ravings of a lunatic: Bliss

Bliss

Laugardagur, 12. mars 2005

Íbúðin lyktar eins og sundlaug eftir föndur slasaða mannsins sem endaði á því að nærbuxurnar mínar gufuðu hálfpartinn upp og gúmmíhanskarnir líka. Hann er allur eldrauður á höndunum núna undir þykku lagi af Aloe vera kremi.

Ég var löngu búin að missa áhugann og farin fram að þrífa. Nú er ég sumsé búin að skúra íbúðina og ég er á leiðinni í bað. Þegar ég er búin í baði ætla ég að blása á mér hárið og mála mig. Minnst þriggja tíma prógramm.

Ég hef ekkert heyrt frá Hörpu og Valda. Líklega liggja þau einhverstaðar í sollinum in down town Reykjavík. Þetta er eins og að sleppa kálfum út á vorin, ég meinaða! Það er í góðu lagi. Hvað sem gerist.. þá hef ég ákveðið að skemmta mér vel í kvöld/nótt.

Við sátum andspænis hvoru öðru áðan að borða kvöldmat og ég stalst til að stúdera andlitið á honum. Hann er ekki búin að raka sig síðan hann kom og það fer honum rosalega vel að vera með smá skeggrót. Hann er með þykkar augabrúnir sem gera hann pínu hörkulegann til augnanna en litlu broshrukkurnar við augun gera hann líka soldið góðlegan. Ég held að hann sé innst inni mjög blíður þó að hann myndi aldrei viðurkenna það fyrir nokkrum manni. Hárið á honum er þykkt og mjúkt og það er unaðslegt að koma við það. Hann hefur ofboðslega fallegt bros og varir sem maður þráir að snerta með sínum. Breiðar axlir og fallegar hendur. Hann er rosalega fljótur að borða. Brytjar matinn fyrst niður í hæfilega bita, leggur hnífinn frá sér og notar hann helst ekki meir, hrærir í matnum eða skýtur honum til og frá á disknum eins og hokkípukk áður en hann veiðir hann af lagni upp á gaffalinn og stingur honum upp í sig.

Í smá stund gleymdi ég að borða, mér fannst svo gaman að horfa á hann við þessa iðju, svo leit hann upp og gaf mér þetta look.. eins og hann væri að spyrja mig hvort ég væri geðveik og þó að mig langaði að færa mig yfir til hans, setjast á gifsið og kyssa hann, brosti ég bara og hélt áfram að borða.

Ég held að ég sé ástfangin af þessum manni.

| anna | 21:18 |