Í morgun vaknaði ég rétt fyrir átta. Fór fram úr rúminu og kíkti inn til Dodda. Hann hóstaði í svefnrofunum, var við það að vakna.

Ég klæddi mig, burstaði tennurnar og hamdi hárið á mér með teygju. Ég er með allt of liðað hár. Ef ég sofna með það blautt, sem gerist oftar en ekki, þá krullast það allt og stendur út í allar áttir. Ég er að borða allt of hollan mat augljóslega. Ef ég myndi lifa á fitu og sykri myndi hárið á mér lyppast niður, eins og það á að gera. Bygons.

Ég stóð yfir hafragrautspottinum þegar dyrabjallan hringdi og Tinna kom í heimsókn. Hún er farin að rata sjálf á milli og hún er svo ofur gáfaður hundur að hún veit hvaða dyrabjöllu ég á. Æ.. eða þannig. MAD kom með hana.

Hún var í pössun hjá okkur fyrir hádegi. Doddi hafði eytt það sem af var morgninum í að sífra og gráta yfir verkjum í hálsinum. Fúlsaði samt við hungangsvatninu sem ég bjó til fyrir hann en borðaði hafragrautinn. Hef séð hann borða hafragraut með betri lyst.. en hann vissi af hrísmjólk inní ísskáp sem pabbi hans hafði sent með honum heim. Ég sýndi enga miskunn. Hann skyldi klára hafragrautinn og svo mátti hann fá hrísmjólkina. Ég er ómenguð illska, þetta vita börnin mín.

Tinna var rosa kát þegar hún kom og rétt á meðan MAD var að kveðja.. en þegar hann var farin stóð hún við hurðina, urraði og gelti ræfilslega.

Ég byrjaði á að setja vatn í skál og hún fékk sér að drekka. Svo settist ég hjá Dodda inní stofu og kallaði á hana. Hún leit á útidyrahurðina og urraði, leit svo á mig, svo á hurðina... en endaði á að koma til okkar Dodda.

Hún er algjör dúlla og fullkomið aristókrat. Situr eins og hefðarfrú á arminum á stólnum í stofunni og fylgist af athygli með því sem gerist í kringum hana. Stundum stekkur hún upp og sleikir mann í framan. Ég kann það nú eiginlega ekki ef ég á að vera alveg hreinskilin, en hún er svo mjúk og hlý og góð og yndisleg.

Ég gaf henni smá ís í skál sem hún borðaði og svo fór hún í rannsóknarleiðangur um íbúðina. Í hvert skipti sem hún sá útidyrahurðina ýlfraði hún eða urraði á meðan hún starði á hana í smá stund, að vona að húsbóndi hennar myndi koma inn um dyrnar.. en henni varð ekki að ósk sinni og hélt áfram rannsóknum sínum. Ég held að hún hafi fullkannað íbúðina að baðherberginu undanskildu, enda var þvottavélin í gangi með óhljóðunum sem henni fylgja.

Nú er hún farin heim í bili. Gaman að fá svona gest í heimsókn.

Ég skal segja ykkur það. Endorfínið maður! Vá hvað ég er búin að vera dugleg að hreyfa mig, enda er ég við það að gefa upp öndina.

Fór í leikfimi með vinkonu minni og við byrjuðum á "aumingjavélinni" eins og hún kallaði hana. Þar vorum við í þrjátíu mínútur og ef þetta er fyrir aumingja þá er þetta akkúrat vélin fyrir mig. Ég var að leka niður eftir hálftímann.

Ef við tökum þetta saman. Þessi ferð, plús tvær ferðir um helgina.. ég verð orðin mössuð eftir viku. Eða þannig sko.

Eftir æfinguna fórum við í gufu og leyfðum okkur að leka niður í afslappelsi.

Það er svo í fréttum að ég vann Halldór í scrabble í dag. Doddi var veikur og Dórið kom við til að taka tvo leiki. Annars mátti hann eiginlega ekkert vera að þessu, var að finna nýjan ættingja í dag og síminn stoppaði ekki. Það aftraði honum ekki frá því að vinna mig.. eða réttara sagt strauja mig í fyrsta spilinu. Ég vann hann í fyrsta skiptið á ævinni í seinna spilinu enda hóstaði hann oft "drusla" á meðan. Ég var, btw, "engill leiðans" á skorspjaldinu í þetta sinn.

Eitt gerðist athyglisvert á meðan við spiluðum. Jóhanna sat hjá okkur inní eldhúsi og við Halldór vorum að tala saman, eins og við gerum oft þegar við spilum scrabble. Ég man ekki af hverju.. en Halldór spurði Jóhönnu hvort ég væri svona mamma sem segði börnunum mínum í tíma og ótíma að þau hefðu eyðilagt líf mitt. Rústað öllum möguleikum á frama og frægð. Jóhanna heyrði ekki spurninguna svo ég spurði hana aftur, hvort ég segði oft við hana og Dodda að lífi mínu hefði verið lokið þegar þau fæddust. "Já", svaraði Jóhanna og fór fram. Halldór dó úr hlátri og ég sat eftir steinhissa - því ég kannast nú bara ekki við að hafa sagt þetta við börnin mín. Hef ekki talið þau til mistaka hingað til. Að hafa kennt þeim að tala er allt annað mál.

Þegar Jóhanna kom aftur gat ég ekki varist því að spyrja hana að því hvort þetta væri virkilega tilfellið. Velti því fyrir mér hvort ég væri svona skitsó. Já, hún hélt þessu fram statt og stöðugt. Ég hefði sagt þetta við þau. Þegar ég gekk eftir nánara svari kom í ljós að barnið lúsles síðuna mína og hafði fundið færslu þar sem ég spyr mig af hverju ég hafi nú verið að gifta mig og eignast börn, þvílíkt endemis rugl það sé nú allt saman.

Hún virðist ekki gera sér grein fyrir því að það sem ég skrifa er oftar en ekki della, þó þetta sé auðvitað dagsatt, eins og komið hefur í ljós. Þó ekki væri nema bara þetta með giftinguna. Breytir því ekki að ég get ekki hugsað mér að vera án barnanna minna og vonast til að þau lifi mig bæði svo ég þurfi aldrei að vera meira en phonecall away. Nema þegar ég hef slökkt á símanum auðvitað.

Þetta var allavega mögnuð upplifun. Ég stend hinsvegar við að ég hef aldrei sagt þetta við þau, enda er það einfaldlega ekki satt - að þau hafi staðið í veg fyrir frama mínum í lífinu. Ef eitthvað hefur staðið í vegi fyrir honum er það helst mín eðlislæga leti og framkvæmdarfælni sem hreppir þann vafasama heiður.

Ég er svo þreytt.

Getur verið að við Una förum aftur á morgun. Hún ætlar að tékka á eiginmanninum fyrst en ef það er on.. þá ætlum við að dóla okkur á kaffihúsi á eftir og hafa það huggulegt. Enda hittumst við nánast aldrei - enda báðar með börn - sem hefta allt slíkt útstáelsi. Það er hinsvegar pabba miðvikudagur hjá mér á morgun svo svigrúmið til að hreyfa sig eykst töluvert.

Þegar ég var lítil var ég á leikskóla. Á leikskólanum var hægt að leika sér með trélest sem hægt var að festa vagna aftaní með segli.

Það sem heillaði mig svo var að festa lestarvagnana saman því ef maður snéri þeim öfugt þá ýttust þeir frá hvorum öðrum, enda voru pólarnir á seglunum þá orðnir öfugir. Maður beitti öllum sínum kröftum við að troða þeim saman og samt var það ógjörningur. Ef maður snéri svo öðrum vagninum við smullu þeir saman og maður gat haldið þeim í lausu lofti án þess að þeir dyttu í sundur.

Ég lærði að öfugir pólar hrinda frá og réttir pólar laða hvorn annan að.

Í dag fór ég hinsvegar að velta því fyrir mér hvort það var nokkuð það sem ég lærði. Hvort það geti verið að ég sé ennþá að reyna að fá eitthvað til að smella sem hrindir og ýtir hvort öðru frá.

Mig langar í svona lest. Ég hef reyndar mjög gaman af dótalestum.

Bróðir minn fékk einusinni bílabraut í jólagjöf frá pabba og mömmu. Þetta var Aurora bílabraut af flottustu gerð og mikið djöfull var gaman að fara í kappakstur á henni. Kom skýtin lykt af bílunum. Hitalykt einhver.

Ef ég ætti ógeðslega mikið af peningum myndi ég kaupa bílabraut og leggja hana um alla stofu, með þremur akreinum og svo myndi ég fara í keppni með krökkunum.

Strákadót rúlar.

