Föstudagur. Hálf fimm.
Föstudagur, 18. mars 2005
Kristó: "Ţađ er rosalega skrítiđ ađ tala viđ ţig í dag"
Anna: "mér líđur illa"
Kristó: "ţú talar eitthvađ svo hćgt og ert hálf skrítin á svipin"
Anna: "ég er skrítin"
Kristó: "ertu međ augnskugga undir augunum?"
Anna: "nei.. ţetta eru baugar"
Ég held í alvöru ađ ég sé veik. Ekki ţađ.. ég er alltaf međ bauga, er bara óglatt og svo svimar mig dálítiđ og ég er alveg rosalega lítil. Tárađist áđan ţegar viđskiptavinur sagđist ekki skilja mig.
Ţađ er ekki normal.
Mig langar heim i bađ.