Fékk tölvupóst áðan, verð að segja að mér finnst þetta soldið góð hugmynd:

Olíufélögin stálu af okkur peningum í mörg ár. Það liggur skýrt fyrir í niðurstöðum Samkeppnisstofnunar.

Þeir viðurkenna það - en segja að málið sé fyrnt.
Þeir vilja ekki borga sektir eða skaðabætur- vegna þess að það er svo langt síðan þeir stálu frá okkur.

Við getum svarað fyrir okkur.
Það þýðir ekkert að hafa bensínlausan dag. Það er bara rugl því þá verslum við bara meira á morgun.
Við refsum þeim með buddunni og kaupum BARA BENSÍN!
Alveg þangað til þeir hætta að röfla og borga sínar sektir og skammast sín
-
þá kaupum við BARA BENSÍN.

Ekki sígarettur, ekki pylsur, ekki hreinsiefni, leikföng, nammi, mat, hanska, grill né neitt annað, Við kaupum allt slíkt annars staðar.

Hjá olíufélögunum kaupum við BARA BENSÍN! EKKERT ANNAÐ!
Þeir finna fyrir því.

Dreifðu þessu á þína vini - og stattu við það að kaupa BARA BENSÍN.

Næst þegar þú freistast til þess að kaupa eitthvað annað á bensínstöð en BARA BENSÍN þá sannar þú orð markaðsstjóra OLÍS sem sagði í samráðinu "Fólk er fífl".

Vilt þú láta hafa þig af fífli? Ef ekki þá kaupir þú BARA BENSÍN.

Almenningur

Félögin sem um ræðir eru: Skeljungur, OLÍS og ESSO

Í gær þurfti ég að sækja Jóhönnu í karate, eins og venjulega. Doddi vildi hinsvegar ekki koma með, vildi horfa á cartoon network, en hann vildi ekki bíða einn heima. Sagði að hann myndi fara að gráta. Ég sagði við hann að annaðhvort yrði hann að koma með, eða bíða einn heima. Annað væri ekki hægt þar sem Jóhanna var að bíða eftir einhverjum til að sækja hana. "Mamma, get ég hringt í þig ef ég bíð einn heima?", spurði Doddi. Já, ég sagði honum að hann gæti það, náði í blað, skrifaði númerið mitt niður og hann settist fyrir framan sjónvarpið með símann í hægri hönd og horfði á Tomma og Jenna.

Ég var rétt búin að setja bílinn í gang þegar síminn minn hringdi..

Anna: "Halló"
Doddi: "Mamma? Hæ, ég er ekki að gráta"
Anna: "Það var nú gott, þú ert mjög duglegur, ég reyni að vera fljót"
Doddi: "En mamma, verður þú fljót?"
Anna: "Já ég reyni það"
Doddi: "ókey"
Anna: "ég þarf að kveðja núna því ég þarf að keyra bílinn"
Doddi: "ókey, bless"
Anna: "bless"

Ég sótti Jóhönnu og þegar við vorum alveg að koma heim hringdi síminn minn aftur, ég rétti hann afturí og bað Jóhönnu um að tala við Dodda. Heyrði bara Jóhönnu part:

"Halló"
"Hæ Doddi"
Löng þögn
"Já þú ert rosalega duglegur"
Önnur löng þögn
"Við erum alveg að koma"
"Við erum rétt hjá"
"Rétt bráðum"
"Jú þú ert mjög duglegur Doddi"
"ok bæ bæ"

Anna: "sagði hann þér að hann væri ekkert búinn að gráta?"
Jóhanna: "tíhíhí, já"

Seinna um kvöldið sat ég við tölvuna mína þegar síminn minn hringdi. Á símanum sá ég að heimilissíminn var að hringja í mig svo ég leit inn í stofu. Þar sat Doddi, snéri baki í mig að horfa á sjónvarpið með símann upp við eyrað, eins og herforingi.