Þó ég sé ekkert búin að gera af mér finnst mér ekki þægilegt þegar síminn hringir og þegar ég er búin að svara er sagt:

ókunnug karlmannsrödd í síma: "já Anna?"
Anna: "já"
ókunnug karlmannsrödd í síma: "Sæl. Haraldur heiti ég og hringi frá Lögreglunni"

Ég hafði stólað á að fá barnabætur núna 1. febrúar í fyrsta sinn sem einstæð móðir þó ég sé búin að vera einstæð síðan í júní en örlögin hafa hagað málinu þannig að ég fæ líklega ekki barnabætur fyrr en mögulega seint á árinu. Það sem ég átti að fá núna er farið annað og mun aldrei rata inn á minn reikning.

Ég komst að þessu klukkan tvö.

Ég trúði þessu ekki, fór í afneitun. Þetta gat bara ekki verið. Hringdi í þessa snillinga hjá skattinum og tollstjóra og þar var mér sagt að þetta væri normal procedure. Af því sum fyrirtæki kunna ekki að reikna út laun.. þá fæ ég ekki barnabætur. Þrátt fyrir að ég hafi aldrei unnið fyrir þetta tiltekna fyrirtæki. Tekin í rass, ósmurt.

Þegar ég fékk þessi svör varð ég svo reið að ég nötraði. Ég hafði reiknað með þessum peningum, sérstaklega þar sem ég veit að LÍN fer að berja á dyrnar hjá mér á næstu mánuðum með árlega fastagreiðslu.

Ég var reið á milli þrjú og fjögur, á milli þess sem ég reyndi að sinna starfinu mínu án þess að hvæsa á viðskiptavinina. Klukkan fjögur hætti ég að vera reið og varð leið í staðinn. Ég er það ennþá. Ég sé endalaust svartnætti og enga leið út. Skil ekki til hvers ég er að reyna.

Síðasta sorgarviðbragðið er að sætta mig við þetta. Ég er í raun búin að átta mig á því að þetta er svona og þessu verður ekki breytt. Ég er hinsvegar langt frá því að sætta mig við afleiðingarnar.

Ég ætla í ræktina eftir vinnu í dag. Ég þarf svo á adrenalíni og endorfíni að halda. Meina.. fyrst ég má ekki sprauta mig með morfíni.

Ekkert má maður.

Þetta var æði.

13:48 mín á aumingjavélinni áður en vellíðunarefnið spýtist út í blóðið. Ég hef komist að því að ég get hlaupið soldið lengi..

Það tók mig ca 5 mín að sofna í gærkvöldi.

Í dag fer ég að kaupa bremsuklossa undir bílinn minn. Á morgun fæ ég lánaðan bílskúr í Mosfellsbæ og Dórið ætlar að kenna mér að skipta um bremsuklossa og afturljós. Í næstu viku ætla ég að láta skoða bílinn minn. Hefði átt að gera það í júní... betra er seint en aldrei.

Það væri hinsvegar alveg classic ef þeir klippa af bílnum í millitíðinni. Ég á það svosem alveg skilið.

Var ég búin að skrifa um það þegar ég kom með Dodda að bílnum mínum niðrí bæ og sæti stöðumælavörðurinn var að leggja lokahönd á sektarmiðann? Ég borga ekki í stöðumæla. Þetta var rétt fyrir jólin. Ég opnaði hurðina fyrir Dodda og sagði honum að fara inn, sem hann gerði. Svo horfði ég þegjandi á stöðumælavörðinn.

Stöðumælavörður: "Þú borgaðir ekki"
Anna: "nei, það er rétt, ég borgaði ekki"
Stöðumælavörður: "maður á að borga, þú veist það"
Anna: "ég veit"

Stöðumælavörður tók sér góðan tíma í að horfa ásakandi á mig. Ég horfði til baka og beið eftir að fá sektina.

Stöðumælavörður: "hérna.. taktu þetta" Rétti mér sektarmiðann ásamt frumritinu, sem sagði mér að hann ætlaði að sleppa mér. Ég varð mjög hissa to say the least. Átti ekki von á þessu.
Anna: "kærar þakkir"
Stöðumælavörður: þagði og var ennþá með hint af hörkusvip
Anna: brosi "ég hefði ekki rifið kjaft"
Stöðumælavörður: brosti til baka "gleðileg jól"
Anna: "gleðileg jól"

Hver segir að stöðumælaverðir hafi ekki hjarta. Doddi var næstum farin að gráta enda varð hann vitni af þessu show-down-i. Þegar ég kom inní bílinn spurði hann "hvað vildi þessi lögga mamma?"

Annars var Doddi með meiddi í gær og sífraði endalaust þegar ég kom að sækja hann í skólann. Ég sagði honum að bíta á jaxlinn. Þá setti hann hausinn út á hlið og glefsaði út í loftið. "mamma ég get það ekkert" Eftir smá tíma komst ég að því að hann var ekki að reyna að bíta á jaxlinn. Hann var að reyna að bíta í öxlina. Go figure...

Líkamsrækt í gær og í dag. Ég svitna svo mikið og svo óhugnalegri fýlu að það er skelfilegt. Leikfimifötin fara beint í þvott þegar ég kem heim til að ég stinki ekki upp alla íbúðina með þessum viðbjóði. Ef ég væri með skott myndi ég halda að ég væri skunkur.

Þetta meikar rosalega mikið sense allt í einu. Auðvitað þurfti ég að svita út allt ógeðið sem ég hef innbyrgt í gegnum tíðina. Koffeinið, nikótínið, tjöruna, blásýruna og allan hinn viðbjóðinn.

Ah.. þvílíkt og annað eins. Mér líður svo vel. Eftir æfinguna í dag gaf MAD mér boozt, sem er skyr og banani og pera og eitthvað fleira. Ávaxtasafi sýndist mér. Ég fór heim og uppí rúm að lesa. Fannst eins þetta boozt væri að smjúga um mig alla. Inní vöðvana einhvernvegin. Eiginlega eins og þeir væru að éta þetta upp inní mér. Ég varð svo þreytt að ég lagði mig. Vaknaði hálftíma síðar og leið eins og ég væri í vímu.

Ég fór með appelsínuhúðadrepikremið mitt í dag og bar á promblem areas. Sumsé allan líkamann. Rassinn á mér hefur lyfst um einn sentimeter og ég er að léttast. Þetta er allt að koma. Hvað var ég búin að segja.. vika og ég verð orðin fín! - Eða eins fín og ég get orðið..

Mér líður allavega betur en oft áður. Ég held ég sé endorfínfíkill og teygjufíkill. Mér finnst æðislegt að teygja. Það mun vera perrinn í mér. Gott/vont...

-sem minnir mig á.. ég þarf að fara til tannlæknis bráðum.

Ég fór heim að borða í hádeginu og svo lagði ég mig í hálftíma. Ég var fín þegar ég mætti aftur í vinnuna en núna.. 38 mín eftir að ég mætti er ég að leka niður. Við það að missa meðvitund. Gæti sofnað sitjandi.

Hvað er að!!!??

Í dag saumaði ég buxur á Jóhönnu fyrir öskudaginn. Annað kvöld ætla ég að setja rennilás í ljónabúninginn hans Dodda.

Þar fyrir utan er ég fullkomlega og algerlega andlaus.

Mundi samt eftir að setja baunirnar í vatn, já.. og ég ætla í bað.

Ég var að skoða fyndna síðu áðan. Tiny Mix Tapes. Fyndnasta mix tape-ið finnst mér þetta hér:

My husband thinks it is time for us to have a baby but I love the independent life too much - help! Side 1 to make me want to have a baby, and Side 2 to make him not want to.

requested by: Undecided
compiled by: little cola wong

Side 1: To make me want to have a baby

01. Bjork - "I Miss You" (Telegram)
02. Cornershop - "Staging The Plaguing Of The Raised Platform" (Handcream for a Generation)
03. Aimee Mann & Michael Penn - "Two of Us" (I Am Sam Soundtrack)
04. Natalie Merchant - "Wonder" (Tigerlilly)
05. Feist - "Mushaboom" (Let it Die)
06. Ben Kweller - "Family Tree" (On My Way)
07. Badly Drawn Boy - "Something to Talk About" (About a Boy: Music from the
Motion Picture)
08. Lauryn Hill - "Zion" (The Miseducation Of Lauryn Hill)
09. Joan Osbourn - "Baby Love" (Righteous Love)
10. Jann Arden - "Good Mother" (Living Under June)
11. The Beatles - "Yellow Submarine" (Yellow Submarine)
12. Sinead O'Connor - "My Darling Child" (Universal Mother)
13. Travis - "Mother" (The Invisible Band)
14. No Doubt - "Simple Kind of Life" (Return of Saturn)

