 |
|
|
|
 |
Dagurinn í dag..
Sunnudagur, 16. janúar 2005
..var frábær. Vaknaði snemma í morgun við einn þann ljúfasta draum sem mig hefur dreymt lengi. Leyfði mér að sofna aftur. Dásamlegt. Vaknaði rúmlega eitt. Hitti manninn í lífi mínu og fór með honum á kaffihús, svo dreif hann mig með sér í líkamsrækt. Ég verð að viðurkenna að á tímabili hélt ég að líf mitt myndi enda þarna á hlaupabrettinu. Þó gekk ég mestallan tímann. Hljóp í innan við mínútu. Var við það að líða útaf. Kalla mig góða að standa í lappirnar eftir þetta en verð líka að viðurkenna að mér hefur ekki liðið svona vel mjög lengi. Þetta var æðislegt. Það verða strengir á morgun. Magi, rass, læri, handleggir. Úff.. Dórið buzzaði mig á msn þegar ég kom heim og hringdi stuttu síðar. Var að segja mér frá projecti sem hann er að fara af stað með. Endaði á að bjóða mér í heimsókn og ég lagði af stað niður í bæ. Það er orðið mjög langt síðan ég fór að heimsækja Dórið. Í millitíðinni hefur hann flust búferlum enda var ekki líft á gamla staðnum þar sem lúðrasveit var með æfingarhúsnæði við hliðiná. Það var skelfilegt. Dórið hefur hringt í mig þegar lúðrasveitin er á æfingu. Það heyrist ekki mælt mál fyrir La Cooca Roacha og öðrum lúðrasveitalögum sem ég kann ekki að nefna. Þegar ég kom til Halldórs fann ég nóa konfektkassa inní stofu. Spurði hvort það væri eitthvað í honum. "Já, fullt, allir vondu molarnir sem þér finnast svo góðir" sagði Halldór. Little did he know.. allar flöskurnar voru eftir í kassanum - sem mér finnast einmitt svo góðar. Verð að muna að blogga um af hverju mér finnast þær svona góðar seinna. Allavega. Fjórum nammiflöskum seinna og tveimur kókglösum sátum við í eldhúsinu að spila scrabble. Halldór sá viðbjóðin á hökunni á mér og sagði: "já þetta er líklega áblástur þó það líkist vissulega meira ároki". Allt spilið þjáðist ég af annmarkastreitu og komst að því að mér finnst best að spila scrabble þegar ég les orðin á leikborðinu á hvolfi. It's the sickest thing. Þegar Halldór var búin að bursta mig 1x í scrabble kom vinur hans í heimsókn. Spurði hvort hann mætti fá lánaðann bílinn hans Halldórs til að fara út í sjoppu. Það var auðsótt mál og Dórið afhenti lyklana. Þrisvar kom vinur hans inn til að fá leiðbeiningar um það hvernig bíllinn væri opnaður. Í þriðja skiptið kom í ljós að hann var að reyna að opna minn bíl, sem er sömu tegundar og ber sama lit. Þegar vinur Halldórs kom úr sjoppunni spiluðum við scrabble aftur. Vinur Halldórs vann með yfirburðum. Ég sé að það er ekki úr vegi fyrir mig að lesa orðabókina mína fyrir svefninn ef ég á að ná árangri í þessu spili. Komst reyndar að því í kvöld að ef þú tekur einhverja random tvo bókstafi og setur þá saman þá hefur myndast íslenskt orð yfir "ryk". Magnaður andskoti. Við spiluðum reyndar eftir reglum hússins. Orð eins og "fnugge", "drundhjassi" og "snuggums" voru leyfð ásamt eiginnöfnum Portúgalskra vændiskvenna. Don't ask.. þetta virkar. Þegar ég kom heim kveikti ég á vélinni minni og fór að blogga þegar ég fékk msn... Dórinn says: Djövuddl verðurðu að koma einhverntíma í 3 tíma og horfa á Sybil með mér Sybil. Þetta er eins og með Whatever Happened To Baby Jane. Mig langaði svo að sjá þá mynd þegar hún var sýnd í sjónvarpinu, vissi að hún var bönnuð. Ég var líklega 11 eða 12 ára. Mamma var búin að segja að ef þulan segði að myndin væri ekki við hæfi barna fengi ég ekki að sjá hana. Þegar þulan birtist á skerminum beið ég með öndina í hálsinum.. og hún sagði það ekki. Konan sagði ekki að myndin væri bönnuð. Ég glotti sigri hrósandi og fékk mér sæti í sófanum við hliðina á mömmu. Myndin byrjaði. Þegar myndin var búin að rúlla í tíu mínútur mætti þulan skyndilega aftur á skjáinn og sagði: "í kynningunni gleymdist að taka fram að myndin er stranglega bönnuð börnum". Ég er ekki að grínast. Var auðvitað send inní rúm. Classic. Mörgum árum seinna fann ég myndina á Aðalvídeóleigunni og fékk loksins að horfa á hana. Góð mynd. Nú lítur út fyrir að ég fái að sjá Sybil eftir öll þessi ár. Óklipptu útgáfuna. Nánast ófáanlegt sjónvarpsefni. Veit að ég mun ekki horfa á þetta ógrátandi en það vill svo skemmtilega til að Halldór hefur séð mig gráta - svo þetta verður allt í lagi. Munurinn á Whatever Happend To Baby Jane og Sybil er.. að Sybil er byggð á sannsögulegum atburðum. Ég skil alveg að mamma hafi gripið fyrir augun á mér. Líklega hafði ég ekkert með að sjá myndina á þessum árum. Come to think of it.. þá er ég eiginlega ekki viss um að ég sé manneskja til að horfa á þennan hrylling í dag. | anna | 1:45 |
comments
Ég hef oft séð þig gráta, man ekki til þess að þú hafir komið öðruvísi til dyra en að horfa á mig og bresta i grát. I get that a lot Nr. 1 | posted by: Dorinn | 16.01.2005 | 2:40:37 | [+] |Ég man vel eftir Sybil! Er það mikið eldri en þú
|
En það sem ég fékk ekki að horfa á þegar ég var lítil var franski myndaflokkurinn um drauginn í Louvre safninu, Belphegor 
maður stóð í ganginum og kíkti innum stofudyrnar með púða fyrir andlitinu 
Baby Jane er náttúrulega klassík! Þreytist aldrei á að horfa á hana.
