Föstudagur, 18. febrúar 2005
Ég er ekkert smá stolt af börnunum mínum. Var í foreldraviðtali. Jóhanna er með níu í öllu og setningar eins og "Vinnubók mjög vel unnin", "er til fyrirmyndar" og "vinnur vel og samviskusamlega" út um allt á miðsvetrareinkuninni. Hún er draumur hvers foreldris.
Kennari Dodda talaði um að bekkurinn væri frábær og að Doddi væri mjög samviskusamur, vinnusamur, áhugasamur og duglegur í alla staði. Þegar hún spurði Dodda hvort það væri ekki gaman í skólanum sagði hann: "neeei, mér finnst það leiðinlegt". Hann komst nefnilega uppá lagið með að liggja óhóflega mikið í leti þegar verkfallið var og talar um verkfallið oft með miklum söknuði. Þetta lagast.
Ég skilaði inn leyfisbréfi til skólans því við erum að fara til Króatíu í maí í tvær vikur svo krakkarnir missa aðeins úr skólanum þarna í lokin. Mamma er að bjóða okkur og ég hlakka svo til að fara. Hún er mjög skemmtilegur ferðafélagi. Það er allt einhvernvegin ekkert mál hjá mömmu.
Við ætlum í dagsferð til Feneyja og dagsferð til Ítalíu. Ætlum samt að gera mest af því að liggja í leti.
Ég ætla að gera eitthvað fyrir Jóhönnu. Hún á sannarlega skilið verðlaun fyrir frábæra frammistöðu í skólanum.