Sunnudagur, 14. nóvember 2004
Mig langaði að taka mynd á leigu í kvöld og horfa á með krökkunum. Datt engin mynd í hug fyrr en skyndilega laust niður í hausnum á mér: "Álfhóll! Kappaksturinn mikli!". Ég á þessa mynd hér einhverstaðar en við keyptum gallað eintak svo leið mín lá út á vídeóleigu. Fann myndina og fór heim til að kætast með börnunum.
Jóhanna var ekkert yfir sig hrifin af þessu vali mínu og Doddi hnussaði nú bara. Þangað til myndin byrjaði. Hún fer hægt af stað.. en um leið og Loðvík birtist á skjánum var mér fyrirgefið.
Það er eitthvað svo heillandi við þennan furðufugl. Hvort það er heymæðið eða heygulshátturinn.. ég veit það ekki. Mér finnst hann yndislegur og ég geng svo langt að fullyrða að ég gæti hugsað mér að búa með honum.
Eins og ég sagði þá fer myndin hægt af stað. Höfundur gefur sér tíma til að setja mann inn í líf smábæjarins og maður fær að kynnast skrítnum bæjarbúum. Þegar loksins kemur að kappakstrinum sem myndin fjallar um er spennan óbærileg og Doddi hreyfði sig ekki á meðan óvíst var hvort Il Tempo Gigante, kappakstursbíllinn ógurlegi sem reiðhjólaviðgerðamaðurinn Theodór Felgan bjó til, myndi vinna keppnina. Ég gef ekkert upp í þeim efnum en finnst rétt að geta þess að ég fann myndina í Bónusvídeó Ánanaustum. - Og það er meira en ár síðan hún var leigð út síðast.. sagði strákurinn sem afgreiddi mig.
Ég fann líka heila heimasíðu tileinkaða myndinni og verð að segja að mér finnst það alltaf jafn magnað að hún er norsk. Vissi ekki að það væru til norsarar, inná milli, með svona eðalhúmor.
Dodda fannst mjög fúlt að við gætum ekki spólað til baka og horft á hana aftur. En hann getur horft á hana aftur á morgun..