 |
|
|
|
 |
Unfuckingbelievable!
Föstudagur, 11. mars 2005
Ég ætlaði að fara snemma að sofa í gær. Kom heim, bloggaði, dáðist að nýju nöglinni minni í klukkutíma og korter og fór svo uppí rúm með bókina sem ég fékk frá amazon um daginn, "Relationships for dummies". Klukkan var hálf þrjú þegar ég heyrði furðulegt hljóð frammi á stigagangi. Ég lét það sem vind um eyru þjóta og hélt áfram að lesa. Hljóðið magnaðist og ég leit í áttina að útidyrahurðinni. Hljómaði eins og það væri verið að draga lík eftir teppinu. Ég hef heyrt þetta hljóð áður þegar strákurinn í íbúðinni við hliðiná er að koma heim með deitin sín. Hann er ekki mjög fríður. Ég sat grafkyrr í ca tvær mínútur og pírði augun, eins og það myndi skerpa heyrnina eitthvað, eða þangað til hljóðið hætti. Leit aftur á bókina og í sömu andrá var bjöllunni hringt. Að segja að einhver hafi hringt bjöllunni er náttúrlega rugl. Það hamaðist einhver á helvítis bjöllunni. Ég stökk frammúr, klæddi mig í slopp og þaut fram, setti keðjuna á hurðina og opnaði. Hver haldiðið að hafi legið þarna í gólfinu annar er Jude friggin' Law! Nei ég er auðvitað að ljúga þessu. Jude var sofandi uppá Radisson, líklega í fanginu á Eddie. Bygons. Maðurinn sem lá í gólfinu á stigaganginum var engin annar en Rýnirinn sjálfur. Hann er fótbrotinn á báðum en lét það ekki stoppa sig og hafði dregið sig áfram á höndunum upp heilar sjö hæðir. Þessi maður fær fullt hús stiga fyrir vilja og ásetning. Ég tók keðjuna af og opnaði hurðina. "Þú hefur greinilega ekki þrifið lengi", sagði hann þegar draslið í forstofunni blasti við í allri sinni dýrð, svitinn perlaði á enni hans. "Þú mátt ekki trúa öllu sem þú lest", sagði ég og bað hann að bíða aðeins.. því ég varð annaðhvort að klæða mig eða finna band á sloppinn. Annað hefði nú bara valdið misskilningi. "Ég er ekkert að fara", sagði Rýnirinn móður og ég stökk inní barnaherbergi til að leita að sloppabandinu. Heyrði hann dragnast yfir þröskuldinn. "Já blessaður skríddu í bæinn", kallaði ég og sá um leið sloppabandið sem Doddi hafði bundið í höldu á fataskápnum. Þegar ég hafði bundið sloppabandinu kyrfilega um mig miðja fór ég fram og fann umræddan Rýni á gólfinu við sófann. Ég gretti mig vandræðalega þegar ég sá að föt mannsins voru þakin ló og ryki, hann leit út eins og ruslaskrímsli. "Æj.. ég þarf að fara að skúra", sagði ég og hjálpaði honum að setjast í sófann og lyfti gifsbornum fótunum uppá borð. "Hélt þú hefðir gert það um daginn", svaraði hann og hnerraði. "Æji.. ég var ekki að djóka.. þú mátt ekki trúa öllu sem þú lest". Hann greip um hendurnar á mér.. "hélt þú hefðir brotið eina", sagði hann og horfði rannsakandi í augun á mér eftir að hann hafði skoðað hendurnar á mér. Ég beit afsakandi í neðri vörina og brosti.. "er ekkert búin að sinna nöglunum á mér lengi heldur... viltu.. vatn? - Trönuberjasafa?" Hann vildi vatn. Ég náði í vatn fyrir okkur og kom mér fyrir í stólnum á móti honum og mældi hann út aðeins. Myndarlegur maður, aðeins yngri en ég en ekki þannig að það myndi ekki virka. Það sem hefði átt að verða neyðarleg þögn varð að e.k. þöglu samkomulagi. Sátum lengi og horfðum þegjandi á hvort annað. Eiginlega eins og við hefðum aldrei gert annað. "Við gætum gift okkur", sagði ég. Hann lyfti annarri augabrúninni örlítið.. "já við gætum gert það", svaraði hann. "En ekki í kvöld, ég þarf að fara að sofa núna, þarf að vakna snemma í vinnuna, tölvan er í þessu herbergi þarna og þú kemst á netið, matur í ísskápnum.. þú getur vonandi hjálpað þér sjálfur" "Jamm" svaraði hann eins og ekkert væri sjálfsagðara, ég náði í teppi, hjálpaði honum að koma sér fyrir í sófanum og hagræddi púðum við bakið á honum. "Hey, sagði hann, bjallan er biluð niðri". "Ég veit, sagði ég og glotti, þetta er ekki allt lygi.. bara ca 84%. Já.. og ef þú þarft að raka þig þá skildi Jude eftir einhverjar græjur inná baði" Hann glotti til baka og teygði úr sér.. "ég redda mér". | anna | 10:54 |
comments
Væriru til í að lána mér bókina ? :D Nr. 4 | posted by: Sveina vinkona Emils | 19.03.2005 | 5:51:37 | [+] |
|
