðinni. Ótrúlega fallegt þarna.

Það fyrsta sem við sáum var gula hverfið, sem okkur átti eftir að þykja mjög vænt um. Á Grundarfirði er nefnilega hátíð síðustu helgina fyrir verslunarmannahelgi, bænum er skipt í fjögur hverfi, gula hverfið, bláa hverfið, græna hverfið og rauða hverfið. Fólkið sem við vorum að fara að hitta á heima í gula hverfinu.

Þegar búið var að bjóða okkur velkomin í bak og fyrir og halda okkur grillveislu fórum við að tjalda. Mamma keypti sér nýtt tjald í fyrra og gaf mér gamla tjaldið sitt. Ég hafði ekki hugmynd um að þetta er sama tjald og hún og pabbi notuðu alltaf þegar við fórum í útilegur þegar ég var krakki og lyktin inní tjaldinu minnti mig á tíma sem ég var búin að gleyma. Það var nefnilega alveg rosalega gaman að ferðast með mömmu og pabba og þau voru ansi dugleg að því.

Tjaldið vakti mikla lukku, bæði vegna þess að það er gult og vegna þess að fólk hélt að ég hefði fundið það á antíksölu. Það er þungt.. en maður er í tíu mín að setja það upp og mig langar ekki í annað tjald. Efast um að þessi lykt sé í öðrum tjöldum og ekki segja mér að það sé öðruvísi. Ég vil hafa það þannig.

Krakkarnir skiptust á að vera á myndavélinni á meðan ég var að tjalda og mér fannst mjög merkilegt að skoða myndirnar sem komu útúr því. Dæmi um myndir sem Jóhanna tók eru til vinstri, myndir sem Doddi tók eru til hægri. Mjög merkilegt to say the least. Kannski er ég bara svona skrítin..



..getur verið.

Mér finnst merkilegast að hvorugt þeirra sér ástæðu til þess að hafa hausinn á mér með á myndunum...

Ég veit ekki hvað það er langt síðan ég svaf í tjaldi, en það er tilfinning sem mig langar að upplifa aftur og bráðlega. Ég lá þarna með Dodda steinsofandi við hliðina á mér og fannst eins og ég og krakkarnir værum ein í heiminum. Mig langar að tjalda einhverstaðar við læk, eins og við gerðum oft, og hlusta á læknarniðinn þegar ég er að sofna. Ég þarf að sigrast á hræðslu minni við gas.. og ég komst nú ansi langt með það.. þar sem risastór helíum kútur var þarna í kallfæri og gaskútar til að grilla og svona..

Það eina sem ég virkilega klikkaði á var að taka ekki gameboy með í ferðina. Doddi kvartaði sárann yfir því að það væri ekki sjónvarp og playstation í tjaldinu en Soffi sagði honum að næst yrði hann búinn að kaupa playstation og þá þyrfti Doddi bara að koma með leiki með sér, því við ætlum aftur á næsta ári.. ójá.

Við löbbuðum um hverfið og skoðuðum skreytingarnar sem fólkið hafði sett upp. Margir höfðu sett upp gular "fuglahræður" í garðinum og á einni stóð "háspenna - lífshætta", Doddi var heillaður af henni og djöfull kom Jóhanna sterk inn í húmornum þegar hún sagði "Hey Doddi.. veistu hvað myndi standa á skiltinu ef þetta væri á ensku? - Danger! High Voltage!" -Sem er einmitt eitt af uppáhalds lögunum hans Dodda. Ég er ánægð með hana og hún hefur eðal húmor.

Í rauða hverfinu sáum við frumlegustu skreytinguna, rauður bíll uppá þaki! Soffi benti á möguleikann á því að eigandinn hafi sett bílinn uppá þak til þess að löggann gæti ekki klippt af honum, því hann er með endurskoðun.. hehe

Á laugardeginum fórum við á Stykkishólm, ekki Stokkhólm.. eins og ég sagði Soffa.. skoðuðum bæinn, fórum í göngutúr rétt fyrir utan bæinn, tíndum strá og fundum álfaborgir. Því miður gleymdi ég myndavélinni í tjaldinu.

Niðri á höfn var tívolí og Doddi plataði mig í eitt tækið. Það var hægt að snúa tækinu handvirkt og ég meinaða.. Doddi snéri og snéri og maginn í mér fór gjörsamlega í fokk.. ég var alveg í þrjá tíma að ná mér eftir þetta.

Seinna um daginn fórum við í fjöru þar sem við fundum krabba sem var dauður, hauskúpu af hrút og hræðilega sjón.

Þegar við komum aftur í bæinn sagði ég Soffa frá hrafninum og hann fullvissaði mig um að hann hefði verið dáinn áður en þetta var gert og sagði mér að stundum væri svona skerí í sveitinni. Harpa hefur sagt mér það áður, og ég er farin að trúa þessu.

