Ég ætti kannski að leigja mér mynd um helgina..

Það er örugglega ekki svo vitlaus hugmynd - videóið.

Annars er ég alveg í því að láta hringja í mig þess dagana. Eftir að ég setti nýja lagið inn. Svo svara ég ekki símanum heldur læt hann hringja út og hlusta á The sting. Ég hringi í fólk og segi eldsnöggt. Hringdu. Og svo sit ég og hlusta. Alveg meiriháttar.

Ég skaust til Akureyrar áðan og var að koma til baka. Lenti í furðulegri uppákomu í vélinni. Rétt áður en hurðinni var lokað komu tvær konur inn í vélina og settust fremst. Ekki er það nú í frásögur færandi. Nema. Þegar vélinni er lokað þá öskraði önnur konan upp; "hleypið mér út" og hristist öll í sætinu og fór að hágráta. Ég hélt í fyrstu að þetta væri eitthvað grín. Fljótlega kom í ljós að svo virtist ekki vera. Þegar vélin tók á loft og hávaðinn jókst þá missti hún sig alveg og grét þvílíkt að manni stóð nú ekki á sama. Svakalega held ég að þetta sé erfitt - svona ofboðslega flughræðsla.

Hún fékk síðan að sitja frammí alla leiðina til og var mun rólegri þegar við lentum. Ég tek það fram að flugið var mjög létt og nákvæmlega engin ókyrrð. Ótrúlegt. Svakalega vorkenndi ég manneskjunni.

Ég var einmitt að tala við samstarfskonu mína í dag um flughræðslu. Ég er með smá svoleiðis. Samt.. ég er eiginlega með pre-flughræðslu. Lýsir sér þannig að mér er meinilla við að fara um borð en þegar ég er komin um borð í vélina er ég eiginlega sátt við að ég drepist þá bara og líður ekkert illa. Ég tárast alltaf í flugtaki, ég veit ekki nákvæmlega af hverju. Held af því að mér finnst svo magnað að það sé hægt að gera þetta. Koma svona ferlíki á loft.

Mér er samt meinilla við ókyrrð og mér finnst hræðilegt að vera ein í flugi. Finnst betra að hafa einhvern hjá mér, skilurðu? Ég hef einu sinni grátið í hljóði heila flugferð. Þá var ég að fljúga frá fólkinu sem ég bjó hjá úti og til Chicago til að fljúga heim til Íslands. Ég grét alla flugferðina því mig langaði ekki að fara heim.

Var þessi kona í þerapíu?

Mér datt einmitt í hug hvort hún væri í þerapíu því hún var svo skelfilega illa haldin. Ég ímyndaði mér að þær (konurnar) hefðu einmitt valið þannig flugveður að örugglega engin ókyrrð kæmi upp. Ekki hefði það verið kræsilegt á að horfa.

Þá rifjaðist upp fyrir mér þegar ég var einu sinni sem oftar að koma að norðan og þvílík ókyrrð var yfir Reykjavík. Hver ælupokinn á fætur öðrum fylltist og ég lýg því ekki að flugfreyjan rogaðist út með 4 fulla Bónus poka af ælu. Eða voru það Hagkaupspokar. Það var ekki búið að stofna Bónus á þessum tíma.

Þá kveiki ég á einu. Þetta segir kannski eitthvað um styrk vörumerkisins Bónus og að einhverju leyti dalandi vörumerkið Hagkaup (miðað við hátindin). Nú er viðurkennd málvenja að segja Bónuspoki en áður var það Hagkaupspoki. Bónuspoki er orðið samheiti yfir innkaupapoka eins og Kók er samheiti yfir kóladrykki. Merkilegt.