 |
|
|
|
 |
Ertu hrædd?
Fimmtudagur, 20. janúar 2005
Þegar ég byrja að hlusta á það finnst mér ég vera í frakklandi að hlusta á götuspilara og fylgjast með látbragðsleikara. Eða eins og ég sé að ganga um í skemmtigarði innan um há tré sem eru í blóma og fylgjast með hringekju, eða finnst ég líða um síkin í Feneyjum á gondóla. Stundum finnst mér ég vera stödd í ævintýri þegar ég hlusta á það en það sem er mest um vert.. mér líður vel þegar ég hlusta á þetta lag. Sumir myndu segja að þetta væri lyftutónlist... og það er kannski rétt.. en það er eitthvað svo safe við þennan takt og stundum er eins og lagið ætli að breytast í eitthvað annað.. en takturinn heldur áfram í gegnum allt lagið og mér finnst ég vita alveg hvernig ég á að stíga næsta skref til að vera í harmony við ímyndaðan dansfélaga minn. Þó ég sitji með lokuð augun og hreyfi mig ekki fyrir utan vöðvana í andlitinu sem mynda bros. Ég horfði á Sybil í kvöld. Byrjaði á að taka inn parkodin og íbúfen því mér er illt í eyranu og það er ekki að skána. Parkódínið slær á. Samt vont. Ég gat ekki horft á Sybil heima hjá mér. Ég á ekki dvd spilara og gat ekki spilað diskana í vélinni minni. Fór til Halldórs sem útbjó lítið bíó fyrir mig í stofunni og sat svo inní eldhúsi að spjalla, fyrst við vin sinn á netinu og svo kom Ottó í heimsókn. Á meðan þeir voru að spjalla inní eldhúsi horfði ég á Sybil. Halldór stjanaði við mig eins og ég væri á fimm stjörnu hóteli. Byrjaði á að færa mér swiss mocca - og spurði hvort ég væri hrædd. Hálftíma síðar færði hann mér ís - spurði aftur hvort ég væri hrædd. Hálftíma síðar færði hann mér konfektmola - "ertu nokkuð hrædd?". Hálftíma síðar kom hann sérstaklega til að athuga hvort ég væri hrædd. Ég var ekki hrædd þegar ég horfði á myndina en ég fann til. Þegar myndin var búin fór ég inní eldhús. Ég var ómáluð svo ég þurfti ekki að hafa áhyggjur af því að maskarinn væri komin lengst niður á kinnar, því ég var búin að gráta soldið - eins og ég vissi að ég myndi gera. Ég stóð í dyragættinni og þeir þögnuðu. Ég saug aulalega uppí nefið. Dórið saug uppí nefið mér til samlætis og brosti. Ég þurfti ekkert að segja, þeir hafa báðir séð myndina og vissu alveg hvernig mér leið. Hvað það er safe að hlusta á þetta lag. Ég er að vorkenna mér. Mér er illt í eyranu. Ég á vondar minningar tengdar eyrnaverk. Það er samt ákveðið öryggi fólgið í því að vita að það er í lagi að vera hræddur og lítill stundum. Því ég er soldið hrædd... bara ekki við Sybil. | anna | 1:06 |
comments
Spáðu í það að ég veit ekki einu sinni hvað Sybil er Ég á að vita hvað þetta lag heitir en kem því ekki fyrir mig. Kannski bara eitthvað svo líkt einhverju öðru. Finnst eins og ég hafi heyrt það í bíómynd en samt ekki endilega eins og það hafi verið samið fyrir myndina... sem þýðir að þetta lag framkallar öryggisleysi hjá mér Mér finnst þessi mynd mögnuð, hvort sem klofnir persónuleikar eru til eða ekki. Hvað lagið varðar.. þetta er úr bíómynd. Sömu bíómynd og þetta lag hér, nema það er lag nr 1. Kannastu við byrjunina? Strictly Ballroom, lagið í þessari færslu er nr 6
|
