Föstudagur, 12. nóvember 2004
Í dag hitti ég Ófeig. Var stödd í bílastæðahúsinu við Hverfisgötu þegar hávaxinn maður vatt sér upp að mér og þrýsti borðgaffli upp að hálsinum á mér. Spurði hvort ég vildi hitta sig yfir kaffibolla. Ég þagði í örfáar sek áður en ég sagði: "þú lest mig ekki vel, ég drekk ekki kaffi".
Aðeins fimm mínútum síðar sat ég andspænis honum á kaffihúsi hér í borg, ég með kakó, hann með kaffi.
Ófeigur: Þú ert með bólu á kinninni.
Anna: Ég veit það
Ófeigur: og á enninu líka, þarna við augabrúnina
Anna: fallegt af þér að minnast á það
Ófeigur: og þrjár á hökunni
Anna: og hvað eru það margar bólur alls?
Ófeigur: hættu að gera lítið úr mér, ég á við stærðfræðiblindu að stríða
Anna: en ekki blindur, augljóslega
Ófeigur: þið konur.. þið.. þið eruð allar eins. [kreppir hnefann utan um servíettu]
þögn
Anna: Hvað viltu?
Ófeigur: ég veit það ekki
Anna: hvaða dæmi var þetta með gaffalinn?
Ófeigur: þú ert svo mongo
Anna: af hverju ætlarðu að hefna þín, hvað gerði ég?
Ófeigur: geturðu þagað í hálfa mínútu?
Anna: nei
Ófeigur: þú talar of mikið
Anna: finnst þér undarlegt að ég spyrji þig hvað þú vilt?
Ófeigur: hlífðu mér við þessum óhugnarlegu spurningum
Anna: mig langar bara að skilja þig
Ófeigur: þið konur eruð allar eins
Anna: var hún líka með bólur?
Ófeigur: ertu að skrifa bók?
Anna: já, um meltingu skordýra.. en það er þessu máli óskylt
Ófeigur: ertu alltaf svona brjáluð í skapinu?
Anna: ég er ekki brjáluð í skapinu
Ófeigur: ertu nú alveg viss um það?
Anna: já
önnur þögn
Ófeigur: viltu koma út að borða í kvöld?
Anna: hvert?
Ófeigur: tala við þig.. [stendur upp og fer]
Ég get ekki lýst því nógu vel með orðum.. þetta er svona.. you had to be there..
