ravings of a lunatic: Memory lane

Memory lane

Föstudagur, 08. apríl 2005

Ég þreif alla íbúðina í gær, meira að segja ísskápinn. Þegar ég var að skrúbba vaskinn inná baði fór ég einhverra hluta að hugsa um..

Þegar ég var fimmtán ára fór ég í partí á gamlárskvöld. Það var svo sætur strákur í þessu partíi og mig langaði rosalega til að kynnast honum. Eftir að ég hafði talið í mig kjark fór ég til hans og... man ekki hvað ég sagði.. kannski "hæ". Hann horfði á mig og spurði: "heim til mín eða þín?" Hann var ekki að djóka, því þegar ég vildi hvorugt velja gekk hann einfaldlega í burtu. Nennti ekki einu sinni að eyða orðum í mig.

Ég veit ekki af hverju ég man eftir þessu. Líklega vegna þess að þetta var í fyrsta skipti sem strákur sendi mér skýr skilaboð um að hann vildi ekkert með mig hafa annað en að sofa hjá mér.

Fyndið hvað maður man.

Nákvæmlega ári síðar var ég stödd í bandaríkjunum, í áramótapartíi hjá kaþólskum presti sem var með tvo franska skiptinema. Ég hitti þessa stráka þegar ég fór á skíði eina helgina fyrir jólin og annar þeirra bauð mér að koma. Hann var svakalega sætur. Eftir að ég mætti á svæðið kom fljótt í ljós að hann var jafn leiðinlegur og hann var sætur. Þar sem hann var georgeous getiði reiknað út hversu painful var að tala við hann, held ég hafi ekki hitt leiðinlegri mann. Hefði frekar fróað mér á rifjárni. Þeir voru búnir að bjóða mökk af skiptinemum í þetta partí, man ekki hvað við vorum mörg. Tíu eða jafnvel fleiri. Þetta var í öðrum bæ og fósturforeldrum mínum fannst allt í lagi að ég fengi að gista nóttina vegna þess að þetta var prestsetur. Meira eins og friggin' hótel. Við fengum öll sérherbergi með litlum sjampó og hárnæringabrúsum eins og eru á hótelum.

Þessa nótt kom einn strákurinn inn í herbergi til mín þegar ég var farin upp í rúm. Hann var þýskur. Hann tjáði mér ást sína á bjagaðri ensku og þegar ég bað hann að fara fór hann að gráta. Ég lá í rúminu og hlustaði á hann gráta að því er virtist endalaust, að lokum sofnaði ég. Hann var sofandi á gólfinu við hliðiná rúminu þegar ég vaknaði eld snemma um morguninn og þurfti að pissa.

Ég breiddi teppi yfir hann og fór aftur að sofa.

Í febrúar þetta ár kynntist ég Wiebo, hollenskum skiptinema. Hann var rosalega fínn strákur. Hann bjó líka í öðrum bæ og við skrifuðumst á. Á gamla mátann. Alvöru handskrifuð bréf og mökkur af þeim því við vorum alveg svakalega hrifin af hvoru öðru. Stundum sendi hann mér tvö á dag. Það var ekkert smá gaman að bíða eftir póstinum í þá daga. Ég sat við eldhúsgluggan og beið. Ég vildi óska þess að ég ætti þau ennþá en afbrýðisamur akureyringur kom þeim fyrir kattarnef. Kræst.. afbrýðisamir karlmenn, og út í hvað! Ég spurði hann again and again: Hvað? Heldurðu að ég skreppi í matarhléinu mínu til hollands til að halda framhjá þér eða?

Sumir karlmenn eru...

Þetta var nú eiginlega soldið fyndið vegna þess að Wiebo kom frá mjög efnaðri fjölskyldu, áttu svaka fyrirtækjakeðju í matvælaiðnaði í Hollandi, við erum að tala snekkjur og læti og t.d. hafði Wiebo eytt sínum unglingsárum so far í að stunda surfing, víða um heim. Sokkarnir hans voru meira að segja merkjavara. Ég stríddi honum ekkert smá á þessu og gaf honum einu sinni nærbuxur úr K-mart. Sem hann notaði reyndar þetta krútt. Þegar hann fór að senda bréf heim og segja frá íslensku stelpunni sem hann ætlaði að giftast (við giftum okkur reyndar í partíi, alvöru prestur meira að segja sem gaf okkur saman) þá leist pabba og mömmu hans ekkert á málið og gerðu sér ferð til US til að skoða mig. Vá.. ég var búin að gleyma þessu. Kellingaruglan sem Wiebo var hjá hélt þeim veislu og alles. Hún var eins og hæna í laginu, kellingin. Með svo feitann rass að ef hún stóð nálægt stól þurfti hún varla að beygja hnén til að setjast. Hún var mjög lítil líka.