Side 2: To make him not want to

01. The Cardigans - "No Sleep" (Gran Turismo)
02. Barney - "Barney's Theme Song" (Barney's Greatest Hits)
03. Pilate - "Overrated" (Caught by the Window)
04. Barney - "Barney's Theme Song" (Barney's Greatest Hits)
05. Bjork - "There's More to Life Than This" (Debut)
06. Barney - "Barney's Theme Song" (Barney's Greatest Hits)
07. The Rolling Stones - "I'm Free" (December's Children)
08. Barney - "Barney's Theme Song" (Barney's Greatest Hits)
09. Hole - "Violet" (Live Through This)
10. Barney - "Barney's Theme Song" (Barney's Greatest Hits)
11. Sinead O'Connor - "I Do Not Want What I Haven't Got" (I Do Not Want What I Haven't Got)
12. Barney - "Barney's Theme Song" (Barney's Greatest Hits)
13. Sam Roberts - "This is How I Live" (The Inhuman Condition)
14. Barney - "Barney's Theme Song" (Barney's Greatest Hits)

--

Svo rak ég augun í topp 15 bestu lög allra að mati einhvers sem sér um þessa síðu og eitt lagið á listanum er eitt besta lag allra tíma að mínu mati. Let's Get It On með Marvin Gaye.

01. Neil Young - "My, My, Hey, Hey" (Rust Never Sleeps)
02. Carole King - "It's Too Late" (Tapestry)
03. Tchaikovsky - "Romeo and Juliet (Fantasy Overture)" (Romeo and Juliet)
04. Nirvana - "Smells Like Teen Spirit" (Nevermind)
05. Miles Davis - "Blues in Green" (Kind of Blue)
06. The Mamas and The Papas - "California Dreamin'" (California Dreamin')
07. The Beach Boys - "Good Vibrations" (Smiley Smile)
08. The Beatles - "A Day In The Life" (Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band)
09. Red Hot Chili Peppers - "Scar Tissue" (Californication)
10. Marvin Gaye - "Let's Get It On" (Let's Get It On)
11. REM - "Losing My Religion" (Out Of Time)
12. Roberta Flack - "The First Time Ever I Saw Your Face" (First Take)
13. Radiohead - "Pyramid Song" (Amnesiac)
14. The Jimi Hendrix Experience - "All Along The Watchtower" (Electric Ladyland)
15. Pink Floyd - "Echoes" (Meddle)

Gæti trúað því að mér fyndist þetta eina lagið sem væri með réttu á þessum lista. Ég var btw á þessari skoðun áður en ég sá High Fidelity.

Mér finnst Rob vera asshole. Líkar samt ágætlega við hann. Hvort það er svona general notion.. það, að mér líki vel við assholes. Það er allt önnur saga.

Í morgun lá ég uppí rúmi. Síminn minn búin að vekja mig en ég nennti ekki frammúr. Ég heyrði létt fótatak og rifaði aðra glyrnuna. Doddi stóð við rúmið úfinn og sætur. Ég lyfti sænginni letilega upp og hann skreið uppí og hjúfraði sig uppað mér. Ég breiddi yfir hann.

Anna: "ég er svo löt Doddi minn. Ég nenni ekki á fætur"
Doddi: "ekki ég heldur mamma"
Anna: "ég held að það sé fátt betra í heiminum en að kúra við þig á morgnanna"
Doddi: "mér finnst líka gott að kúra hjá þér" og svo boraði hann köldum tánum á milli læranna á mér.

Svona lágum við og hárið á honum kitlaði nefið á mér þegar ég andaði.

Doddi: "hey mamma.. kannski ertu svo löt að þú ferð ekkert frammúr í allan dag og ég þarf ekkert að fara í skólann?"
Anna: "hehehe.. nei Doddi.. ég er ekki svo löt"
Doddi: "ohhh"

Ég stalst samt til þess að liggja smá stund í viðbót með honum. Mér finnast þessar mínútur á morgnanna þær lang bestu yfir daginn. Þegar við liggjum eins og letidýr og finnum ylinn af hvoru öðru, hálf svefndrukkin. Þetta er eitthvað sem ég vil helst ekki vera án.

Á leiðinni niður stigann hittum við nágrannann með sæta hundinn.

Nágranni: "bara komin snjór aftur"
Anna: "oh ég nenni þessu ekki"

Nágranni minn tók utanum mig, svona eins og til að hughreysta mig. Mér brá pínulítið. Svo opnaði hann allar hurðir fyrir mér eins og ég væri konungborin og Doddi skríkti þegar hundurinn hljóp í kringum hann.

Þegar ég var búin að keyra Dodda í skólann kyssti ég hann bless, fór inn í bíl og horfði á eftir honum ganga letilega í átt að byggingunni. Þegar hann var hálfnaður snéri hann sér við og veifaði til mín, ég veifaði til baka.

Ég sat í bílnum þangað til Doddi hvarf inn um hurðina. Þá keyrði ég af stað í vinnuna og einhverra hluta vegna fór snjórinn ekkert í taugarnar á mér lengur.

Scrabble getur verið skemmtilegt. Talaði við netstjóra í dag sem sagði mér að hann hafi mjög gaman að scrabble, þá sérstaklega ef fólk reynir að koma með rök fyrir því af hverju eitthvað er leyfilegt orð. Rökin sem ég fékk fyrir þessu orði voru alveg að gera sig. Þar sem unglingurinn á heimilinu les síðuna mína læt ég fólk sjálft um að finna út réttu skýringuna.

Það lang besta við kvöldið í kvöld var að ég lagaði rennilásin á ljónabúningnum hans Dodda. Ég skipti ekki um hann, ég lagaði hann. Tók mig 3 mín. Mig var búið að kvíða fyrir ísetningu á þessum rennilás núna í tvö ár. Þar fór mikil orka til spillis.

Það lang versta við kvöldið var maturinn. Hann var góður, segi það ekki.. en á hverju ári man ég eftir því hvað saltkjöt fer illa í mig og á hverju ári heiti ég mér því að borða þetta aldrei aftur. Á hverju ári gleymi ég því.

Helvítis djöfulsins andskotans msn rusl.

Ég er þreytt og með of mikið af salti í líkamanum.

Doddi kemur mér stundum á óvart, eins og í morgun. Hann vakti mig uppáklæddur í ljónabúninginn sinn og spurði mig hvenær við gætum farið af stað. Ég sagðist þurfa að klæða mig og borða fyrst.

Þegar ég var að klæða mig sagði hann mér frá því að það væri svo vont veður úti og það yrði þannig næstu daga. "Ha?", spurði ég hissa, "af hverju segirðu það?". "Vegna þess að þegar það eru fréttir kemur stundum mynd af Íslandi og ef það er snjór á myndinni þá er snjór úti og kallinn sagði að það yrði snjór næstu daga", svaraði Doddi eins og ekkert væri eðlilegra.

Ég ætti kannski að fara að fylgjast með veðurfréttum - eins og sex ára sonur minn...

Annars finnst mér að það ætti að færa öskudaginn. Hafa hann snemma að hausti frekar en á þessum árstíma. Jóhanna er niðrí bæ að syngja fyrir nammi. Ég ætla að vera mamma dauðans og banna massa nammiát þangað til um helgina. Annars verður mikið fjör hjá krökkunum um helgina því þau eru að hjálpa pabba sínum að flytja í nýja íbúð með Þóru og sirkúskettinum Hrapp. Jóhanna getur ekki beðið því hún fær langþráð sér herbergi og Doddi tilkynnti mér hróðugur að nú ætti hann kött.

Jóhanna hefur reyndar skotið á mig óspart síðan þessar breytingar komu til og spyr mig hvenær ég ætli að skaffa henni sér herbergi líka. Ég hef gefið henni loforð um að það verði að veruleika áður en hún verður þrítug.

Um helgina ætla ég í massíva endorfínframleiðslu og liggja í leti þess á milli. Fer kannski líka í bað eitthvað..

Doddi og Jóhanna eru loksins bæði komin heim. Þetta var langur og skemmtilegur dagur hjá þeim báðum. Litli ljónsunginn minn fór í afmæli hjá Mána vini sínum og mamma hans tók á móti gestunum stórglæsileg klædd sem princess Lea. Doddi fékk flottasta nammi sem ég hef á ævinni séð í afmælinu, nammihreindýr sem við mæðgin höfum gert góð skil í kvöld.

Nú situr Jóhanna með sælgætisafrakstur dagsins og skiptir því á milli sín og bróður síns. Ég hef tekið minn venjulega toll, 2 sleikjóa. Ég ætla að borða þá um helgina. Iss.. segi þeim það og bíð svo eftir því að þau fari upp í rúm..

