Mánudagur, 29. nóvember 2004
Hann var á "to do" listanum mínum. Búinn að vera þar lengi en núna er hann farinn af honum, eins og nýji linkurinn hér til hliðar ber vitni um. Hélt að ljénsherrann sjálfur hefði drepið niður fingri á lyklaborð þar sem hann undraði sig á því af hverju Ófeigur var að fara niður í stjórnarráð en nei.. það var ekki fyrr en ég fór að lesa eldri færslur ljénzherrans að ég áttaði mig á því að Kavalíerinn og Ljénzherrann eru í raun sitthvor maðurinn. Þetta vakti hjá mér nokkra skelfingu í fyrstu en ég var fljót að ná mér.
Ég mæli með Ljénzherranum fyrir þá sem vilja veltast um úr hlátri en þekki ekki nóg til Kavalíersins til að mæla með honum. Verð að fara að hætta að nota menn til mælinga, nema þá formælinga - sem virðist vera eina vitið þegar kemur að karlmönnum hvort eð er.
Fjörutíu lesendur búnir að kjósa og tölurnar eru Ófeigi ekki í vil. Hann á von á símtali mjög bráðlega. Ég óttast að hann muni taka fréttunum sem ég hef að færa verr en þegar ég steig á gullfiskinn hans (Óvart) um daginn. Það tók fljótt af, ég var á pinnahælunum. Í símtalinu mun ég útskýra fyrir honum að meirihluti lesenda minna vill að ég sé sexúallí frústreruð, soon to be spinster á síðunni og að ég skrifi um uppvask og skeiningar - eingöngu. Nema ég er reyndar hætt að skeina. Nú segi ég "skeindu þig sjálfur".
Hvað um það.. það var ánægjulegt að heimsækja ljénzherrann av kaffisterkt og honum tókst með undraverðum árangri að ná mestu uglunni úr mér, sem hlýtur að teljast nokkuð gott ef sú staðreynd er höfð í huga.. að ég drekk ekki kaffi.