Sunnudagur, 13. mars 2005
Ég fór í bað áður en ég skreið uppí rúm í gær. Aðallega vegna þess að í tiltekt minni fyrr um daginn skipti ég um á rúminu og hreinlega tímdi ekki að fara uppí það angandi af reykingarlykt.
Rýnirinn hefur greinilega vaknað einhvertíma í nótt og komið uppí til mín. Hvernig hann fór að því að komast inn fyrir mig er mér hulin ráðgáta því rúmið er upp við vegg og eina leiðin fyrir hann að komast þangað hefur verið að skríða yfir mig. Ég hef greinilega hvorki verið að ýkja né ljúga þegar ég sagðist vera dauðþreytt í gær, því ég man ekki eftir því að maður með mikið af gifsi hafi skriðið yfir mig á meðan ég svaf. Ég hef ekki einu sinni rumskað við þetta.
Það var ekkert smá gott að vakna í morgun með sterku hendurnar hans utan um mig. Ég á hinsvegar eftir að fá myndarlegann marblett þar sem hann hefur sofið með annan fótinn ofaná lærinu á mér. Ég er fyrst núna að fá tilfinningu í fótinn sem var nær honum, þremur tímum seinna...
Hann fer sem betur fer í göngugifs á þriðjudaginn.
Það verður hinsvegar ekki fyrr en hann er laus við gifsið sem ég mun fara að gera kröfur á fulla fúnksjón og þá mun ágætur tékklisti sem ég fann hjá Evu verða notaður. Það er kosturinn við að eldast og þroskast. Maður veit betur hvað maður vill og þarf. Ennþá betra að Eva skuli hafa komið orðum að því fyrir mig.
Kemur í ljós eftir tvo mánuði hvort ég verði að vísa honum á dyr, eða ekki.