Hann hringdi alls sex sinnum í mig í gær. Tvisvar á meðan ég var að sækja Jóhönnu, þrisvar á meðan hann var að horfa á sjónvarpið og einu sinni úr barnaherberginu. Í þessi skipti sem hann hringdi í mig þegar ég var komin heim kallaði ég: "Doddi, ert þetta þú?" og hann skríkti úr hlátri.

Það þarf rosalega lítið til að skemmta sumu fólki.

Djöfull er þetta skrítið. Ég hálf kveið fyrir því að skólinn byrjaði aftur, var komin regla á óregluna á heimilinu. Sendi börnin snemma upp í rúm á sunnudagskvöldið og eftir vinnu á mánudaginn kom ég heim, og það var hreint. Ég áttaði mig á því að þetta er búið að vera ljóta helvítis ruglið þetta verkfall, fyrir mitt heimili allavega. Doddi sagðist haaaaata skólann á mánudagsmorguninn en þegar hann kom heim sagði hann að honum fyndist ekkert leiðinlegt, bara þegar hann þyrfti að sitja lengi og honum langar að læra fleiri stafi og hraðar.

Þau voru vel stemmd í gær krakkarnir eftir fyrsta skóladaginn og ekki skemmdi fyrir að MB kom í heimsókn með hundinn í gærkvöldi. Ég skil samt ekki alveg af hverju þeir voru að kalla krakkana í skólana fyrst líkur eru á því að samningurinn verði felldur.

Þeir spá Bush sigri.

Þá er að sjá hvað Hillary gerir.

someday
when I'm awfully low
when the world is cold
I will feel a glow.. just thinking of you
and the way you look tonight...

Ég er að detta inn í my old self, hægt og rólega og ég finn að á næstu dögum.. verð ég þrjátíu og þriggja ára - aftur.

Hringdi í mig kona í dag. Hún hringdi líka í gær og ég var að aðstoða hana. Í dag hringdi hún til að fá upplýsingar sem hún er búin að reyna að fá frá þeim sem hún er að borga fyrir ákveðna þjónustu, en þeir vita bara ekkert í sinn haus - virðist vera. Þegar ég hafði útskýrt fyrir henni hvað væri best fyrir hana að gera í þessari stöðu þakkaði hún mér fyrir frábæra þjónustu, sagði að ég væri róleg og yfirveguð manneskja sem vissi hvað hún væri að tala um.

Það var ágætt. Mér hefur fundist ég svo stúbid undanfarið.

Einhversstaðar einhvern tíman aftur
liggur leið þín um veg inn til mín
og þú segir: Ég saknaði þín.
Ég saknaði þín.

Kyrrlátt kvöldið hvíslar ástarorðum
út í buskann, hver heyrir þau nú.
Út úr lífi mínu labbaðir þú.
Labbaðir þú.

En ég nenni ekki að hanga hér,
þótt hugur dvelji oft hjá þér.
Lífið bíður líka eftir mér.
Það er alveg nóg af sorg og sút,
svo ég ætla eitthvað út.

Að finna einhvern félagsskap,
því hik þú veist er sama og tap.

Nú er bráðum tími til að þegja,
því að ósagt nú á ég svo fátt.
En ég sendi þér kveðju í sátt.
Kveðju í sátt.

En ég nenni ekki að hanga hér,
þótt hugur dvelji oft hjá þér.
Lífið bíður líka eftir mér.
Það er alveg nóg af sorg og sút,
svo ég ætla eitthvað út.

Að finna einhvern félagsskap,
því hik þú veist er sama og tap.

Einhversstaðar einhvern tíman aftur
liggur leið þín um veginn til mín
og þú segir: Ég saknaði þín.
Ég saknaði þín.

Ég saknaði þín.
Ég saknaði þín.

