She was only sixteen..
Föstudagur, 06. maí 2005
Var að koma heim úr ræktinni og var að fá tölur. Eftir að þjálfarinn kleip í mig alla með töngum um daginn, mældi mig út og suður lagðist hann í útreikninga. Ég er mjög sátt við útkomuna. Ég er 16.3% fita.
Ég mundi að síðast þegar ég var mæld og fituprósentan fundin út var ég 31% fita. Hélt að það hefði verið fyrir minnst fimm árum.
Þegar ég hinsvegar fletti þessu upp á síðunni minni komst ég að því að 10. mars, 2004 var ég 31% fita.
Það er rétt rúmt ár síðan.
Og spáiði í einu.. ég er fyrst núna að byrja að æfa markvisst. Hann var ekki að djóka hann frændi minn þegar hann sagði "annars eru þetta bara genin, og þú hefur þau. Þetta verður ekkert mál ef þú ætlar þér það".
No shit!
All in all er ég bara mjög sátt við þessa framvindu mála.
Það er auðvitað annað sem spilar inní þetta. Ég er "emotional eater". Lýsir sér þannig að ef ég er óhamingjusöm borða ég meira. Komst að þessu þegar ég horfði á Oprah þátt fyrir einhverju síðan og sá sjálfa mig í einum viðmælandanum. Hef örugglega skrifað um það einhvertíma líka. Algengur kvilli sem hrjáir víst marga en um leið og ég varð meðvituð um þennan tendens minnkaði átið.
Komst samt ekki skriður á málið fyrr en ég minnkaði óhamingjuna.
Já og TIL HAMINGJU MEÐ NÝJU VINNUNA HARPA! Ég er ekkert smá ánægð fyrir þína hönd!