Laugardagur, 06. nóvember 2004
Í dag fór ég í photoshop. Alvöru photoshop og það sést.
Venjulegt fólk kallar þetta húðslípun en fyrir mér er þetta ekkert annað healing brush og smá blur. Hvernig stóð nú á því að fátæk einstæð móðir með tvö börn og bíl á sínu framfæri fór í svona dekur? Það er saga að segja frá því.. og hún er svona:
Systir mín elskuleg hefur löngum sagt mér að fara í húðslípun. Hún hefur gert þetta sjálf af ástæðum sem ég gef ekki upp og í hvert skipti sem hún hefur byrjað að tala um að ég ætti að gera þetta hef ég lokað eyrunum. Fyrir það fyrsta hef ég ekki efni á þessu og svo hef ég bara ekki haft trú á að þetta geri nokkuð gagn. Þangað til ég fór að fylgjast með henni systur minni eftir að hún byrjaði í svona meðferð.
Seeing is believing.
Ég ákvað af þeim sökum að hætta að kaupa mat fyrir heimilið og leggja myrkrahöfðingjanum og eyða öllum peningunum mínum í svona meðferð. Sem er lygi. Ég fékk mér auðvitað styrktaraðila - eins og Júlía. Sama styrktaraðila reyndar.
Þar sem ég er búin að reykja sígarettur meira en hálfa ævina ber andlit mitt þess merki. Ég er reyndar svo heppin að vera nánast hrukkulaus, ég held að það sé vegna þess að ég er nánast aldrei úti og sé sjaldan sól, en ég er með þessar klassísku reykingar svitaholur á kinnunum. But not for much longer..
Ég gerði mér ekki grein fyrir því að þetta myndi svínvirka svona, þó að ég vonaði auðvitað að þetta myndi minnka bólugerið sem mér hefur ekki tekist að losna við og þar sem ég er dugleg að kroppa og kreista er ég öll út í flekkjum í framan. En þetta er alltasaman á undanhaldi og um jólin verð ég orðin eins og friggin' barbie í framan! Ja.. nema aðeins flottari auðvitað.
Ég má reyndar ekki verða of flott, þá verð ég unapproachable.. eins og ein vinkona mín orðaði það. Ég spyr; er það verra? Í alvöru talað? Gæti alveg hugsað mér að fara á djammið og fá frið vegna þess að ég er unapproachable.
There are worse things..
Komið nú með hryllingssögur um hvað þetta er svakalegt og hræðilegt og að ég verði eins og grýla í framan eftir þetta. Á meðan ætla ég að sitja fyrir framan 5x stækkunarspegilinn minn og dást að mér.
WAHAHAHAHAHA
Ain't life grand?