 |
|
|
|
 |
Eldur
Laugardagur, 25. desember 2004
Fólk sem þekkir mig vel, veit að ég er mjög eldhrædd. Í eina skiptið sem ég hef lent í "krítískum" aðstæðum var ég mjög róleg og gerði það sem þurfti að gera, þegjandi og hljóðalaust. Ég var með fólk í fondue matarboði og eldurinn sætti sig ekki við að vera undir pottinum heldur lék um allan pottinn á borðinu. Ég var inní eldhúsi þegar þetta gerðist. Viðstöddum brá mjög og þegar ég heyrði hljóðin fór ég inní stofu og sá í hvað stefndi. Ég gekk hröðum skrefum inn í eldhús, náði í risastóra nornapottinn minn, fór með hann inní stofu og hvolfdi honum yfir fondue pottinn. Þannig kæfði ég eldinn og engar skemmdir urðu nema örlítill brunablettur á borðstofuborðinu mínu og hárin á höndunum á mér sviðnuðu örlítið. Þetta rifjaðist upp fyrir mér áðan þegar krakkarnir voru að rista sér brauð. Ég fann brunalykt. Hefði ég verið að rista mér brauð hefði brunalyktin ekki komið á óvart, en krakkarnir vilja létt-ristað brauð svo þetta meikaði ekki sense. Ég kom inní eldhús og sá eldstungu sem lék sér að því að gægjast upp úr ristavélinni. Smá brauðbiti sem kviknað var í. Ég tók ristavélina upp, hvolfdi henni í vaskinn og lét renna vatn á brauðbitann. Case closed. Ég held að hræðilegasti dauðdagi í heimi sé að brenna inni. Þó ég viti reyndar að maður missi meðvitund oftast áður en eldurinn nær manni. Mér finnst það samt hræðilegt og mig langar ekki að fara þannig. Enda eru fjórir reykskynjarar í þessari þriggja herbergja íbúð. | anna | 23:15 |
comments
Fattarinn í mér getur stundum verið ansi langur eins og viðbragðið hjá vini mínum sem sá eldinn fyrstur. Ég fékk jólakort frá Davíð Oddsyni og frú í fyrra. Gullbryddað. Ég varð í senn glaður og undrandi. Þau þökkuðu fyrir samstarfið á árinu og óskuðu mér gleðilegrar hátíðar. Það var ekki laust við að það færi um mig. Undrunin stafaði af því að þó að ég viti hver Davíð er þá er ég ekki viss um að Davíð viti hver ég er. Ég var þó fljótur að þurrka þannig hugsanir úr huga mér. Það sama gerðist fyrir þessi jól þó að Davíð viti jafn lítið um það hver ég er og í fyrra. Nema hann sé að reyna að verða vinur minn. Ég er ekki frá því að mér fyndist ég mun merkilegri á eftir. Meira svona ví æ pí en áður. Á Þorkáksmessu fyrir þessi jól fékk ég símtal frá flutningafyrirtæki. Konan sem hringdi sagði að ég ætti matarsendingu hjá þeim. Ég varð í senn bæði undrandi og glaður. Eins og þegar ég fékk jólakortið frá Davíð og frú. Þegar konan sagði að ég þyrfti að leggja fram 12000 krónur til að leysa út sendinguna þá sagði ég við hana að ég hefði ekki átt von á neinni matarsendingu. Hún spurði mig um nafn og ég staðfesti að um sama nafnið væri að ræða. En nefndi þann möguleika að hugsanlega væri um alnafna minn að ræða. Það væri þá ekki í fyrsta sinn sem ég fengi símtal sem ætlað væri honum. Það var síðan ekki fyrr en núna rétt áðan sem ég kveikti á perunni. Ég er ekki frá því að mér finnist ég vera aðeins minna ví æ pí en áður. Nr. 1 | posted by: igor | 26.12.2004 | 19:52:52 | [+] |Góð tilraun. En fattarinn í mér er kannski ekki alveg svoooona langur. Nr. 3 | posted by: igor | 26.12.2004 | 20:31:04 | [+] |
|
