Laugardagur, 09. apríl 2005
Það náðist lending í himnaríkismálinu sem allir aðilar eru sáttir við. Ég fæ greitt fyrir þetta út í hönd og fer til helvítis.
Fokk ég er að fatta að ég hló ekki evil henchmen hlátrinum fyrir þær, klikkaði illilega á því. Ég er búin að vera að æfa mig og þróa svona MÚHOHOHOHhohohoho hlátur sem ég nota við ýmis tækifæri, eins og t.d. þegar ég segi við Jóhönnu: "nú þarftu að ganga frá eftir matinn - MÚHOHOHOHhohohoho. Eða við Dodda: "tími til að fara á fætur Doddi - MÚHOHOHOHhohohoho. Mér hefur farið gífulega fram.
DOH! Gleymdi líka að nota hláturinn þegar ég sparkaði í fótinn á Dórinu í gær. Annars gerðist svolítið skemmtilegt hjá Dórinu. Allt í einu spratt hann uppúr stólnum.. ég mun reyna að lýsa þessu en efast um að mér takist það vel. Hann hallaði undir flatt, dró annað augað í pung en glennti hitt upp og beyglaði munninn svakalega þannig að efrivörin hvarf næstum svo það skein í tennurnar, gretti sig og tók sér stöðu.. ekki ólíkt og þegar börn leika teketil nema hann var með fingurna alla kræklótta eins og á monsteri og reyndi að feika kryppu á meðan á öllu þessu stóð. Svo spurði hann mig í sífellu: "sérðu þetta?, sérðu?" og ég velti fyrir mér hvað hann væri eiginlega að sýna mér.. en var engu nær. Sat bara og starði í forundran. Þegar hann settist aftur sagði hann, svona eins og fólk segir frá því að það hafi verið að búa um rúmið: "ég var að sýna þér sérstöðu mína".
Ég er ennþá að hlæja að þessu.