Sunnudagur, 12. desember 2004
Á fjórðu vídeóleigunni fann ég myndina. Var orðin hrædd um að ég þyrfti að leita út fyrir mitt póstnúmer en það getur kostar þjóðfélagið offjár því oftar en ekki endar það með útkalli björgunarsveita, en þetta tókst og ég ætla að versla mér soundtrackið úr Strictly Ballroom. Það er ekki ein einasta spurning. Hef ákveðið að hafa eitt lagið sem song of the week þessa vikuna. Það er viðeigandi. Get mælt með þessar mynd fyrir þá sem hafa áhuga á tónlist, fólk með húmor og zest for life. Næsta setning mun líklega gera fólk algjörlega afhuga þessari mynd eða senda þá út á næstu fjórar leigur í þeirra hverfi. Leikstórinn leikstýrði Moulin Rouge og Romeo + Juliet.
Til að spara fólki sporin get ég upplýst að ég fann hana á Vídeóljóninu, Dunhaga. [ég verð búin að skila henni fyrir klukkan átta. Ég er til fyrirmyndar hvað vídeóleigur varðar]
Tónlistin í myndinni er samt það sem gerir hana að því sem hún er og hér er annað lag sem ég er að hlusta á og hreinlega get ekki setið kyrr þegar ég heyri þetta en mig vantar einhvern sem kann að dansa - til að það sé "rétt".
Vá hvað það væri gaman.
Sem minnir mig á þegar ég fór á djammið í fyrsta sinn eftir að ég átti Dodda. Ég stóð eins og álka í tröppunun á Þjóðleikhúskjallaranum og horfði yfir salinn. Velti því fyrir mér hvað í fjandanum fólki fannst heillandi við þetta. Institutionalized eftir langa inniveru auðvitað. Var að velta því fyrir mér að fara heim, þegar ókunnugur maður bauð kunningjakonu minni að dansa. Hún fór með honum. Ég var ennþá að spá í að fara en þegar ég sá manninn á dansgólfinu... vá... hann kunni sko að dansa! Jesús, Guð og allir englarnir! Stelpan var hálf hrædd við þetta svo hann skilaði henni og spurði mig hvort ég þorði með honum á dansgólfið.
Hvort ég þorði? Já ég þori, get og vil!
Ég hef aldrei, hvorki fyrr né síðar, skemmt mér svona vel á dansgólfi. Maðurinn er auðvitað margfaldur meistari í dansi, það kom í ljós seinna, en það tók mig ca 3 mín að fatta að ef ég leyfði honum að stjórna þá gat ekkert klikkað og eftir ég leyfði honum að stjórna... þá klikkaði nákvæmlega ekkert. Má vel vera að honum hafi ekkert fundist gaman að dansa við svona amatör.. en hann hefði þá líklega reynt að losa sig við mig, sem hann gerði ekki.
Við dönsuðum saman meira og minna þangað til staðurinn lokaði. Ég var langt frá því að vera búin að fá nóg. Sporin.. langt frá því að vera strictly ballroom. Það eina sem við vorum að gera nákvæmlega by the book var að horfast í augu eins og við værum ástfangin og hreyfa okkur þannig, án þess að vera það - ástfangin. Enda var ég gift og hann á leiðinni heim með þessari sem beilaði fyrr um kvöldið - til að taka spor.. sem eru líka langt frá því að vera strictly ballroom...