 |
|
|
|
 |
The real world
Sunnudagur, 13. mars 2005
Ég eyddi meiripart dagsins í að lesa inní stofu undir þykku teppi á meðan Rýnirinn hamraði á lyklaborðið inní herbergi eins og hríðskotabyssa. Þegar hann ýtti sér fram í hjólastólnum seinnipartinn sá ég að honum leið aðeins betur. Þetta kemur. Ég var með fahitas í kvöldmatinn sem hann virtist kunna að meta. Eftir mat stakk hann uppá því að við færum í bíó og spurði hvaða mynd mig langaði að sjá. Mig langaði að sjá Kórinn, "þá förum við á Kórinn", sagði hann. Vá. Ég hélt að það væri ekki til karlmaður sem væri tilbúin að fara með mér á franska mynd í bíó. Kemur sannarlega á óvart. Dauðsá auðvitað eftir því að hafa samþykkt bíóferð þegar ég áttaði mig á því að ég þyrfti að hjálpa honum niður tröppurnar í hjólastólnum. DOH! Ég hef saknað þess svolítið að geta ekki talað við einhvern eftir bíó því ég hef farið mikið í bíó ein undanfarið og þó maður finni ekki fyrir einmanaleika á meðan maður er að horfa finnur maður fyrir honum eftir myndina þegar maður er vanur að hafa einhvern til að tala um.. ja bara upplifunina. Honum fannst hún mjög góð líka, enda held ég að þú þyrftir að vera mjög spes mannvera ef þessi mynd nær ekki inn í hjartað þitt. Hún er mjög falleg. Eiginlega samt soldið bandarísk nema betur leikin. Ég er á leiðinni uppí rúm til Rýnisins með bókina mína. Þetta er búin að vera mjög ánægjulegur dagur. Ég er svo þakklát honum fyrir að hafa komið inn í líf mitt þó hann hafi gert það með óvenjulegum hætti. Mér líður vel nálægt honum og hann lætur mig finna að.. ég skipti hann máli. Það er rosalega góð tilfinning.
|
