Fimmtudagur, 03. febrúar 2005
Ég hafði stólað á að fá barnabætur núna 1. febrúar í fyrsta sinn sem einstæð móðir þó ég sé búin að vera einstæð síðan í júní en örlögin hafa hagað málinu þannig að ég fæ líklega ekki barnabætur fyrr en mögulega seint á árinu. Það sem ég átti að fá núna er farið annað og mun aldrei rata inn á minn reikning.
Ég komst að þessu klukkan tvö.
Ég trúði þessu ekki, fór í afneitun. Þetta gat bara ekki verið. Hringdi í þessa snillinga hjá skattinum og tollstjóra og þar var mér sagt að þetta væri normal procedure. Af því sum fyrirtæki kunna ekki að reikna út laun.. þá fæ ég ekki barnabætur. Þrátt fyrir að ég hafi aldrei unnið fyrir þetta tiltekna fyrirtæki. Tekin í rass, ósmurt.
Þegar ég fékk þessi svör varð ég svo reið að ég nötraði. Ég hafði reiknað með þessum peningum, sérstaklega þar sem ég veit að LÍN fer að berja á dyrnar hjá mér á næstu mánuðum með árlega fastagreiðslu.
Ég var reið á milli þrjú og fjögur, á milli þess sem ég reyndi að sinna starfinu mínu án þess að hvæsa á viðskiptavinina. Klukkan fjögur hætti ég að vera reið og varð leið í staðinn. Ég er það ennþá. Ég sé endalaust svartnætti og enga leið út. Skil ekki til hvers ég er að reyna.
Síðasta sorgarviðbragðið er að sætta mig við þetta. Ég er í raun búin að átta mig á því að þetta er svona og þessu verður ekki breytt. Ég er hinsvegar langt frá því að sætta mig við afleiðingarnar.