Um kvöldið fórum við í rosalega flotta grillveislu sem gula hverfið hélt og á eftir fórum við í flottustu skrúðgöngu sem ég hef á ævinni farið í, með gula hverfinu niður á höfn. Hin hverfin fóru líka í skrúðgöngu niðureftir og.. þetta var alveg rosalega gaman og þvílík stemming! Soffi og vinir hans voru búnir að fylla mökk af gulum blöðrum með helíum og setja inn í net, þegar við komum niður á höfn var þeim sleppt, við mikin fögnuð viðstaddra.

Á leiðinni á Grundarfjörð og til baka í bæinn komu Harry og Heimir sterkir inn að venju og leikritið Sveitasæla sem var hádegisleikrit á RÚV einhvertíma. Klikkar ekki að hafa gott útvarpsefni þegar maður er on the road og nú veit ég hvar Grundarfjörður er, Stokkseyri OG Búðardalur!

Takk Soffi og fjölskylda fyrir frábærar móttökur og alveg æðislega skemmtun!

Held samt að ég sé nú rúmlega hálfnuð, vona það.

Ég var stödd í Bónus áðan, að versla í matinn. Velti fyrir mér, þar sem ég stóð í biðröðinni, hvort það væri farlama gamalmenni að afgreiða á kassanum.

Nei.. ekki var það farlama gamalmenni heldur pía með nýásettar gervineglur sem hreyfði sig eins og hún væri að leika í tónlistarmyndbandi sem er allt tekið í slómó og gerði allt sem hún gat til að passa neglurnar.

Eitt ljótasta fyrirbæri sem ég hef um ævina séð eru gel gervineglur. Hending að maður sjái vel heppnað sett á höndum kvenna og óþolandi ef þær hægja á biðröðum við kassa líka.

Bitringur hafði orð á því um daginn að einungis ljótt fólk verslaði í lágvöruverslunum og white trash hyski. Ég er ekkert átakanlega ljót, nema þá kannski þegar ég vakna grútmygluð á morgnanna - og þá er lokað í Bónus. Ég get hinsvegar verið lúði en finn enga sérstaka þörf fyrir að klæða mig sérstaklega upp í lúðagallann áður en ég fer að versla. Ekki er ég white trash hyski, þó sumum líði betur að kalla mig það. Það er einföld ástæða fyrir því að ég versla helstrið í matvöru og klósettpappír í Bónus. Ég vil borga eins lítið og ég kemst upp með fyrir vöru sem endar í eða á endaþarminum á mér.

Lái mér það hver sem vill.

Ég sit uppi með Gillette Sensor rakvélablöð sem ég keypti um daginn því ég var búin að gleyma að ég upgreidaði rakvélina mína í Mach3 og hún er of advanced fyrir sensor blöðin.

Hef aldrei skilið af hverju það eru seldar sér rakvélar fyrir konur. Ég kaupi það sem ég held að sé það besta í boði.. fyrir karlmenn. Af hverju? Ég reikna með því að það sé betra og svo gæti mér ekki verið meira sama um hvernig rakvélin er á litin, auk þess fékk ég enn eina staðfestinguna á því að heilinn á mér er karlkyns þegar ég tók próf á netinu í dag.

Miðað við kynhneygð.. er ég þá líklega hommi fastur í kvenlíkama.

En.. ég á sumsé Gillette Sensor rakvélablöð sem fást gefis. Ég get ekki skilað þeim því ég er orðin svo loðin á leggjunum að ég tætti umbúðirnar upp í brjálæðis-gleðis-geðshræringu og ég sé ekki alveg hvernig ég get skilað þeim í þessu rifrildi sem umbúðirnar eru orðnar eftir mig.

Á þessum tímamótum spyr ég mig: hvort ætti ég að bara go all the way og fara út í alvöru söfnun á fótunum með fastri fléttu og alles.. eða taka upp Mach3 blöðin sem ég keypti í dag og ráðast á frumskóginn?

Ef þetta er ekki tilefni til þess að fara í bað og hugsa málið, þá veit ég ekki hvað! Maður veður ekki útí svona ákvörðunartöku hugsunarlaust og ber að hafa til hliðsjónar þá staðreynd að mér varð ekkert kalt á fótunum í tjaldinu. Kannski er bara gott að safna fyrir veturinn.

Annars hef ég haft alveg rosalega mikinn frítíma síðan ég hætti að eiga kærasta. Ég nenni aldrei að plokka mig, aldrei að raka á mér fæturna - né nokkuð annað.. nema undir höndunum.. ég slepp ekki þar.. nema ég vilji lykta eins og ruslahaugur.

Það er önnur saga sem ég segi kannski einn daginn. Þegar ég er mjög drukkin eða búin að taka aðeins of mikið af "Fukitol"

Lá uppí rúmi og varð hugsað til Lúí.

