 |
|
|
|
 |
Góðkunningi lögreglunnar
Föstudagur, 25. febrúar 2005
Ég þurfti að skreppa frá vinnu í korter í dag. Varð að koma afmælisgjöf til Dodda í skólann því hann var að fara í afmæli. Á leiðinni inn Hagamelinn sá ég lögreglubíl í fjarska. Hann mætti mér stuttu síðar og ég reyndi að halda cool feisi og sjá hvort þeir væru að horfa á númeraplötuna mína. Ég átti að láta skoða bílinn í júní. Augu mín og ökumanns lögreglubílsins mættust og ég brosti vandræðalega. Hann hélt pókerfeisi og horfði stíft á mig þangað til bíllinn var komin framhjá. Þar sem hámarkshraðinn á þessum stað er 30 fannst mér þetta vera heil eilifð og svo fylgdist ég með í baksýnisspeglinum, hvort þeir myndu snúa við og klippa af mér á staðnum. Þeir snéru ekki við. Ég keyrði niður Holtsgötuna, beygði inná Ægissíðu, upp Dunhagann og þegar ég beið eftir að komast yfir gatnamótin á Dunhaganum.. hver haldiði að hafi keyrt framhjá.. á 30.. aftur... Ég veit að ég á að vera búin að láta skoða bílinn. Ég veit að ég er Anna lögbrjótur. Ég vissi að nú var minn tími komin. Nú myndi komast í kast við lögregluna í Reykjavík. Svo ég brosti. Ég brosti stríðnis, "the gig is up", "I'm busted", "I give up", "you win, I loose" brosi. Nema ökumaður lögreglubílsins droppaði pókerfeisinu og brosti á móti. Snéri sig svo nærri úr hálsliðnum til að halda augnkontaktinu á meðan hann keyrði frammhjá. Bíllinn minn er ennþá á númerum. Ég er auðvitað á egglosi. Það var eitthvað í svipnum á lögregluþjóninum sem minnti mig á þegar ég fór að láta mæla á mér fingurna vegna þess að ég var að panta mér hring á ebay og þurfti að vita stærðina á fingrinum á mér. Ég fór til random gullsmiðs á Laugaveginum. Þegar ég kom inn tók ég mér stöðu við afgreiðsluborðið og horfði á mann sem snéri baki í mig og bað mig að bíða aðeins. Ég var ekkert að flýta mér. Hann var með eitthvað dót á hausnum með einhverju föstu við það. Eins og marsbúi really. En svo tók hann þetta af hausnum, snéri sér við og þegar ég horfði í augun á honum.. Hann mældi á mér fingurna með þar til gerðum tækjum og við töluðum um hringa á meðan. Á einum tímapunkti spurði ég hann hvort hann ætti hringa með tungsteini. Hann fór að hlæja, "nei ég á ekki hring með tungsteini en ég á hring með mánasteini". Ég veit alveg að þetta heita mánasteinar og ég skil ekki hvaðan þetta "tungl" kom, en hann dró upp einn þann fallegasta hring sem ég hef á ævinni séð og dró hann á fingur mér. Svo sagði hann mér að hann kostaði nálægt 250 þúsundum og ég hló og sagði honum að það væri aðeins og rich for my blood. Þegar ég fór út úr búðinni leið mér rosalega vel. Ég vona að honum hafi liðið svona vel líka. Ég var í matarboði um daginn þar sem námskeið í súperflörti barst í tal vegna þess að ein af stelpunum hafði farið á slíkt námskeið og eftir að við höfðum rætt þessi mál fram og til baka sagði hún mér að ég hefði nákvæmlega ekkert á svona námskeið að gera. Ég veit að ég kann að daðra. Það virðist mér í blóð borið og ég meina ekkert illt með því enda lendi ég aldrei í vandræðum. Ég daðra við allt þegar ég er í þannig stuði. Ég stend mig að því að daðra við froðuna í baðinu mínu stundum. Það er hinsvegar ekkert eins skemmtilegt og að spila þennan leik við einhvern sem veit nákvæmlega hvernig það er gert. Þessi gullsmiður kunni það uppá tíu. | anna | 17:33 |
comments
Í Mogganum í morgun, laugardag, er smáfrétt á bls. 4. Fyrirsögnin er: " Stöðvaður tvisvar í sömu ferðinni " Ég hafði ekki tíma til að lesa fréttina en getur verið að þú hafir ekki sagt okkur allan sannleikann í blogginu hér fyrir ofan, Anna. Nr. 1 | posted by: igor | 26.02.2005 | 8:43:53 | [+] |You! Never. Nr. 3 | posted by: igor | 26.02.2005 | 13:32:32 | [+] |
|
