Mig dreymdi svo sætan hund í nótt. Hann var pínulítill, svartur með hvítri rönd á maganum og á trýninu og hann var svo góður. Kúrði við mig út í hið óendanlega á milli þess sem hann svaf ofaná handklæðum í þvottakörfunni inná baði. Hann drakk reyndar úr klósettinu en það var það eina sem fór í taugarnar á mér við hann.

Ég mætti svefndrukkin í vinnuna. Eiginlega ekki vöknuð. Byrjaði daginn á því að fara í heljarinnar ránsleiðangur niður í matstofu þar sem ég fékk könnu og þaðan fór ég til strákanna í fyrirtækinu við hliðiná og fékk swiss miss. Heita vatnið fékk ég úr katlinum hér á bak við þilið og nú á ég kakó - sem er reyndar ennþá of heitt til að drekka.

Ég ætlaði reyndar ekki að skrifa um þetta. Ég ætlaði að skrifa um það sem gerðist í gærkvöldi.

MAD var á msn í gær og sendi mér slóð á skáksíðu. Ég fór inn, bjó mér til notendanafn og lykilorð og leitaði að MAD en fann hann ekki fyrst. Svo fann ég hann og taldi mig hafa boðið honum í "challenge" en líklega hef ég verið að fokka einhverju upp því hann sá ekkert. Ég ákvað að prófa aftur en fann hann ekki svo ég skoraði einhvern Karl á hólm, sem tók áskoruninni.

Fyrsta skákin var frábær. Hann gjörsamlega rúllaði mér upp og ég hló upphátt af sumum afleikjunum mínum sem urðu þess valdandi að hann fór á brjálað killing spree um allt taflborðið sem byrjaði á að hann myrti drottninguna mína og endaði á því að hann mátaði mig. Í næstu skák mátaði ég hann. Í næstu skák féll hann á tíma og í fjórðu skákinni féll ég á tíma. 2:2

Ég hef reyndar grun um að Karl hafi ekki teflt af fullum styrk.

Þegar ég fór að sofa varð mér hugsað til þess þegar pabbi kenndi mér að tefla á sínum tíma. Hann elskaði að tefla en mömmu fannst það leiðinlegt. Þegar ég var ca 8 ára dró hann fram fína taflsettið sem hann fékk í þrítugsafmælisgjöf og byrjaði á að kenna mér manngangin. Þegar ég var búin að læra manngangin fórum við að tefla.

Pabbi vann mig alltaf. Þrátt fyrir að hann lét mig taka upp leiki gjörsamlega endalaust. "Nei Anna.. ertu viss um að þú viljir færa biskupinn þinn þangað? Þá drep ég drottninguna þína með hróknum." Þá lagði ég hausinn í bleyti og gerði eitthvað annað. Hann var mjög þolinmóður og mér fór vissulega fram. En ég var ekki góð.

Það var ekki fyrr en ég var 19 ára sem ég fór að tefla í alvöru og ekki við pabba.. heldur litla skáktölvu sem pabbi hafði keypt sér í fríhöfninni í einni af ráðstefnuferðunum sem hann var sínkt og heilagt að fara í. Honum leiddist oft á hótelunum og ég held að hann hafi keypt sér skáktölvuna til að stytta sér stundir. Eitt kvöldið náði ég í vélina og fór að tefla við hana. Næstu mánuði eyddi ég nánast öllum mínum vökustundum í að tefla við þessa vél og ég tapaði í hvert einasta helvítis skipti.

Þangað til ég fór að vinna.

Þegar ég var farin að vinna skáktölvuna reglulega hætti ég að nenna að tefla við hana. Hef nánast ekkert teflt síðan fyrir utan þegar ég var í skákklúbb sem heitir Drottningarnar. Það var fjölskylduklúbbur með konunum í fjölskyldunni og flestar voru að byrja að læra.

Ég er kannski engin meistari en mér finnst rosalega gaman að tefla.

Ég var eiginlega búin að gleyma því. Takk MAD.

| anna | 10:23 |

comments

Og enn eru skákdrottningar í fjölskyldunni! En tefldum við einhverntímann?

Nr. 1 | posted by: edda | 31.01.2005 | 9:50:29 | [+] |