Miðvikudagur, 10. nóvember 2004
Þegar ég er veik þá verð ég minni en venjulega. Ég var reyndar að koma úr baði og mér líður skárr.. en mér hefur oft liðið betur. Ég er með lag á heilanum.
Mér fannst nú soldið ljótt af Kollu að fabúlera svona í Fréttablaðinu í dag. Hún er greinilega í mikilli afneitun þar sem Frasier er augljóslega farinn að dala. En að segja að Tóti sé farinn að horfa á Idol vegna þess að hann fann sér kærustu sem hefur ekki vitsmunalegann þroska??? Tóti er ekkert vitlaus og hann hefur eðalsmekk á kvenfólki. Kærastan er bara ekkert að horfa á hvaða rusl sem er í sjónvarpinu og lái henni það hver sem vill! Ljóta ruglið.
Í gær fór ég í heimsókn til Árna frænda og Ástu. Þau eru að gera upp einbýlishús hér í bæ og þvílíkur munur! Ég hlakka ekkert smá til að mæta í garden partí hjá ykkur næsta sumar.. wink, wink..
Doddi er farinn að labba einn í skólann. Eða selið. Jóhanna, ofurábyrgi unglingurinn minn, eltir hann eins og skuggi til að passa uppá að hann skili sér örugglega. hehe
Þegar ég kom að sækja þau spurði ég Dodda hvort hann hefði labbað einn í skólann...
Doddi: Já, en Jóhanna elti mig aftur!
Anna: Er það virkilega? Jóhanna er kannski bara einkaspæjari!
Jóhanna: Ég trúi ekki að þið hafið flett ofan af mér!
Já og líklega er ég veik vegna þess að ég bjó til rækjusalat í gær úr rækjum sem ég hef flutt með mér í hvert skipti sem ég flyt búferlum s.l. sex ár. Hef grun um að það hafi verið farið að slá í þær - aðeins.
A.m.k. var þetta ógeðslegasta rækjusalat sem ég hef á ævinni smakkað og ég hrækti þessu út úr mér í ruslið og henti öllu draslinu.
Glatað. Nú á ég engar rækjur. Tómleikinn fyllir hjarta mitt.
Jesús. Mér líður eins og öreiga.