Anyway..

Til að gera langa sögu stutta leist þeim ekkert á mig og borguðu mér mökk af peningum fyrir að hætta með honum, sem ég gerði. Þessir peningar eru í Swiss og vegna þess að ég vil ekki að neinn viti að ég er skrilljónamæringur hef ég haldið þessu leyndu.

Ég er að grínast. Þeim leist mjög vel á mig en fannst við frekar ung til að vera að ræða giftingar. (16 og 18) Ég hef aldrei verið tekin í aðra eins þriðju gráðu eins og þegar foreldrar hans króuðu mig af og létu spurningunum rigna yfir mig. Greinilegt að það átti ekki hver sem er að klófesta prinsinn. Shit. Ég hélt reyndar alltaf að við værum bara að grínast með að gifta okkur. Málið með Wiebo var að ég vissi alltaf að við myndum ekki enda saman. Held að hann hafi vitað það líka innst inni þó við grínuðumst með hvort við ættum að búa á Íslandi eða Hollandi, en svo bara hætti ég með honum. Það var ekki vegna þess að mér fannst hann ekki nógu góður fyrir mig eða vegna þess að hann var ekki nógu þetta eða hitt. Ég hafði nákvæmlega ekkert útá hann að setja annað en að stofublóm fóru í taugarnar á honum og við leystum það reyndar með því að hann ætlaði að gefa mér gróðurhús og garð. Ég hætti með honum vegna þess að þó ég væri rosalega hrifin af honum.. trúði ég ekki að við værum "it", og við vorum það ekki.

Æ.. ég er bara að líta yfir farinn veg. Tékka á hvort ég hafi gert afdrifarík mistök einhverstaðar og svona. Ég sé eiginlega mest eftir því að hafa ekki sagt "heim til mín" við skíthælinn sem ég hitti þarna í áramótapartíinu, láta hann borga leigubílinn, fara út úr bílnum á undan.. standa við opna hurðina og skella henni svo á nefið á honum.

Svona er að vera vitur eftirá.

| anna | 12:39 |

comments

Kíki á síðuna einstöku sinnum, hvað er þetta með þessar karlasögur endalaust? Athyglisleysi eða endalaust að koma ekki? Djöfull er þetta mökka leiðinlegt.

Nr. 1 | posted by: Lesandi | 8.04.2005 | 13:12:15 | [+] |

Já þetta er óhugnarlega leiðinlegt. Ég er hjartanlega sammála.

Nr. 2 | posted by: anna | 8.04.2005 | 13:36:50 | [+] |

Sammála Ingu, mér fannst þetta afskaplega fróðlegt og skemmtilegt.
Haltu þínu striki Anna litla.

Nr. 3 | posted by: Beta | 8.04.2005 | 14:39:27 | [+] |

Minnti mig á flörtið mitt í Þjóðverjalandi.
...
og það var hlegið hérna megin sjásins!!

Nr. 4 | posted by: Langi Sleði | 8.04.2005 | 14:48:37 | [+] |

Er ekki málið að skella sér til Sviss og ath hvort ekki leynist einhverjir peningar þar? Kannski hafi svona *bling* gerst eins og þegar þú skifaðir um stalkerinn?
Ég meina, maður veit aldrei hmmm
Ég skal meiraðsegja koma með þér og hjálpa þér að leita colgate

Nr. 5 | posted by: Jóda | 8.04.2005 | 15:20:42 | [+] |

Halló wave
Júbb ég er enn á lífi! Það er bara svo merkilegt hvað vinnan mín tekur mikið af tíma mínum á daginn og svo ég tali nú ekki um dagana sem ég verð veðurteppt. Eins og t.d. á þriðjudagskvöldið hafði ég það af að verða veðurteppt í Hveragerði what og Hótel Örk var fullbókað!!
Jæja er komin til byggða og elska allar þessar strákasögur þínar, enda hef ég gengið í gegnum þessa reynslu með þér. Ég fékk trilljón bréf frá Ameríku sem fjölluðu um ástarsambandið við Wiebo auk þess var ég örugglega með þér í áramótapartýinu þarna um árið!