 |
|
|
|
 |
Pathetic
Miðvikudagur, 23. mars 2005
Vá hvað ég er búin að vera dugleg að vorkenna mér undanfarna daga. Ég er örugglega orðin sjálfskipaður ólympíumeistari í þessu innanhúss án atrennu. Ég hef setið og vorkennt mér, legið og vorkennt mér, staðið og vorkennt mér, staðið á einum fæti og vorkennt mér, keyrt og vorkennt mér, eldað og vorkennt mér.. ég vorkenni mér meira að segja í svefni. This is ridiculous. Það hefur krafist talsverðrar útsjónarsemi að finna tíma og næði í að stunda alla þessa sjálfsvorkun af því ég á börn sem leyfa mér ekki að sitja í friði og stara út í tómið. Spurningar eins og: "hvað er í matinn?", "eru til hrein nærföt?", "á ég að fara að sofa núna?", trufla mig og brjóta alla einbeitinu. Í dag fór ég heim í mat klukkan ellefu og mætti aftur klukkan eitt. Þarna voru heilir tveir klukkutímar sem ég ákvað að eyða í quality sjálfsvorkun með background music og alles... en gleymdi að frumburðurinn er í páskafríi. Það er svo heftandi eitthvað að vorkenna sér af innlifun þegar aðrir eru nálægt. Náði samt að vorkenna mér slatta en alveg án tilþrifa. Náttúrlega rugl að fara svona illa með tímann. Er að fatta það núna að ég hefði getað farið niður í hjólageymslu með vasadiskó.. Í dag var ég svo spennt að bíða eftir póstburðamanni dauðans að ég vorkenndi mér ekkert í korter, sem er met. Í gær vorkenndi ég mér ekkert í fimm mínútur þegar pabbi kom og gaf mér risa stórt páskaegg. Þegar póstmaðurinn var farinn vorkenndi ég mér ekkert í alveg sjö mínútur eða þangað til ég fékk spennufall og fór að vorkenna mér yfir því. Ég geri mér fulla grein fyrir því að það er subject of opinion.. hvort okkar er meira pathetic: ég eða fúllyndi póstmaðurinn. Eftir sleitulausa rannsóknarvinnu hef ég komist að því að kjöraðstæður til að stunda gæða sjálfsvorkun eru í heitu baði með target background tónlist. Sparar svo svakalega mikinn klósettpappír og maður fær ekki sár á nefið.. Eins og gefur að skilja verð ég ansi varnarlaus þegar ég er komin í djúpa og einlæga sjálfsvorkun og þá segir nikótínlöngunin oftar en ekki til sín. Ég er hinsvegar svo heppin að ég er of hégómafull til að fara út í sjoppu svona hugguleg eins og ég er þegar ég er búin að gráta mikið. Hor í peysunni og svona.. með ekka: e..e..ei..einn s..s..sa.. salem.. l..l.. There's no misery.. eahhh yeah like the misery I feEEEeeEeel in me! Angel með Simply Red er að gera feita hluti fyrir mig akkúrat núna. Ég er ennþá svo ánægð með að hafa náð sambandi við póstburðamann dauðans áðan að ég er að spá í að fara í líkamsrækt á eftir og taka út vonbrigði mín og depurð á aumingjavélinni. Verst að ég held að þeir loki hálf tólf og ég kemst ekki fyrr en klukkan átta... | anna | 18:04 |
comments
Ég græt líka. Og hvað fær mig til að gráta? The fact that tengdó (82) sér ástæðu til að koma heim frá Kanarí færandi eldri syni mínum að gjöf gúmmídúkku. Dúkkan, u.þ.b. 25 cm há, er knúin rafhlöðu til að geta framkallað stunur og óhljóð. Dúkkan er karlkyns, klædd hvítum hlýranærbol og með hvítar nærbuxur um ökklana. Hún (hann) situr á klósetti. Hvað varð um senjóríturnar sem voru svo vinsælar í kringum 1975? Ég græt. Og ég vorkenni mér líka að þurfa að hlusta á grátinn og "mamma, mamma" í helvítis dúkkunni sem þessi annars indæli maður kom með handa eldri stelpunni. Ef að líkum lætur fá hin krílin munnfylli að sleikjóum á morgun. Nr. 1 | posted by: Atviksorða-Anna | 23.03.2005 | 21:14:14 | [+] |Og ég hélt að ég ætti bágt. Þessar dúkkur eru handbendi djöfulsins. Er ekki nóg að eiga alvöru börn sem gráta? Svo er þetta svona nístandi ógeðsgrátur sem smýgur í gegnum merg og bein. Veit ekki hvernig aðrar konur tækla þetta.. en ég fer alltaf að framleiða mjólk þegar ég heyri svona grát. I feel your pain sister. Ef þú þarft athvarf um páskana er allt opið hjá mér. Skildu dúkkuna bara eftir heima... Nr. 2 | posted by: anna | 23.03.2005 | 21:21:53 | [+] |Það ER nóg að eiga alvöru börn sem gráta, my sentiment exactly! Sest niður við tölvuna í morgusárið. Allt í kringum mig bækur og gögn fyrir rannsóknarverkefni. Í stöflum. Mér fallast hendur. Hvar á að byrja? Ákveð að byrja á anna.is. Les þrjá eða fjóra pistla. Fyllist hamingju yfir því að kunna að lesa. Gleði yfir hugmyndafræði Önnu. Hristist af hlátri yfir gleðilegum jólum. Allt í einu get ég byrjað. Af krafti. Til hamingju með afmælið Takk Agust.o Ég á ekki afmæli, setti bara lagið með Villa inn vegna þess að ég fékk það á heilann og mér finnst það svo fallegt. Enda hefði ég ekki vorkennt mér svona útaf afmælinu mínu, finnst það yfirleitt mjög gleðilegt. Sjálfsvorkun mín og eymd undanfarið stafa af öðru. Nr. 6 | posted by: anna | 24.03.2005 | 11:00:16 | [+] |Nú ætla ég að gefa þér ástæðu til að þykja vænt um sjálfsvorkuninna Anna mín. Ég gekk í gegnum svona períodu fyrir nokkrum árum... nánast alveg nákvæmlega sömu og þú. Þú veist... það sem við töluðum um í eldhúsinu hjá þér í haust... plús það sem þú ert búin að fara í gegnum núna. Parallel líf... grínlaust. Nema hvað... einn góðan veðurdag bankar svo hamingjan uppá. Þú veist varla hvernig þú átt að taka því vegna undangenginna vonbrigða. Verður voða varkár og tortryggin fyrst. Svo allt í einu veistu að þú mátt sleppa fram af þér beislinu í hamingjunni og þá nýturðu hennar miklu betur en þeir sem ekki hafa gengið í gegnum hremmingar fyrst. Sem sagt... sjálfsvorkunnartímabilið núna kemur til góða síðar hehehehe.. engar líkur á því að póstmaður dauðans flytji inn á mig Jóda. Því mig langar það ekki. Ég er samt mjög spennt að vita hvort hann urrar á mig næst eða segi góðan daginn. Hann er náttúrlega ekki ennþá búin að segja það.. THE BATTLE CONTINUES! Nr. 9 | posted by: anna | 24.03.2005 | 14:54:03 | [+] |post a comment
|
