Þriðjudagur, 01. mars 2005
Ég fór áðan í ræktina og keypti mér árskort. Vá hvað ég var dugleg. Gjörsamlega sprengdi mig á hlaupabrettinu í lokin, með hálft lunga lafandi út um munnvikið.
Þegar ég kom heim náði mér í uppskriftabókina "Af bestu lyst" sem ég keypti mér þegar hún Inga var búin að segja mér hvað þessi bók væri frábær.
Á morgun ætla ég að elda rétt sem ég hef aldrei eldað: Tyrkneskur kjúklingur, og með honum ætla ég að hafa ab agúrku sósu sem ég fann í Grænum kosti Hagkaupa. Ég hef farið á Grænan kost að borða og ég meinaða, ég gæti lifað á þessum mat eingöngu. Hef ekki þorað að fara útí að elda heilu réttina úr þeirri bók samt ennþá.
Þegar ég hugsa út í það er það eiginlega nýtilkomin ást Dodda á mat sem hefur komið mér af stað í að elda eitthvað annað en sama matinn sem ég er löngu búin að fá ógeð á að búa til. Æ... lýg því. Maður verður bara fljótari að þessu.
Ég hlakka til að smakka Tyrkneska kjúklinginn. Uppáhalds maturinn minn í öllum heiminum er allt sem hægt er að setja í eldfast mót og henda inn í ofn í 40 mín eða lengur - eða á meðan ég er að ná í Dodda í sund eða þrífa eldhúsið eða henda í þvottavél eða taka af rúmunum eða ganga frá fötum inní skápa eða...