 |
|
|
|
 |
Útsölur og uppgötvanir
Laugardagur, 08. janúar 2005
Ég fór í kringluna í gær til að kíkja á útsölur. Fann pils sem ég keypti og komst að því þegar ég kom heim að það er aðeins of stórt á mig. Mig reyndar grunaði það þegar ég keypti það.. en þetta var eina pilsið sem mig langaði í, ekki til í minna númeri og þar sem ég kann að minnka föt kemur það ekki að sök. Nú þarf ég bara að nenna að gera það. Tvö barnaafmæli í dag. Doddi fór einn í það fyrra og var vel sykraður í því seinna. Á leiðinni heim kom ég við í vídeóhöllinni og tók tvær myndir fyrir fjölskylduna, keypti popp og krakkarnir fengu bland í poka. Þór segir að ég sé skrýtið dýr. Iss segi ég nú bara. Ég er ekkert skrítin. Ekki þannig lagað. Stundum er eitt orð bara alveg nóg. Mér var boðið út að borða í gær á Hereford steikhús. Rosalega góður matur þarna og ég fæ bara ekki nóg af deitinu mínu. Á eftir fór ég heim og tók deitið með mér. Við fórum að kjafta saman og skyndilega kom upp úr kafinu af hverju við hættum saman á sínum tíma. Það var þannig að fyrir fimmtán árum síðan sofnaði hann óvart heima hjá mér og þegar hann vaknaði morguninn eftir stóð ég yfir honum með hafnarboltakylfuna mína sem ég var búin að negla þrjá þriggja tommu nagla í. Hann sagðist þurfa að fara strax, henti sér í föt og hljóp út. Komst að því í gærkvöldi að hann varð víst alveg skíthræddur við mig þennan morgun, fór reyndar ekkert framhjá mér að það var eitthvað að honum en datt aldrei í hug að hann héldi að ég ætlaði að berja hann til dauða með hafnarboltakylfunni. Enda stóð það aldrei til. Ég ætlaði bara að sýna honum hana. Svona getur misskilningur átt sér stað þegar fólk talar ekki saman. Ég er hinsvegar búin að fatta af hverju hann vill aldrei sofa hjá mér yfir nótt. Hann veit af hafnarboltakylfunni hérna einhverstaðar.. Ég gleymi því ekki hvað hann var sætur þennan morgun. Nývaknaður og úfin um hárið. Ég var auðvitað alveg dauð skotin í honum og vissi ekki hvernig ég átti að haga mér af hrifningu. - Sem hann túlkaði sem augljós merki um geðveilu mína. Já.. þegar hann vaknaði sagði ég víst: "ég er að fara til geðlæknis á eftir". Þegar ég hugsa út í það get ég alveg séð hvernig þetta scenarió hefur verið soldið scary...
|