Gat ekki sofnað. Ég sakna hans.

Fór framúr og settist við tölvuna, var litið á gólfið og sá langar, djúpar rispur í parketinu og brosti örlítið þegar ég rifjaði upp hvernig hann dró sig eftir gólfunum með allt þetta gifs á fótunum. Hvað hann var öfugsnúinn og pirraður alltaf og illa lyktandi undir það síðasta, oh.. hvað þetta var dásamlegur tími! Hvar ertu? Ég er búin að vera að hugsa - lengi - og hef unnið í fordómamálum mínum undanfarið í viðtölum hjá presti og mig langar að reyna aftur þótt þú sért geimvera.

Ég er að tala í alvöru, komdu aftur. Ég á rice crispies og meira að segja bláa mjólk eins og þér finnst svo góð!

Ég er lítil blá anna og ég þarf á þér að halda. Blátt fer mér svo svakalega illa, nema í formi kjóls, þetta veistu vel.

Ég lofa að benda ekki og hlæja eins og ég gerði síðast, ég var bara að grínast. Í alvöru.

Ég sakna þín.

(búin að Mach3-a mig alveg út og suður svo ég er öll mjúk og svo bar ég á mig body lósjon og alles. Ekki bregðast mér. Var að þvo af rúminu og fíla ekki að fá hor í koddaverið og þú veist alveg að það gerist ef ég fer að gráta. Þú veist líka hvar ég geymi emergency lykilinn. Notaðu hann.)

Ég trúi þessu ekki uppá þig! Mér leiðist! Mig vantar einhvern til að leika við!

Býður mér uppá hálmdýnu! Hvaða rugl er það?

--

Í gærkvöldi bauð ég Ingó í mat. Doddi tók eftir því að hann er með skegg eins og Obi Wan og næstum hár líka. Honum varð tíðrætt um þetta í morgun. Gaman að fá svona eðal menn í heimsókn og við spjölluðum saman á meðan Doddi horfði á Risaeðlurnar sem ég leyfði honum að taka á leigu.

Áður en karlmenn koma í heimsókn hingað er ég farin að hafa fyrir reglu að kalla á börnin mín og segja: "Krakkar. Það er að koma hingað maður. Ég hef ekki farið á stefnumót með honum, hann er ekki kærasti minn og við ætlum ekki að gifta okkur. Við erum bara vinir".

Einn daginn, þegar engin á von á því.. ætla ég að kalla: "Krakkar. Það er að koma hingað maður. Ég er búin að fara á nokkur stefnumót með honum, hann er kærastinn minn og við ætlum að gifta okkur."

og segja svo.. wahahahaha.. nei bara smá djók!

Í kvöld pakkaði ég saman dóti ofaní kassa og á morgun fer ég með það niður í geymslu. Ég veit ekki af hverju ég geri þetta. Ég ætti að henda þessu, en ég er dóttir hans pabba míns og þetta er "history". Sem er reyndar önnur saga.

Í sumar hef ég tvisvar tekið mér frí eftir hádegi til að njóta góða veðursins. Í bæði skiptin dró fyrir sólu upp úr eitt.

Í gær sat ég í vinnunni, var að stikna og hugsaði alvarlega um að fá mér frí í dag.

Ég skal aldrei gera þetta aftur.

ironic.

Sálarmorð.

--

the dark blogging knight of my fortress.

My fortress.

Efst.

Myrkrahöfðinginn.

--

Eitt tré í skóginum.

--

Mildur úði.

--

Suma þarf ekki að biðja um að hoppa hærra, Igor.

--

Bersvæði.

Riddarinn, meðvitundarlaus.

--

Hrædd.

Ég hef oft sagt að ég mér finnist rauðvín vont og ég drekki það ekki.

Well.. I lied, en ekki viljandi. Ég hélt að þetta væri tilfellið en svo kom annað á daginn.

Ég hef bara ekki þekkt neinn fram til þessa sem kaupir rauðvín sem ég kann að meta.

Ég held að ég hafi aldrei séð eins fallegan lit á víni eins og á því sem ég drakk í gærkvöldi. Ég hefði getað horft ofaní glasið klukkutímum saman, en það var svo bragðgott.. að liturinn hvarf uppí mig.

Ég komst líka að því á meðan ég drakk í mig lyktina af nýslegnu grasi, ryki, blóðbergi og öðru sem fyllti bílinn þegar við vorum að keyra, að það getur skipt sköpum hvaða tónlist maður er að hlusta á í bílnum. Upplifunin verður.. einstök.

Suðurland (mp3)
Almost there (mp3)

Þegar ég fór útúr bænum á föstudaginn leit ég hræðilega út. Stressuð og ósofin. Þegar ég kom heim áðan leit ég í spegil og ég verð að segja.. það fer mér miklu betur að líða vel.

Ég átti yndislega helgi með alveg frábæru fólki.