Það er mjög frústreraður maður byrjaður að kommenta á síðuna mína. Þori að veðja að hann hafi komið heim úr vinnunni einn daginn, skellt 1944 rétti í örbylgjuofninn, kveikt á tölvunni og farið á Internetið, þar sem hann fann mig. Ólíkt öðrum karlmönnum sem lesa mig hefur hann ákveðið að prufa að fara "bitru" leiðina.

Það fyrsta sem ég gerði var að svara fyrir mig. Þegar hann hætti ekki að kommenta hringdi ég nokkur símtöl innan tæknigeirans, misnotaði aðstöðu mína og fékk upplýsingar um hver væri skráður fyrir ADSL- IP tölunni sem hann gefur upp og voila.. ég veit hver þú ert Ófeigur. Ég veit líka hvar þú átt heima.

Ég veit að þú býrð mjög nálægt mér. Svo nálægt.. að þú getur fylgst með því hvort ég er heima eða ekki.

Ég veit hvað þú ert gamall og ég veit hvernig þú lítur út.

Segðu mér bara hvað er að angra þig og hvort ég get hjálpað.

I aim to please..

Þegar maður á ekki peninga fyrir svona ondúleringum eins og Þórdís talar um.. þá rúlar photoshop.

Ég var að frétta frá þriðja aðila að kerfisstjórinn minn er að verða þrítugur og að hann stólar á mig og Kristó í að græja tónlistina í afmælinu hans, sem verður þar næstu helgi.

Vill til að þegar ég fékk mix forritið í vélina mína bjó ég til mökk af playlistum sem henta við hin ýmsu tækifæri. Ég á einmitt einn svínvirkar í þrítugsafmæli. Ég á einn sem svínvirkar í barnaafmælum, einn sem virkar í fimmtugsafmælum og einn sem.. jah hann bara virkar.

Í dag fór ég í photoshop. Alvöru photoshop og það sést.

Venjulegt fólk kallar þetta húðslípun en fyrir mér er þetta ekkert annað healing brush og smá blur. Hvernig stóð nú á því að fátæk einstæð móðir með tvö börn og bíl á sínu framfæri fór í svona dekur? Það er saga að segja frá því.. og hún er svona:

Systir mín elskuleg hefur löngum sagt mér að fara í húðslípun. Hún hefur gert þetta sjálf af ástæðum sem ég gef ekki upp og í hvert skipti sem hún hefur byrjað að tala um að ég ætti að gera þetta hef ég lokað eyrunum. Fyrir það fyrsta hef ég ekki efni á þessu og svo hef ég bara ekki haft trú á að þetta geri nokkuð gagn. Þangað til ég fór að fylgjast með henni systur minni eftir að hún byrjaði í svona meðferð.

Seeing is believing.

Ég ákvað af þeim sökum að hætta að kaupa mat fyrir heimilið og leggja myrkrahöfðingjanum og eyða öllum peningunum mínum í svona meðferð. Sem er lygi. Ég fékk mér auðvitað styrktaraðila - eins og Júlía. Sama styrktaraðila reyndar.

Þar sem ég er búin að reykja sígarettur meira en hálfa ævina ber andlit mitt þess merki. Ég er reyndar svo heppin að vera nánast hrukkulaus, ég held að það sé vegna þess að ég er nánast aldrei úti og sé sjaldan sól, en ég er með þessar klassísku reykingar svitaholur á kinnunum. But not for much longer..

Ég gerði mér ekki grein fyrir því að þetta myndi svínvirka svona, þó að ég vonaði auðvitað að þetta myndi minnka bólugerið sem mér hefur ekki tekist að losna við og þar sem ég er dugleg að kroppa og kreista er ég öll út í flekkjum í framan. En þetta er alltasaman á undanhaldi og um jólin verð ég orðin eins og friggin' barbie í framan! Ja.. nema aðeins flottari auðvitað.

Ég má reyndar ekki verða of flott, þá verð ég unapproachable.. eins og ein vinkona mín orðaði það. Ég spyr; er það verra? Í alvöru talað? Gæti alveg hugsað mér að fara á djammið og fá frið vegna þess að ég er unapproachable.