MÚHOHOHOHOHOHOHOHOHO!

Ég var að horfa á mynd sem ég er búin að vera á leiðinni að horfa á mjög lengi. Vissi að ég myndi hafa gaman af henni. Er líka viss um að það finnst flestum hún ekkert sérstaklega skemmtileg. Skiptir ekki máli. Bygons.

Nú sit ég og hlusta á Gunther Levi syngja Ding Dong Song og var að ákveða að ég ætla að reyna að draga vinkonur mínar út á lífið um helgina. Mig langar skyndilega svo mikið að dansa þangað til ég dett niður dauð. Búin að þrengja pilsið svo ég á gear í þetta dæmi. Þó ég verði að viðurkenna að mér líður best í gallabuxum og bol þegar ég fer á djammið.. eða eins og Dórið myndi orða það.. "þú ert svo kvenleg". Rifjuðum það upp um daginn. Við erum hreint út sagt ógeðsleg ég og Halldór þegar við hittumst. Sitjum og ropum í kór og tölum um hvað okkur finnst gott að kúka, á milli þess sem við finnum upp dónaleg orð í scrabble. Enda eingöngu útlendingar sem senda mér póst og biðja um date. Útlendingar sem halda að ég sé altumfaðmandi gyðja sem skipuleggji góðgerðarsamkomur fyrir veik börn. Little do they know..

Sem minnir mig á.. ég er ennþá eins og friggin físibelgur eftir helv baunasúpuna.

Síðast þegar ég spilaði scrabble við Halldór fór hann inní stofu að hekla peysu í hvert sinn sem ég var að hugsa um mitt næsta move. Það var reyndar ekki að marka.. ég þurfti svo svakalega að kúka og ég get bara ekki einbeitt mér þegar ég er svona desperate. Vill til að baðherbergið hans er ískyggilega illa einangrað og þó hann sé með 27 ilmkerti þar inni vissi ég að það myndi ekki vinna á lyktinni. Það reyndist svo ekki rétt. Þegar ég loksins komst heim á klósettið kúkaði ég pine tree lykt eins og er af ilmspjöldunum í bíla. Sem er furðulegt. Ég hef engin furutré étið nýlega og ég er hætt að naga ilmspjöld yfir sjónvarpinu. Kannski eru efnaskiptin í mér ekki hraðari en þetta. Ég ætti þá að fara að skila brúðkaupstertunni á næstu dögum líka.

Þetta er anna.is - að blogga af klósettinu - for a fucking change.

La..lalala..lalala..lalalalal..lalala..lalalal..lalalla..lalala.. my ding ding dong

Ég held ég sé með gaseitrun.

Í dag fékk ég aftur símtal frá Lögreglunni. Í þetta skipti var það hann Binni sem hringdi og í öðrum erindagjörðum en þegar Haraldur hringdi í mig um daginn. Binni sagði mér að hjá honum væri maður með mikla loðhúfu. Þessi maður var víst á heilsugæslustöðinni útá nesi hjá lækni og þegar hann var búin hjá lækninum ráfaði hann eitthvað um í kuldanum með óráði áður en hann fór inná Eiðistorg og í apótekið þar. Þar eyddi hann þremur korterum í að skoða blautþurrkur og varasalva áður en afgreiðslufólkinu fannst skynsamlegast að kalla til lögreglu. Kom þá í ljós að maðurinn mundi ekki hvað hann hét eða hver hann var, en hann mundi nafnið Anna, gsm númerið mitt og gat bent í norður.

Binni bað mig að koma og sækja viðkomandi áður en hann smitaði sig og Ellu, sem er á símanum, því hann hóstaði viðstöðulaust og hnerraði. Sagði mér að blóðprufa hefði verið tekin og maðurinn væri ekki ölvaður. Ég rauk af stað. Veit sko alveg hver á þessa húfu.

Þegar ég keyrði inn á bílaplanið á Eiðistorgi kom Binni út og studdi þennan mjög svo veika mann út í bíl til mín. Ég keyrði hann heim. Á leiðinni horfði hann á mig veiklulegu augnarráði og spurði mig hvort hann væri að fara í sveitina núna. "Nei, nei Mad minn, ekki í sveitina í dag". Þá spurði hann mig hvort hann yrði að borða mysing, því hann hataði mysing. Ég sagði honum ofurrólega frá því að hann væri með óráði og nú myndi ég fara með hann heim, hátta hann ofaní rúm og stjúka honum um hárið þangað til hann sofnaði. "En mér er illt í hárinu", sagði hann og fór að gráta.

Hann er komin heim, undir sæng og hann er sofnaður. Vakti upp hjá mér móðureðlið og í einhverju þesslags skasti bjó ég til súpu og gaf honum áður en hann missti rænuna. "Má ég deyja núna", spurði hann mig áður en hann datt út. "Nei Mad minn. Þú mátt ekki deyja fyrr en þú verður 93 ára. Ég ætla nefnilega að verða 96 ára og vil taka góð þrjú ár til að flippa út og svalla með yngri mönnum áður en þetta er búið, þú verður að skilja það ástin mín", svaraði ég. Þá lokaði hann glansandi augunum í uppgjöf og sofnaði.

Fór og keypti mat eftir vinnu. Fór líka á vídeóleiguna. Langaði að taka Steel Magnolias eða mynd sem ég mundi ekki hvað hét. Með Tom Cruise í besta hlutverki hans ever. Muniði? Þar sem hann leikur fávita sem heldur námskeið um hvernig menn eiga að komast yfir konur? Anyway. Ég fór á vídeóleiguna og spurði hvort þau ættu Steel Magnolias. "Nei.. en ég á eina sem heitir Magnolia". Ég tók Magnolia og what do you know! Það er myndin með Tom Cruise.

Magnað.

Should I stay or should I go?

Ég hef sætt mig við að bera bónuspokana upp á fimmtu hæð vegna lyftuleysis en þegar ég sé þetta átta ég mig fyrst á því hvað ég er að fara á mis.

Ljóta ruglið.

Það er eitt sem hefur gerst eftir að ég fór að stunda líkamsrækt. Ég er farin að hlusta á útvarp. Blaðamaðurinn kallaði mig eilífðarungling þegar ég var að fá lög á heilann. So what.. þá er ég eilífðarunglingur. Bíð bara eftir löggu sem biður mig að lækka.. er reyndar ekki að snorta kók en borða maukaða ávexti eins og mér sé borgað fyrir það.

Sem minnir mig á.. ég þarf að versla.

Mér finnst áhugavert að Blue sé að gera það gott með Get Down On It, upprunalega með Kool & The Gang. Áhugavert vegna þess að lagið er nærri nákvæmlega eins. Ég er löngu komin út úr skápnum sem brjálað diskó duck. Diskó rúlar - þegar maður er í þannig skapi.

Hvað verður tekið næst? Fresh?

Byrjaði daginn á aumingjavélinni. Endaði í gufu og slakaði svo vel á, dásamlegt. Þegar maður er einn í gufu, lokar augunum og hlustar.. heyrast hljóð sem heyrast gjarnan í hryllingsmyndum. Mér finnst það gaman.

Get down on it..

Ég sofnaði fyrir klukkan níu í gærkvöldi. Ég hefði sofið yfir mig í morgun ef mamma hefði ekki farið á ónefnda heilsugæslustöð eldsnemma og verið vísað út vegna þess að hún gleymdi veskinu. Hún var svo reið að hún hringdi í mig til að pústa og vakti mig klukkan korter yfir átta.

Ef hún hefði ekki gert það hefði ég sofið yfir mig.

Ég vil af þeim sökum senda þakkir til þessarar ónefndu heilsugæslustöð.

Svaf furðulega í nótt. Vaknaði þversum í rúminu með báðar sængurnar kuðlaðar utanum mig eins og slöngur og annar koddinn var á gólfinu. Ég er ennþá þreytt.

Ég er búin að finna líklega skýringu á því af hverju ég vaknaði þversum í rúminu í morgun og búin að vefja mér inn í báðar sængurnar og henda öðrum koddanum niður á gólf. Ég hef loksins áttað mig á því, eða undirmeðvitundin, að það er tómt rugl að sofa öðru megin í rúminu þegar maður er einn í því. Ég spái því að ég muni alltaf sofa svona "út um allt" í rúminu hér eftir. Enda var þetta soldið spennandi, neita því ekki. Vakna og sjá heiminn í nýju ljósi. Því ég snéri ekki rétt. Koddinn var á gólfinu einfaldlega vegna þess að þó maður geti vafið sig tveimur sængum (og rúmteppi) þá hefur maður ekkert við tvo kodda að gera, ef maður vill ekki vera með hálsríg.

