Sunnudagur, 20. febrúar 2005
Ég vaknaði klukkan tíu mínútur í sex í morgun við það að einhver hringdi dyrabjöllunni. Ég vaknaði en hreyfði mig ekki. Reiknaði með því að þetta væri einhver niðri og ég tek bara ekki á móti gestum á þessum tíma. Ég verð að fara að mæta á húsfundi og láta vita að ég tek bara á móti gestum á milli klukkan 20:00 og 21:00, mán, þrið, og fim.
Þegar ég var búin að liggja örfáar mínútur í svefnrofunum heyrði ég hinsvegar þegar einhver hrundi niður stigann. Kannski er ég með líf á samviskunni. Það væri þá ekki fyrsta lífið sem ég hef eyðilagt. Vön manneskja. Ég haggaðist ekki og sofnaði aftur stuttu síðar.
Ég vaknaði næst hálf átta og fór aftur að sofa. Vaknaði aftur hálf tíu og skellti mér í líkamsrækt. Þegar ég var búin dreif ég mig í blómabúð sem var full af karlmönnum að kaupa blóm handa elskunum sínum. Sá sem var að kaupa mest grand vöndinn fékk synjun á kortið. Er það ekki alltaf þannig? Ég keypti túlípana fyrir mömmu.
Ég er búin að liggja uppí rúmi í mestallan dag að lesa "Shutter Island", sem ég keypti um daginn af uppáhalds starfsmanni mínum hjá Máli og Menningu. Ég kannast svo við þessa stelpu og ég veit að ég hef örugglega verið með henni á leikskóla eða eitthvað.
Konur.. þið sem lesið síðuna mína. Til hamingju með daginn!