There are worse things..

Komið nú með hryllingssögur um hvað þetta er svakalegt og hræðilegt og að ég verði eins og grýla í framan eftir þetta. Á meðan ætla ég að sitja fyrir framan 5x stækkunarspegilinn minn og dást að mér.

WAHAHAHAHAHA

Ain't life grand?

Ég fór að sjá unglist 2004 áðan. Snillingurinn hún systir mín sá um að undirbúa þetta event og hat's off to you Júlía. Þetta var mjög flott.

Tvær stelpur úr Iðnskólanum tóku lagið "I know him so well" og ég táraðist, enda tóku þær þetta rosalega vel. Sérstaklega rödd 2.

Margt flott sem þessir krakkar eru að gera. Það var t.d. kjóll þarna sem fékk mig til að fara í huganum niður í geymslu og grafa upp sníðagræjurnar mínar. Langt síðan það hefur gerst. Þegar sýningin var búin hafði ég tekið ákvörðun um að gefa sjálfri mér líkamsræktarkort í jólagjöf og eftir ca 2 mánuði af líkamsrækt ætla ég að fara að sauma mér einhver geðveik föt úr öllu þessu efni sem ég er búin að vera kaupa mér þegar ég fæ köst og ímynda mér að ég nenni að sauma á mig.. en hef svo hætt við vegna þess að ég er ekki í "kjörþyngd". Nú er ég reyndar í kjörþyngd.. en samt borgar sig að púla smá aður en ég fer að nenna að sauma á mig.. right?

Í kringlunni í dag rakst ég á góðhjartaða konu sem sá að ég er að drepast úr hor og vosbúð og hún bauð mér í hádegismat á morgun. Við erum að tala humar og hreindýr. Þegar ég segi að fólk sé góðhjartað.. þá er ég ekki að ýkja. Mæting klukkan ellefu.

Ég hlakka svo til. Samt.. akkúrat núna.. þá er eitthver helvítis tómleika tilfinning í mér. Ég er ekki svöng. Ég er ekki þyrst. Mig langar ekki einu sinni í sígarettu...

Ég var að tala við Hörpu í gær, í fyrsta skiptið síðan hún kom frá útlöndum, þegar dyrabjallan hringdi og eina manneskjan sem hefði mögulega getað fengið mig til að kveðja Hörpu gerði vart við sig í dyrasímanum.

Þegar ég sá Hörpu logga sig inn áðan gerðist eftirfarandi:

(00:06:45) Harpa: Hæ gella
(00:06:48) Anna: oh HÆ
(00:06:52) Harpa: ég er að skrifa ritgerðina
(00:06:55) Anna: Ég er svo glöð að sjá þig!!
(00:06:58) Harpa: er að mygla
(00:07:03) Anna: á ég hringja og trufla?
(00:07:06) Anna: klára síðan í gær?
(00:07:10) Harpa: já bíddu samt aðeins
(00:07:24) Anna: ok láttu mig bara vita
(00:07:26) Harpa: ég ætla að finna þráðlausa
(00:10:39) Harpa: háði einvígi við einkasonninn, held að hann sé nú að fara að sofa
(00:10:47) Anna: hehe
(00:10:47) Harpa: ég er kominn með símann í hendurnar

Ég er búin að sakna Hörpu og þegar hún kom heim fór hún strax að skrifa motherfucking ritgerðina og hefur látið mig afskiptalausa. Ég.. já það verður bara að segjast eins og er.. ég er eins og þriggja ára þegar ástandið er þannig. Ég þarf ákveðna athygli og ef ég fæ hana ekki.. þá á ég til með að eipa.

