Laugardagur, 20. nóvember 2004
Ég er boðin í þrítugsafmæli kerfisstjórans míns í kvöld. Það sem meira er.. ég og Kristó vorum beðin um að sjá um tónlistina í partíinu. Ekki nóg með að afmælisbarnið sé kerfisstjóri, heldur er hann björgunarsveitarmaður líka. Mér skilst að það verði þrír nördar á svæðinu, me included, og restin hraustir björgunarsveitarmenn sem geta bjargað öllu.
Eða hvað?
(15:55:21) Anna: sá sem sér um tónlistina ber alltaf ábyrgð á teitinu
(15:55:26) Kristo.is: Já.
(15:55:58) Anna: ekki það
(15:56:07) Anna: skilst að það verði lítið mál að bjarga öðru
(15:56:14) Anna: eru ekki björgunarsveitarmenn á svæðinu?
(15:56:37) Kristo.is: Hehe.
(15:56:45) Kristo.is: Þú hefur greinilega aldrei séð fulla björgunarsveitarmenn.
(15:57:38) Anna: eh.. nei
(15:57:50) Anna: á ég að mæta með hjálm?
(15:58:30) Kristo.is: Neinei...
(15:58:37) Kristo.is: En mundu að hafa alltaf flóttaleið nálægt.
(15:58:53) Kristo.is: Plantaðu þér nálægt góðum, greiðfærum útgangi og láttu aldrei neitt komast á milli þín og hans.
(15:59:03) Anna: aha
(15:59:08) Anna: ég er með á nótunum
Ég er búin að búa til playlista sem á að geta rúllað óáreittur í fjóra og hálfann klukkutíma á meðan ég get setið að stífri drykkju því eins og Óli sagði þá mun hann persónulega sjá um að fylla alla sem mæta á svæðið.
Það kann þó aldrei góðri lukku að stýra að fylla dj-ana. Ég fer ekki ofan af því að það eru þeir sem bera ábyrgð á stemmingunni og satt að segja finnst mér skemmtilegra að spila en að drekka. Það er nefnilega ótrúlega gaman að sjá hvað fólk gerir þegar rétta tónlistin er spiluð.
Ég er og verð á rangri hillu í lífinu, en það fer hinsvegar ágætlega um mig og ég kem hvort sem er aldrei til með að geta valið hvað mig langar að verða þegar ég er orðin stór.
Kannski var það bara blessun eftir alltsaman að verða ekki stærri en ég er. Frestar þessari ákvörðunartöku indefinately!
Það eru samt of margir búnir að segja mér að skrifa bók undanfarið. Ég velti því fyrir mér um hvað hún ætti að vera.