Þetta er allt svo augljóst allt í einu.

Ég er líklega ennþá svona þreytt vegna þess að það hefur farið töluverð orka í að mjaka mér út um allt og bylta mér og snúa. Best ég fari aftur snemma að sofa í kvöld á meðan líkaminn er að venjast þessu nýja hátterni mínu.

Þegar ég settist upp í bílinn minn á leiðinni í vinnuna tókst mér að reka höfuðið í. Eiginlega meira eins og ég hafi barið höfðinu í hurðina. Ég veit að ég er annars hugar og utan við mig en fyrr má nú..

Ég er með dúndrandi hausverk.

Svo hjálpa ég manni með allskyns skráningaklúður og hann endar símtalið á að segja: "hvað heitir þú?" Ég svara, "Anna".

"Þú ert frábær Anna". Og ég fer næstum því að gráta og segi "takk Daniel", því þetta er svo sárt.

Það er til bók, sem ég man ekki hvað heitir. Í bókinni er maður að fara til Ástralíu og fer til local læknis til að fá upplýsingar um hvað hann á að gera ef hann verður bitinn af eitruðum snák.

Læknirinn segir honum að það séu svo og svo margar tegundir af snákum og öðrum eitruðum kvikindum í Ástralíu og það sé oft vonlaust að vita hvaða tegund beit þig, það þurfi mismunandi móteitur eftir tegundum, auk þess sem viðkomandi var að fara í þess lags ferð að líkur á því að hann kæmist undir læknishendur í tæka tíð væru hverfandi.

Læknirinn endaði á að segja manninum að það væri bara eitt sem myndi ekki klikka:
"don't get bitten".

Ég er ekkert smá stolt af börnunum mínum. Var í foreldraviðtali. Jóhanna er með níu í öllu og setningar eins og "Vinnubók mjög vel unnin", "er til fyrirmyndar" og "vinnur vel og samviskusamlega" út um allt á miðsvetrareinkuninni. Hún er draumur hvers foreldris.

Kennari Dodda talaði um að bekkurinn væri frábær og að Doddi væri mjög samviskusamur, vinnusamur, áhugasamur og duglegur í alla staði. Þegar hún spurði Dodda hvort það væri ekki gaman í skólanum sagði hann: "neeei, mér finnst það leiðinlegt". Hann komst nefnilega uppá lagið með að liggja óhóflega mikið í leti þegar verkfallið var og talar um verkfallið oft með miklum söknuði. Þetta lagast.

Ég skilaði inn leyfisbréfi til skólans því við erum að fara til Króatíu í maí í tvær vikur svo krakkarnir missa aðeins úr skólanum þarna í lokin. Mamma er að bjóða okkur og ég hlakka svo til að fara. Hún er mjög skemmtilegur ferðafélagi. Það er allt einhvernvegin ekkert mál hjá mömmu.

Við ætlum í dagsferð til Feneyja og dagsferð til Ítalíu. Ætlum samt að gera mest af því að liggja í leti.

Ég ætla að gera eitthvað fyrir Jóhönnu. Hún á sannarlega skilið verðlaun fyrir frábæra frammistöðu í skólanum.

Jóh. karate
Kaffishús
Bremsuklossar
Afturljós
(ath öryggi í framljós)
Matarboð
Djamm

og eitthvað fleira smálegt.

Jóh. karate (cancelled)
Kaffishús (on time)
Bremsuklossar (on time)
Afturljós (verður gert næstu helgi vegna veðurs)
(ath öryggi í framljós) (verður gert næstu helgi vegna veðurs)
Nýtt: herða upp bremsur að aftan, næstu helgi

Update! Börnin í pössun hjá mömmu (on time)

Coming up..
Matarboð
Djamm

og eitthvað fleira smálegt.

Gat hent saman einhverju sem lítur út eins og partígalli. Vona að ég drekki ekki svo mikið að ég gleymi deginum í dag, því það var ferlega skemmtilegt að fara í bílaviðgerðir. Langt síðan síðast og góðar minningar.

Sé fram á að koma Myrkrahöfðingjanum í helvíti gott lag næstu helgi og þakka fyrir að hann er ekki Ford. Smá einkahúmor.

Kannski að maður ætti að taka myndavélina með næst og búa til föndurstund Önnu í máli og myndum: "Hvernig maður skiptir um afturljós í Peugeot 406".

Vó.. ég er orðin þvílíkur hænuhaus... [big smile]

What you gonna do.. you wanna get down?

I'm outta here!

Hvað þýðir þegar mann dreymir snjó. Blautan snjó og svakalega mikið af honum.

Já og ef maður er á sokkunum úti að labba í honum.

Ég vaknaði klukkan tíu mínútur í sex í morgun við það að einhver hringdi dyrabjöllunni. Ég vaknaði en hreyfði mig ekki. Reiknaði með því að þetta væri einhver niðri og ég tek bara ekki á móti gestum á þessum tíma. Ég verð að fara að mæta á húsfundi og láta vita að ég tek bara á móti gestum á milli klukkan 20:00 og 21:00, mán, þrið, og fim.

Þegar ég var búin að liggja örfáar mínútur í svefnrofunum heyrði ég hinsvegar þegar einhver hrundi niður stigann. Kannski er ég með líf á samviskunni. Það væri þá ekki fyrsta lífið sem ég hef eyðilagt. Vön manneskja. Ég haggaðist ekki og sofnaði aftur stuttu síðar.

Ég vaknaði næst hálf átta og fór aftur að sofa. Vaknaði aftur hálf tíu og skellti mér í líkamsrækt. Þegar ég var búin dreif ég mig í blómabúð sem var full af karlmönnum að kaupa blóm handa elskunum sínum. Sá sem var að kaupa mest grand vöndinn fékk synjun á kortið. Er það ekki alltaf þannig? Ég keypti túlípana fyrir mömmu.

Ég er búin að liggja uppí rúmi í mestallan dag að lesa "Shutter Island", sem ég keypti um daginn af uppáhalds starfsmanni mínum hjá Máli og Menningu. Ég kannast svo við þessa stelpu og ég veit að ég hef örugglega verið með henni á leikskóla eða eitthvað.

Konur.. þið sem lesið síðuna mína. Til hamingju með daginn!

Ég er með tóm í hjartanu mínu. Nothingness.

Mér finnst svo gott að lesa. Færist yfir mig viss ró. Minnir mig á þegar ég var lítil. Þegar ég var lítil var ég bókaormur, svo varð ég eirðarlaus með aldrinum. Fann ekki frið til að lesa, þó ég væri ein. Alltaf eitthvað sem.. var að.

Ég fann ekki út hvað var að fyrr en nýlega og hef náð nokkrum tökum á eirðarleysinu mínu síðan. Í gær fór ég heim til afa Jóns að gera við bílinn með pabba. Fyrst fór ég til mömmu og gerði svolítið sem ég held að ég hafi bara aldrei gert áður.

Þegar ég kom fór mamma að tala um Króatíu og náði í landafræðibók. Ég fattaði Júgoslavíudjókinn og hló lengi, en þegar ég hætti að hlæja heltist tómið yfir mig og ég lagðist í sófann og hlustaði á mömmu segja krökkunum frá því sem þau ætluðu að gera og sýna þeim myndir af hótelinu og landinu á netinu.

Þegar mamma var búin að fara í gegnum allt sem hún hafði fundið um Króatíu stóð ég upp úr sófanum og bað mömmu að koma aðeins, sem hún gerði. Ég leiddi hana inn í sjónvarpsherbergi og bað hana um að halda utan um mig í sjónvarpssófanum smá stund. Eins og lítill krakki hjúfraði ég mig upp að henni og hún hélt fast utanum mig og strauk á mér bakið og hárið. Ég sá okkur speglast í sjónvarpsskjánum og fannst þetta svo fáránleg sjón. Aðallega vegna þess að mér leið eins og barni og en ég er ekki barn. Það voru fullorðnar konur í spegilmyndinni.

Mér leið samt betur á eftir.

Ég var varla búin að leggja bílnum í innkeyrslunni hjá afa þegar pabbi kom út úr bílskúrnum með tvo timburklossa til að setja fyrir aftan afturdekkin. Á meðan við vorum að skipta um klossana þusaði pabbi yfir því hvað frakkar væru vonlausir. "Sjáðu hvernig þetta er! Bara frakkar sem hanna hlutina svona með öfugum klónum, merkilegur anskoti". Á seinna hjólinu datt annar vírinn af bremsuklossanum. "Úps", sagði pabbi. Hann hafði kippt aðeins of harkalega í. "Kom ljós í mælaborðið? Þegar þú fórst að heyra í klossunum?", spurði hann. "Nei", svaraði ég, "ekkert ljós". "Ja ef það kemur eitthvað torkennilegt ljós", sagði pabbi, "þá læri ég að meta það með tímanum", svaraði ég. Við brostum. "Auk þess var mér kennt að í bílaviðgerðum eru alltaf aukaskrúfur sem ganga af, er ekki eins með víra?", bætti ég við.

