 |
|
|
|
 |
Þegar maður klemmir sig..
Þriðjudagur, 03. maí 2005
Þegar ég kom heim í gær með kjúkling, extra tyggjó og salat í Krónupoka, opnaði ég hurðina á íbúðinni og klemmdi mig, því skáphurðin á forstofuskápnum var opin. Ég gaf frá mér kæft óp og hvæsti "andskotans, helvítis, djöfulsins, óþolandi helvítis drasl sem er alltaf hérna". Á þessu andartaki voru örlög kvöldsins ráðin. Frumburðurinn var í karate og þegar Doddi hafði dragnast upp tröppurnar sagði ég honum að fara í bað. Hann tætti sig úr fötunum og ég útbjó bað fyrir hann. Klukkuna vantaði örfáar mínútur í sex. Síminn hringdi. Harpa á línunni. Það hefði ekki getað verið betra. Mér finnst nefnilega alveg æðislega gaman að kjafta við Hörpu á meðan ég tek til. Ég var í símanum í einn og hálfan klukkutíma. Á meðan... henti ég drasli úr forstofuskápnum í svartan ruslapoka, setti í uppþvottavél, þurrkaði af borðum í eldhúsinu, henti rusli, sópaði gólfið í allri íbúðinni, þvoði Dodda og þurrkaði, kryddaði kjúkling og setti í ofninn, þreif skrifborðið mitt, gekk frá fötum af snúrunni, setti í þvottavél, hengdi upp og bjó til innkaupalista fyrir daginn í dag. Þegar Jóhanna kom heim sagði ég henni að fara í bað. Passaði akkúrat að þegar hún kom uppúr baði var maturinn tilbúinn. Eftir mat gekk ég frá í eldhúsinu, vann í heimasíðunni sem ég tók að mér að gera, kom Dodda í rúmið og þá.. ..þá fann ég allt í einu alveg svakalega þörf fyrir að sníða bikiníkjól fyrir utanlandsferðina sem ég er að fara í. Ég komst að því að nú hafa börnin eyðilaggt enn ein sníðaskærin mín og fór með þögla bæn þar sem ég þakkaði fyrir að ég er ekki geðbiluð og sæi ekki þörf á að refsa þeim sérstaklega fyrir það. Ljósi punkturinn er náttúrlega að það eru alltaf til skæri í eldhúsinu. Nú verða þau bara sex í staðinn fyrir fimm. Ég átti ljóst efni sem ég man að ég keypti fyrir ca 8 árum síðan og ætlaði að sauma mér bol. Sem betur fer nennti ég því ekki og nú á ég bikiníkjól. Allt þetta og ég fór uppí rúm fyrir tíu. Geri aðrir betur. | anna | 10:19 |
comments
Þú átt alla mína samúð, það er svo ótrúlega vont að klemma sig. Þetta er málið. Algjörlega. Harpa hefur þessi áhrif á mig. (Ég segi engum Harpa) Það er ótrúlega vont að klemma sig og ekkert smá frústrerandi að koma heim og *byrja* á að klemma sig. Ég henti hinsvegar svo miklu úr þessum skáp að það er pís of keik að loka honum núna og svo keypti ég þumalputtayddara sem verður notaður á alla þá sem *gleyma* að loka helvítis skápnum í framtíðinni! besta mamma í heimi... post a comment
|