Nei ég er að ljúga. Held að Harpa geti vitnað um það að ef hún þarf frið til að læra þá læt ég mig hverfa, rétt eins og bóla í húðslípun. Var að skoða áðan í speglinum sko. Já og á meðan ég man. Það er þvílík viðbjóðs klóaklykt inná baði, sem kemur upp úr niðurfallinu á vaskinum, oj barasta. Ég sé fyrir mér rottur og klóakmaura...

Ég talaði við Hörpu í tvo klukkutíma og ég veit ekki hvort það var vegna þess að við vorum báðar svo þreyttar og orðnar hálf ruglaðar.. að við ákváðum dagsetningu fyrir brúðkaupið, enda sá ég svo fallega brúðarsenu á Unglist áðan, að ég táraðist. Ég er ekki í jafnvægi, augljóslega. Ég reyndar tárast alltaf í brúðkaupum, nema.. þegar ég hugsa út í það.. mínu eigin. Merkilegt. Bygons.

Æ ég er að rugla. Við ákváðum ekkert daginn. Við vorum að spjalla um það venjulega, lífið, tilveruna, karlmenn, eiginmenn eða réttara sagt.. sambýlinga, geðsjúklinga - rökrétt framhald, heimilisofbeldi sbr nýlegt morð, og hvað ég er dugleg að misskilja allt sem er sagt við mig. Sé ekki hlutina í réttu samhengi. Næ ekki heildarmyndinni. Þá kemur Harpa og lagar þetta allt saman. Útskýrir fyrir mér að það er ekkert skrítið að naglalakkið mitt sé alltaf allt í fokki ef ég naglalakka mig rétt áður en ég fer upp í rúm, og þar fram eftir götunni.

Ég sagði henni frá húðflettingunni minni og hún sagði mér hryllingssöguna frá Póllandi. Sagði mér líka hvað hún hefði grætt mikið af peningum á því að fara þangað. Ég henni frá draumnum sem mig dreymdi s.l. nótt og líka frá því þegar ég lá uppí rúmi og velti því fyrir mér hvaða líkur væru á því að ég væri vakandi in the first place.

Harpa er jarðtengd. Hún er bóndi. Hún kann á kindabyssu. Ég er ekki jarðtengd. Ég er ekki bóndi. Hvað í fjandanum er ég?

Já! Alveg rétt. Ég sagði Hörpu að mér leiddist bloggið mitt og ég nennti ekki að skrifa, hefði ekkert til að skrifa um, ég er of ánægð. "Þú ert ekkert ánægð", sagði Harpa, "þú ert drullu pirruð.. þú vilt bara ekki skrifa um það". "Humm.. það er punktur", sagði ég, "en ég er ekki kaldhæðin, ég sakna þess". "Góða besta, þú ert fullt kaldhæðin. Þú bara vilt ekki skrifa það heldur".

Harpa er inní hausnum á mér. Ég get ekkert annað en vonað að það fari vel um hana þar.

Hvað sem öðru líður þá er ég smátt og smátt að púsla saman mynd og þótt þetta sé ekki Heye púsluspil verð ég að segja að mér líkar útkoman so far, vantar samt tvö horn stykki og mökk úr rammanum, en þetta mjakast. Hvort ég lími þetta á krossviðarplötu og hengi það upp inní stofu er allt annað mál. -Ekki mitt að taka þá ákvörðun um það hvort sem er, a.m.k. ekki einhliða..

Harpa hefur ekki séð hvað ég er búin með en hún hefur hinsvegar ekki nokkra einustu trú á því að ég klári þetta púsluspil. Um leið og hún sleppir orðinu eftir þá yfirlýsingu segir hún: "í hvert sinn sem ég segi þetta veit ég að þú púslar meira og meira og áður en þú veist af.. verður þetta komið".

Getur verið að Harpa sé snillingur?

Ég held að Harpa sé James Bond villain og að hún eigi sér secret lair þarna í Vatnsdalnum og fullt af evil henchmen sem hjálpa henni við að rugla í heilabúinu á mér. That's it.. ég er farin að röfla. I'm gonna hit the hey..