Þegar við vorum búin fór ég inn á undan pabba og þvoði svartar hendurnar með comma hreinsikremi. Að því loknu settist ég inn í stofu hjá afa. "Hvernig gekk?", spurði afi. "Mjög vel", svaraði ég. Afi fór að segja mér frá klossunum á sínum bíl. '77 árgerð af Ford. "Ef maður keyrir mjög holóttan veg geta þeir bara dottið niður" - "pabbi.. það er af því þetta er Ford", sagði pabbi og þeir hlóu. "Voru þeir alveg búnir, klossarnir", spurði afi. "Nei, mesta furða hvað var eftir", svaraði ég. "Kannski eru þetta borðarnir að aftan", sagði pabbi og glotti, "ertu viss um að hljóðið hafi verið að framan?" "Come on pabbi, give me a break", svaraði ég, "ég er kona! Ég á erfitt með að greina hvaðan hljóð kemur.. jesús.. kræst.. oh.. væri það nú ekki típískt ef þetta væru borðarnir að aftan." Þeir brostu. "Förum hring og athugum hvort hljóðið er farið", stakk pabbi uppá og við fórum út í bíl.

Á meðan við keyrðum um hverfið nauðhemlaði ég nokkrum sinnum, þurfti að pumpa bremsurnar aðeins fyrst - eins og við var að búast - en hljóðið var farið og sæt hitalykt af nýju bremsuklossunum fyllti vit okkar. Mér finnst það góð lykt.

Ég hlakka til að hitta pabba næstu helgi og klára að gera við bílinn. Vona að það verði veður til þess. Ætla líka að stytta buxur fyrir afa. Þótti nú eiginlega vænt um að hann skyldi biðja mig um það.

Kannski eru bara of margar skrúfur sem hafa orðið afgangs í viðgerðunum á mér. Því þó það sé í lagi að hafa nokkrar afgangs.. þurfa þær sem eftir eru að geta haldið öllu saman.

Ég var fyrst að spá í að vorkenna mér í nokkrar vikur. Liggja uppí rúmi og væla eftir vinnu og spara augnhreinsikremið en eftir tvö svoleiðis kvöld átta ég mig á því að það er bara tótal rugl að gera þetta svona ómarkvisst. Kemur sér vel að hafa farið á tímastjórnunarnámskeið.

Vill svo heppilega til að ég pantaði mér ákveðna bíómynd á amazon um daginn og skilst að hún muni rata í mínar hendur fyrir helgi. Ef það er eitthvað réttlæti til í heiminum þá gerir hún það því þetta er rómantísk, ástar drama sem garanterar táraflóð. Hittist líka svo þægilega á að þetta er pabbahelgi svo ég mun hafa íbúðina útaf fyrir mig. Get eigrað um á náttfötunum með úfið hárið og snýtt mér í tíma og ótíma milli þess sem ég brest í óstöðvandi grát sem endar með höfuðverk og sáru nefi. Það eru engar líkur á því að karlmenn komi til með að ónáða mig um helgina og ef þetta er ekki rétti tíminn to bring out the big guns.. þá veit ég ekki hvað.

Ís, nammi og klósettpappír í gámavís. Ég kem ekki til með að nenna að klæða mig eða þrífa. Mun leitast við að gráta þangað til ég gubba og þá græt ég og vorkenni mér yfir því hvað það er ógeðslega vont að gubba. Svo græt ég yfir því hvað heimurinn er óréttlátur og ógeðslegur allur saman. Svo græt ég yfir því að það er ryk á húsgögnunum mínum og ló undir rúmi. Á endanum græt ég.. af því bara.

Ég held að þetta geri mér ekkert nema gott. Verst hvað ég er lystarlaus. What the hell.. ég sleppi þá bara ísnum. Get grátið yfir því líka.

Ég á eftir að vera lítil, einmana, hrædd, leið og allt það... but what are you gonna do?

Pabbi sagði mér einu sinni frá því að einn veturinn voru hann og mamma rosalega blönk og allt gekk á afturfótunum hjá þeim, sama á hvaða vígstöðvum.

Einn dag sátu þau saman í strætó, af því bíllinn fór ekki í gang enda veðrið búið að vera ömurlegt. Þau sátu þreytt og pirruð í strætó þegar lagið "Here comes the sun" byrjaði í útvarpinu. Ekkert merkilegt í sjálfu sér, nema um leið og söngvarinn söng þessa setningu "here comes the sun", rofaði til og strætisvagninn bókstaflega fylltist af sól og pabbi og mamma litu á hvort annað og brostu.

Ég man alltaf eftir þessari sögu vegna þess að það skiptir svo miklu máli að geta brosað þegar allt virðist vera á leiðinni til helvítis og engin leið virðist sjáanleg út. Það styttir alltaf upp á endanum og sólin kemur alltaf aftur.

-Nema náttúrlega þegar hún springur í tætlur og svarthol étur jörðina upp. Hún mun væntanlega ekki sjást mikið eftir það...

Here comes the sun,
here comes the sun,
and I say it's all right

Little darling,
it's been a long cold lonely winter
Little darling,
it feels like years since it's been here
Here comes the sun,
here comes the sun
and I say it's all right

It's all right

Harpa er búin að hundskamma mig á msn. Sagði mér að hætta þessu helvítis væli, aldrei hafi hún nennt að eyða tíma og orku í svona volæði.

Ekkert að marka hana auðvitað. Þetta er kona sem myrðir varnarlaus dýr og étur þau!

Reyndar hef ég étið nokkur dýr hjá henni líka og var að vonast til þess að þessar kanínur færu nú að fjölga sér svo ég gæti étið eina eða tvær. Bygons.

Halldór hringdi í mig og byrjaði á að bjóða fram aðstoð sína. Sagðist geta sent mér menn ef mér leiddist. "Annars er augnmeiðandi útlitsfötlun, karakterleysi þitt og illt innræti, tilfinningalegur kuldi og ruddaskapur nóg til að sálarmyrða sterkustu menn, og ég þekki nokkra sem ég þarf að ná mér niðri á. Verst að það nennir engin að eyða tíma með þér svo þú nærð aldrei að gera neinn varanlegan skaða."

Svo spurði hann mig hvort ég kæmi í heimsókn á eftir.

Ég er þreytt og ætla snemma að sofa.

Á meðan ástarlíf mitt er á gjörgæslu blómstrar samband Dodda við kærustuna sína, sem hann ætlar þó ekki að giftast. Hún hefur gist hjá okkur undarfarnar tvær nætur og eina skiptið sem kastast hefur í kekki var við matarverðarborðið þegar Doddi mælti: "Eydís.. ekki kyssa mig með munninn fullan af mat". Hún brosti bara stríðnislega og kyssti hann á handabakið. Doddi ygldi sig og hló.

Það stóð til að Eydís myndi gista eina nótt, mánudagsnóttina, en þegar hún vaknaði á þriðjudagsmorguninn spurði hún, með stýrur í augunum, hvort hún mætti nokkuð gista aftur. Mamma hennar er í útlöndum og auðvitað má hún vera aðra nótt ef stjúpi hennar leyfir það. Að sjálfsögðu.

Í gær tók ég mynd af þeim sofandi því mér finnst þau svo mikil krútt og í morgun dó ég næstum úr hlátri þegar ég hlustaði á Dodda vekja Eydísi, því Eydís kemur frá fyrirmyndar heimili og fer að sofa klukkan átta, ekki hálf tíu eins og Doddi, og þó ég hafi sent þau upp í rúm bæði kvöldin klukkan átta þurftu þau að ræða heimsmálin áður en þau festu svefn. Það tók töluverðan tíma. Eydís lá í morgun eins og sleeping beauty og Doddi var að klæða sig í buxurnar þegar hann byrjaði..

"Vaknaðu Eydís.. ætlarðu ekki að fá að borða?", smá pirringur í röddinni - meira þreyta. "Eydís.. Eyyyydís", potaði aðeins í hana - komin í buxurnar og byrjaður að klæða sig í peysu. "Ahhh mmm" heyrðist í Eydísi og hún kom sér betur fyrir undir sæng. "Eydís", Doddi orðin ákveðnari, "ef þú kemur ekki á fætur færðu ekkert að borða og við verðum sein í skólann". "Ég er þreytt", umlaði Eydís. Doddi ýtti blíðlega í hana og hvíslaði: "vaknaðu.. komdu að leika".

