There is a little justice in the world after all..
Miðvikudagur, 23. febrúar 2005
Ég fór í líkamsrækt í kvöld og púlaði eins og geðsjúklingur. Á eftir fór ég í gufu og leyfði endorfíninu að flæða um líkamann. Vá..
Þegar ég kom heim var ég komin með þokkalegt dose og leið eins og ég væri í vímu. Heima beið snillingurinn hún dóttir mín.
Hún er svo frábær. Hvað haldiðið að hún hafi gert?? Jú, á meðan ég skrapp í ræktina kom sendingin frá amazon. Jóhanna snaraði upp peningum, úr sínum einkasjóði, borgaði, kvittaði fyrir og málið var dautt.
"Hérna mamma, Notebook er komin. Þú getur látið hana rúlla endalaust núna". Hún veit hvernig ég er þessi elska. Það kom reyndar skrítin svipur á hana þegar ég opnaði kassann og tvö eintök af myndinni litu stofuljósið.. "ég keypti tvö, just in case ef eitt eyðileggst", sagði ég og Jóhanna horfði á mig með svona sorgarsvip sem fólk notar þegar það horfir á mjög geðsjúkt fólk. Ég fór að hlæja því sannleikurinn er sá að ég var að panta líka eina fyrir Ingu sem vinnur með mér. Jóhanna andaði léttar þegar ég sagði henni hvernig í málinu liggur.
Ég er nú ekki alveg klikk en mikið rosalega á ég frábæra dóttur, þó ég segi sjálf frá.