Það er mynd sem mig langar að sjá aftur.

Í kvöld skoðaði ég kökublað Gestgjafans, sem ég keypti í gær, og súkkulaðibókina sem var að koma út í þýðingu Nönnu snillings. Eins og gefur að skilja sit ég og þrái súkkulaði. Ég þrái það eins og ekkert sem ég hef þráð áður við undirleik Windmills of you mind með Sting.

Var að hlusta á The Thomas Crown Affair. Góð mynd.

Ég er farin að nota bláa hringinn minn aftur.

Þessi dagur er búin að vera ömurlegur fyrir utan klukkutímann sem ég tók í mat.

Því minna sem ég segi um þennan morgun, því betra og ekki tók skárra við eftir hádegi. Ég er svo þreytt og pirruð og reið og leið og..

Ég ætla snemma að sofa í kvöld. NEI! Ég ætla ekkert snemma að sofa í kvöld. Í kvöld ætla ég að horfa á Bottom.

Ég þarf þessháttar pick-me-up.

Richie: I really think this is the one, Eddie. Even on the telephone there was an immediate sexual tension.
Eddie: What, you mean you felt horny and she felt tense?
Richie: Yeah -- no! Oh shuuuuut uuuup Eddie! You're just jealous because you're only a servant. Were you never in love?
Eddie: Yes I was actually.
Richie: Ha -- ooh. Oh-ho-ho, what was her name?
Eddie: [lovingly] Harry.
Richie: Harry?
Eddie: [dreamily] Harry Belafonti.
Richie: Wait a minute, you were in love with Harry Belafonti?
Eddie: Well that's what she said her name was. Well, she sort of shouted it over her shoulder as she ran away into the night.
Richie: [sighs] Oh look, let's just forget it shall we?
Eddie: That's what she said!
Richie: Look, let's just drop it.
Eddie: She said that as well!
Richie: Edward Hitler, I'm really not interested!
Eddie: This is uncanny! Were you there?

Ég er hálf tóm og uppgefin eftir þennan dag. Mig langar að fara á Vegamót að borða en það lítur út fyrir að ég finni engan til að fara með mér svo ég kem til með að elda mér eitthvað rusl heima.

- but hey! There's always porn.

Þegar ég er veik þá verð ég minni en venjulega. Ég var reyndar að koma úr baði og mér líður skárr.. en mér hefur oft liðið betur. Ég er með lag á heilanum.

Mér fannst nú soldið ljótt af Kollu að fabúlera svona í Fréttablaðinu í dag. Hún er greinilega í mikilli afneitun þar sem Frasier er augljóslega farinn að dala. En að segja að Tóti sé farinn að horfa á Idol vegna þess að hann fann sér kærustu sem hefur ekki vitsmunalegann þroska??? Tóti er ekkert vitlaus og hann hefur eðalsmekk á kvenfólki. Kærastan er bara ekkert að horfa á hvaða rusl sem er í sjónvarpinu og lái henni það hver sem vill! Ljóta ruglið.

Í gær fór ég í heimsókn til Árna frænda og Ástu. Þau eru að gera upp einbýlishús hér í bæ og þvílíkur munur! Ég hlakka ekkert smá til að mæta í garden partí hjá ykkur næsta sumar.. wink, wink..

Doddi er farinn að labba einn í skólann. Eða selið. Jóhanna, ofurábyrgi unglingurinn minn, eltir hann eins og skuggi til að passa uppá að hann skili sér örugglega. hehe

Þegar ég kom að sækja þau spurði ég Dodda hvort hann hefði labbað einn í skólann...

Doddi: Já, en Jóhanna elti mig aftur!
Anna: Er það virkilega? Jóhanna er kannski bara einkaspæjari!
Jóhanna: Ég trúi ekki að þið hafið flett ofan af mér!