Eydís var komin frammúr tveimur mínútum síðar, klæddi sig, borðaði og fór að leika við Dodda.

Þau eru reglulega góðir krakkar.

G-fimmur á línuna og 23' skjáir - voru að koma í hús.

ÚHA!

Dórinn says: Þú söngst lag
Dórinn says: í den
Dórinn says: í útlandinu og áttir á spólu
Anna says: já það
Dórinn says: hvaða lag var það aftur
Anna says: bíddu
Anna says: oh
Anna says: oh I'm leaving on that midnight train tomorrow
Dórinn says: amms
Anna says: and i know just where i'm going
Dórinn says: ammsa, enginn hefur tekið það flottar
Dórinn says: en hvað er afnið á þessu?
Anna says: i've packed all my troubles and I've throwed them all away
Anna says: bíddu
Anna says: cause this time little darling, i'm coming home to stay
Anna says: stuck on you
Dórinn says: ah
Dórinn says: nú skil ég hvað þú varst að gera
Dórinn says: hahahaha
Anna says: ég mundi það ekki
Anna says:
Dórinn says: wahahaha
Dórinn says: ég á eftir að fá svooooooo öðruvísi leitarútkomu en ég ætlaði
Dórinn says: skrifaði suck on you
Anna says: LOL
Anna says: takk fyrir að minna mig á þetta
Anna says: var búin að steingleyma þessu

Yeah. Good times.

Ég fór í líkamsrækt í kvöld og púlaði eins og geðsjúklingur. Á eftir fór ég í gufu og leyfði endorfíninu að flæða um líkamann. Vá..

Þegar ég kom heim var ég komin með þokkalegt dose og leið eins og ég væri í vímu. Heima beið snillingurinn hún dóttir mín.

Hún er svo frábær. Hvað haldiðið að hún hafi gert?? Jú, á meðan ég skrapp í ræktina kom sendingin frá amazon. Jóhanna snaraði upp peningum, úr sínum einkasjóði, borgaði, kvittaði fyrir og málið var dautt.

"Hérna mamma, Notebook er komin. Þú getur látið hana rúlla endalaust núna". Hún veit hvernig ég er þessi elska. Það kom reyndar skrítin svipur á hana þegar ég opnaði kassann og tvö eintök af myndinni litu stofuljósið.. "ég keypti tvö, just in case ef eitt eyðileggst", sagði ég og Jóhanna horfði á mig með svona sorgarsvip sem fólk notar þegar það horfir á mjög geðsjúkt fólk. Ég fór að hlæja því sannleikurinn er sá að ég var að panta líka eina fyrir Ingu sem vinnur með mér. Jóhanna andaði léttar þegar ég sagði henni hvernig í málinu liggur.

Ég er nú ekki alveg klikk en mikið rosalega á ég frábæra dóttur, þó ég segi sjálf frá.

(13:51:28) Dórið: Frussukúksfíklarnir
(13:51:38) Dórið: syngdu það við teletubbyes lagið og vertu hrædd
(13:51:41) Dórið: vertu MJÖG hrædd

Vinkona mín hringdi í mig í kvöld og spurði mig hvaða mynd ég væri alltaf að fjasa um á síðunni minni. Notebook hvað?

Hún kom áðan og fékk myndina lánaða. Drukkum saman 1l af kók og hún benti mér á frábæra lausn á herbergjavandræðum fjölskyldunnar. Lausn sem ég mun hrinda í framkvæmd fyrir fermingu frumburðarins. Hún gerði líka svolítið annað. Hún sagði mér að hún hefði aldrei séð mig líta svona vel út. Það er eitthvað sem maður þarf að heyra annað slagið, sérstaklega þegar maður á inni fyrir því og hefur ekki heyrt það lengi. Ég er náttúrlega helvíti fljót að taka við mér þegar ég fer að æfa, enda gamall breikari.. hehe. Komin með mitti og alles.

Helgin mun fara ögn öðruvísi en ég reiknaði með. Kemur í ljós að ég þekki alveg fullt af stelpum sem hafa gert vart við sig undanfarna daga. Föstudagurinn fer í Króatíuferðarundirbúning með stelpu sem fór þangað í fyrra og ætlar að kenna mér the ropes. Á laugardagskvöldið koma elstu vinkonur mínar í heimsókn, ég ætla að elda og svo munum við drekka og kjafta fram á nótt. Ef þannig fílingur verður í gangi ætlum við að skella okkur útá lífið, en ég á reyndar ekki von á því.

Ég mun ekki hafa neinn tíma í fyrri plön mín um helgina þar sem ég þarf líka að gera við bíl, stytta buxur fyrir afa og.. já.

Ég er komin á G-5 og með lyklaborð sem er fucked up - vantar límmiðana. Breytir engu, ég kann á lyklaborð og er ekki mikið að horfa á það hvort sem er þegar ég er að pikka. Búin að finna réttan stað fyrir fingurna í bili.

Byrjaði auðvitað á því að vera rosalega skeptísk á þetta allt saman. Lyklaborðið ekki nógu gott og þetta og hitt að. Nú eftir ca 10 mín notkun verð ég að segja... heaven.. I'm in heaven.. lalalalalalalalalalala

Ætli það sé hægt að stilla hvað lyklaborðið er hratt? Það er það eina sem ég hef útá þessa græju að setja. Mér finnst bendillinn ekki færast nógu hratt þegar maður notar örvarnar.

Djöfull er þetta mega kúl skjár!

Best að fara að fikta...

Hey Jude, don't make it bad.
Take a sad song and make it better.
Remember to let her into your heart,
Then you can start to make it better.

Hey Jude, don't be afraid.
You were made to go out and get her.
The minute you let her under your skin,
Then you begin to make it better.

And anytime you feel the pain, hey Jude, refrain,
Don't carry the world upon your shoulders.
For well you know that it's a fool who plays it cool
By making his world a little colder.

Hey Jude, don't let me down.
You have found her, now go and get her.
Remember to let her into your heart,
Then you can start to make it better.

So let it out and let it in, hey Jude, begin,
You're waiting for someone to perform with.
And don't you know that it's just you, hey Jude, you'll do,
The movement you need is on your shoulder.

Hey Jude, don't make it bad.
Take a sad song and make it better.
Remember to let her under your skin,
Then you'll begin to make it
better

Ég þurfti að skreppa frá vinnu í korter í dag. Varð að koma afmælisgjöf til Dodda í skólann því hann var að fara í afmæli. Á leiðinni inn Hagamelinn sá ég lögreglubíl í fjarska. Hann mætti mér stuttu síðar og ég reyndi að halda cool feisi og sjá hvort þeir væru að horfa á númeraplötuna mína. Ég átti að láta skoða bílinn í júní.

Augu mín og ökumanns lögreglubílsins mættust og ég brosti vandræðalega. Hann hélt pókerfeisi og horfði stíft á mig þangað til bíllinn var komin framhjá. Þar sem hámarkshraðinn á þessum stað er 30 fannst mér þetta vera heil eilifð og svo fylgdist ég með í baksýnisspeglinum, hvort þeir myndu snúa við og klippa af mér á staðnum. Þeir snéru ekki við.

Ég keyrði niður Holtsgötuna, beygði inná Ægissíðu, upp Dunhagann og þegar ég beið eftir að komast yfir gatnamótin á Dunhaganum.. hver haldiði að hafi keyrt framhjá.. á 30.. aftur...

Ég veit að ég á að vera búin að láta skoða bílinn. Ég veit að ég er Anna lögbrjótur. Ég vissi að nú var minn tími komin. Nú myndi komast í kast við lögregluna í Reykjavík. Svo ég brosti. Ég brosti stríðnis, "the gig is up", "I'm busted", "I give up", "you win, I loose" brosi. Nema ökumaður lögreglubílsins droppaði pókerfeisinu og brosti á móti. Snéri sig svo nærri úr hálsliðnum til að halda augnkontaktinu á meðan hann keyrði frammhjá.

Bíllinn minn er ennþá á númerum.

Ég er auðvitað á egglosi.

Það var eitthvað í svipnum á lögregluþjóninum sem minnti mig á þegar ég fór að láta mæla á mér fingurna vegna þess að ég var að panta mér hring á ebay og þurfti að vita stærðina á fingrinum á mér. Ég fór til random gullsmiðs á Laugaveginum. Þegar ég kom inn tók ég mér stöðu við afgreiðsluborðið og horfði á mann sem snéri baki í mig og bað mig að bíða aðeins. Ég var ekkert að flýta mér. Hann var með eitthvað dót á hausnum með einhverju föstu við það. Eins og marsbúi really. En svo tók hann þetta af hausnum, snéri sér við og þegar ég horfði í augun á honum..

