Það er bara einu við þetta að bæta: "Eins gott að blessaður páfinn þurfti ekki að lifa þetta hneyksli!"

Já þú meinar. Dettur mér í hug.. ég sendi honum handskrifað bréf og ljóstmynd af hnífaparaskúffunni minni fyrir viku síðan. Ef ég hefði ekki gert það væri hann kannski ennþá á lífi..

Jæja , hann dó þó allavega með bros á vör við getum huggað okkur við það

Hnífar til hægri. Skeiðar til vinstri, og gafflar í miðjunni.

Ekkert „en“...

En af hverju datt mömmu þinni í hug að spyrja þig um hnífaparaskúffuna?

ó mæ GOOD!

sammála, Þór, eina leiðin til að hafa þetta

Dásamlegt, minnir mig á athugasemdir einnar sem ég þekki í sambandi við að hengja út þvott. Öllu raðað eftir lit, svo stærð; buxur vinstra megin frá, svo peysur, bolir og svo frv. í hægri átt. Og að lokum toppurinn: hælarnir á sokkunum eiga að snúa í norður!
Kommon maður, þarf maður nú að eiga kompás til að hengja þvottinn út á snúru..?

Meinvill: Þetta er eins og með suma xfiles þætti.. maður fær aldrei skýringar.

Ása: Vá.. ég hélt að mamma væri erfið. Samt.. ef maður væri með snúrur nálægt björgunarsveit væri þetta eiginlega brill leið til að kynnast karlmönnum.

Næst þegar allt tæmist úr skúffunni verður hipsumhaps hvar þetta lendir aftur, en ég hef þó alltaf allar skeiðar saman og hnífa saman o.s.frv. Ég hélt í einfeldni minni að það væri aðal málið. Á reyndar eftir að opna skúffuna og ná mér í hnífapör eftir að ég breytti þessu, hver veit.. kannski er þetta eitthvað feng shúí dæmi og nú verður allt gott aftur.

ég raða alveg eins og þú í mína hnífaparaskúffu.
segi það með þér; WHO CARES?!?!?!?!

Gaflar til vinstri, skeiðar í miðju, hnífar til hægri.

Langt síðan ég hef lesið jafn áhugavert blogg.

Núna er ég orðin alveg viss um að hægri er vinstri

Nei Harpa.. þú ert bara að tala um hitt hægri..

Ja hérna... alltaf heyrir maður eitthvað nýtt. Ef það tæmist í hnífaparaskúffunni breytist uppröðunin oftast jafnóðum svo ég get ekki sagt að það sé nokkuð skipulag á kaosinu heldur