Sunnudagur, 14. nóvember 2004

Í kvöld kippti ég fyrstu lausu tönninni úr Dodda. Ég var að bursta í honum tennurnar og hann kveinkaði sér yfir lausu tönninni og ákvað að taka kostaboði mínu um að binda snæri í tönnina og kippa henni í burtu.
Við færðum okkur inn í stofu, ég náði í sterkann tvinna og bað hann að opna munninn. Hann gretti sig og setti upp skelfingarsvip. Þá bað ég hann að opna munninn, ég ætlaði aðeins að athuga hversu laus tönnin væri. Hann hefur ekki viljað leyfa fólki að koma við tönnina en ég benti honum á að ég væri ekki með tvinnann, bara hendurnar og bara að athuga hversu laus hún er. Hann opnaði munninn, ég náði góðu taki á tönninni og kippti henni úr. Hann var svo hissa drengurinn að hann átti ekki til eitt einasta orð, svo sagði hann: "mamma.. þetta var bara ekkert vont!"
Tannálfurinn á hinsvegar ekki tannfé til reiðu akkúrat núna og ég var ekkert að segja Dodda að það væri snjór og kuldi og tannálfurinn væri í náttfötunum og nennti ekki út í hraðbanka.. svo ég sagði honum að tannálfurinn væri í fríi í dag en hann kæmi aftur til vinnu á morgun. Hann var ótrúlega sáttur við þá niðurstöðu.
Það þarf svo varla að taka það fram að ég hef myndað munninn á barninu í bak og fyrir, já og líka tönnina - að sjálfsögðu!