Hann mældi á mér fingurna með þar til gerðum tækjum og við töluðum um hringa á meðan. Á einum tímapunkti spurði ég hann hvort hann ætti hringa með tungsteini. Hann fór að hlæja, "nei ég á ekki hring með tungsteini en ég á hring með mánasteini". Ég veit alveg að þetta heita mánasteinar og ég skil ekki hvaðan þetta "tungl" kom, en hann dró upp einn þann fallegasta hring sem ég hef á ævinni séð og dró hann á fingur mér. Svo sagði hann mér að hann kostaði nálægt 250 þúsundum og ég hló og sagði honum að það væri aðeins og rich for my blood. Þegar ég fór út úr búðinni leið mér rosalega vel. Ég vona að honum hafi liðið svona vel líka.

Ég var í matarboði um daginn þar sem námskeið í súperflörti barst í tal vegna þess að ein af stelpunum hafði farið á slíkt námskeið og eftir að við höfðum rætt þessi mál fram og til baka sagði hún mér að ég hefði nákvæmlega ekkert á svona námskeið að gera. Ég veit að ég kann að daðra. Það virðist mér í blóð borið og ég meina ekkert illt með því enda lendi ég aldrei í vandræðum. Ég daðra við allt þegar ég er í þannig stuði. Ég stend mig að því að daðra við froðuna í baðinu mínu stundum. Það er hinsvegar ekkert eins skemmtilegt og að spila þennan leik við einhvern sem veit nákvæmlega hvernig það er gert.

Þessi gullsmiður kunni það uppá tíu.

Í gærkvöldi fór ég að heimsækja stelpu sem ég þekki ekkert rosalega vel. Hún ætlaði að leiða mig í allan sannleikann um Króatíu en hún gerði svo miklu meira en það.

Þegar ég var að skilja skrifaði ég færslu um það þegar ég var að fara í gegnum bækurnar.

"Þegar ég leit í hilluna sem inniheldur mínar bækur fór ég að velta því fyrir mér hvað í fjandanum ég er. Þvílíkur kokteill af alkóhólisma-meðvirnis-dysfunctional sjálfshjálparbókum, bókum um vampírur, trúarbrögð, tölvur og hugbúnað."

Þetta var rosalegt móment fyrir mig. Þegar ég horfði á allar þessar sjálfshjálparbækur komnar saman á einn stað. Mér fannst ég vera fullkomin lúser því þær voru ansi margar og í yfirgnæfandi meirihluta ef þú tókst bækurnar í heild. Fyrir utan tölvubækur reyndar en það eru nú meira svona uppflettirit. Maður les ekki tölvubækur spjaldanna á milli. Ég geri það a.m.k. ekki.

Ég sleppti því hinsvegar að lýsa því í smáatriðum þegar ég skrifaði þetta hvað ég var mikið hrædd. Ég var að fara að vera ein með börnin mín og sjálfshjálparbækurnar sem fjölluðu nánast allar um dysfunctional fjölskyldur. Ein þeirra er gefin út árið sem ég fæddist og þar er mér lýst í smáatriðum. Allt sem ég hélt... að ég væri með einhvern "karakter", "karaktereinkenni", eitthvað "sjálf".. þessi bók tók það allt í burtu frá mér. Ég komst að því að ég var sorglegt skólabókadæmi um manneskju sem gegnir ákveðnu hlutverki í óheilbrigðu fjölskyldumunstri. Það var rosalega erfitt að horfast í augu við það. Alveg rosalega erfitt. Að það væri í raun hægt að kortleggja mig. Allt sem ég gerði, öll viðbrögð við áreiti. Þetta var áfall.

Þessi bók var bara byrjunin. Þegar ég áttaði mig á því hversu verulega óheilbrigðu samskiptamunstri ég var í, við alla í kringum mig, ákvað ég að ég gæti þá allavega reynt að breyta því.

Nú ætla ég ekki að segja að ég sé ekkert dysfunctional lengur. Ég er langt frá því, en samt töluvert minna núna en fyrir nokkrum árum og ég fer batnandi, þótt ótrúlegt megi virðast. Ég vil hinsvegar ekki fara aftur í sama farið. Ég hreinlega get það ekki.

Ég get hlegið að þessu núna. Bókunum og hræðslunni. Best finnst mér samt að um daginn fór ég á amazon og pantaði mér nokkrar bækur. Tvær sjálfshjálparbækur nema í þetta skipti... um einstaklinginn. Ég áttaði mig á því í gærkvöldi þegar ég var að segja henni frá þessu og við dóum úr hlátri. Ég tel mig sumsé vera orðna fullnuma í dysfunctional fjölskyldum og er búin að þrengja hringinn. Algjört bíó.

Ég geri þetta á tímamótum þar sem ég er búin að komast að því að ég er sjálfstæð, sterk og ég get. Get verið ein, get borgað skuldirnar, get séð um heimilið og mér líður vel með sjálfa mig í fyrsta skiptið í.. mig langar að segja rosalega langan tíma en það er ekki rétt. Mér hefur satt að segja aldrei liðið svona vel með sjálfa mig. Á sama tíma er ég samt sem áður rosalega meyr og lítil vegna þess að ég hélt að ég hefði fundið einhvern sem ég gæti verið non-dysfunctional með. Ég er ekki með neinar grillur um fullkomnum. Ég veit alveg að the notebook er ævintýri og um eitthvað sem er ekki til í heiminum sem við búum í.

Ég er orðin of lífsreynd. Ég veit of vel hvað virkar og hvað virkar ekki. Ég þekki of vel merkin um það sem virkar ekki og ég veit of vel hvað gerist. Það er samt sárara en andskotinn to let go.

Og þó að mér finnist ég hálf misheppnuð og bjargarlaus oft á tíðum er ég innst inni svolítið stolt af mér. Ég fann hvað var að og ég er hægt og rólega að laga það. Ég þarf bara tíma til að klára. Having said that.. þá er svolítið erfitt að vorkenna sér þegar maður horfist í augu við þá staðreynd að ég á tvö full frísk, yndisleg börn. Ég er ung og hraust manneskja, svo ég kvóti nú lækninn minn og ég stend undir mér fjárhagslega þó ég sé ekki rík þannig lagað.

The bottom line er.. ég lifi góðu lífi. Mér er fyrirmunað að standa í einhverri sjálfsvorkun. Ég tekst á við þessar tilfinningar sem ég er að finna fyrir núna, verð leið og lítil öðru hvoru en svo rís ég upp og geri það sem ég þarf að gera.

Það er alveg sama hvað vandamálið er.. diskó klikkar ekki. Ekki frekar en Tony.

Humidity is rising..

Með effi.

Ég fer í fríið, ég fer í fríið, ég fer í fríið.

da-da-da-da-da-da-da

hehhehe

Góður nágranni minn fræddi mig í kvöld um annan nágranna minn sem spurði mig hvað ég gerði við manninn minn.

Ljósin á ströndu...

Ég er mökk ölvuð...

Ég fer í fríið, ég fer í fríið, ég fer í fríið...

Þetta er allt dórinu að kenna. Hann er vandaka. Ætli "fjólublátt ljós við barinn" sé spinoff af "ég fer í fríið"?

Síminn. Alveg frábær uppfinning. Á eftir msn.

Ætli það sé hægt aö af-ástfangna sig?

I just wanna hold you
Just wanna touch you
Just let me love you

I guess that fools never learn...

Þessi dagur er búin að fara þokkalega í vaskinn. Lá uppí rúmi megnið af honum og starði út í loftið.

Fór að sjá Ray í kvöld. Hún er of löng.

Farin að sofa, hjá hvíta riddaranum. Hann á engan hest en besti vinur hans er kanína.

ps. Orðið er: þróunarhjálpf

Gæti skrifað langloku um hvað mér fannst um Ray myndina.

Skil bókstaflega ekki hvernig þessi mynd gat fengið 6 óskarstilnefningar þó Jamie Foxx ætti fyllilega skilið að fá óskar fyrir sína frammistöðu. Hann gerði þetta mjög vel. Mér fannst myndin hinsvegar illa samansett, illa leikin for the most part og allt of löng. Elska tónlistina. Er að hlusta á "I've got a woman" akkúrat núna sem mér finnst.. ohhh.. Þú situr ekki kyrr þegar þú heyrir það. Þetta er hinsvegar ekki lag fyrir femínista, that's for sure.

Get ekki beðið eftir myndinni um Peter Sellers.