Já og líklega er ég veik vegna þess að ég bjó til rækjusalat í gær úr rækjum sem ég hef flutt með mér í hvert skipti sem ég flyt búferlum s.l. sex ár. Hef grun um að það hafi verið farið að slá í þær - aðeins.

A.m.k. var þetta ógeðslegasta rækjusalat sem ég hef á ævinni smakkað og ég hrækti þessu út úr mér í ruslið og henti öllu draslinu.

Glatað. Nú á ég engar rækjur. Tómleikinn fyllir hjarta mitt.
Jesús. Mér líður eins og öreiga.

When I woke up this morning I had a wee smile on my face.

One should never underestimate the power of porn.

Ég vaknaði í góðu skapi, þrátt fyrir að ég hafi sofið yfir mig. Ég var hálf slöpp og ómöguleg í gær. Druslaðist um íbúðina og hengslaðist um. What a difference a fairytale can make.

Allt í einu finnst mér eins og ég geti allt. Ég sé ósigrandi.

- with a wee smile...

ps. Harpa.. viltu logga þig út á msn og inn aftur? Áður en ég geðbilast. Hér er sýnishorn af því sem gengur á:

Anna: ertu þarna?
Anna: þoli ekki msn
Anna: ég þoli ekki msn
Anna: ég þoli ekki msn
Anna: AF HVERJU VIRKAR ÞETTA DRASL EKKI
Anna: ARRRRRRG
Anna: FOKK
Anna: SHIT
Anna: HELV
Anna: DJÖ
Anna: ANDSK
Anna: HARPA
Anna: AÆKF
Anna: ÆKAJDF
Anna: ÆAKD
Anna: ÆKADF
Anna: ÆKAJDF
Anna: WÐEIJKNCXVÆÆLIUWER
Anna: ég klikkast
Anna: það er nokkuð ljóst

Stundum, þegar manni líður eins og maður geti allt.. hefur lífið lag á að gefa manni gott spark í magann.. and put you in your place.

Ég sat í stól við sjúkrabeð mömmu í dag og beið dauðans. Skyndilega kom læknir sem sagði að við hefðum eitthvað verið að mis.. það væri bara ekkert að. Ekkert annað en stress og ofkeyrsla. Ætli hann hafi séð til mín á bílastæðinu?

Bygons.

Mamma hafði hinsvegar notað tækifærið og sagt mér söguna af því þegar hún áttaði sig á hversu brothættur einstaklingur ég er og hvað það væri mikilvægt að fara varlega að mér svo ég myndi ekki villast út á glæpabrautina. Sá líka eftir því að hafa ekki skírt mig Evu.

Það var víst þannig að mamma fór með mig í Kron á Hlíðarveginum einn haustdag þegar ég var þriggja ára. Í búðinni fann ég mér epli sem mig langaði í, en mamma sagði mér að hún ætlaði ekki að kaupa epli. Ég gerði auðvitað það eina vitræna í stöðunni og beit í eplið. Mamma trompaðist. Dró mig til verslunarstjórans og sagði honum frá því að ég ætlaði að stela af honum epli. Augljóst að mömmu er ekki treystandi fyrir húshorn! Hann brosti og vildi gefa mér eplið. Gott ef hann klappaði mér ekki á kollinn líka. Mamma hélt nú ekki. Dró manninn afsíðis og skipaði honum að halda yfir mér skammarræðu. Það mun vera Dr Spock. Manngarmurinn gerði heiðarlega tilraun til að láta mig fá það óþvegið, en gat víst vart bælt niður hláturinn því ég haggaðist ekki. Djöfull hef ég verið forhert. Hélt bara áfram að borða eplið og starði á hann á meðan ég kjamsaði á því með galopin augu sem voru auðvitað sakleysið uppmálað.

Ég er alveg hætt að bíta svona í epli í búðum. Enda er ég ekki nálægt því eins sakleysisleg ég var þegar ég var þriggja ára. Maður verður að þekka sín takmörk!

Ég er samt ennþá mikið fyrir forboðna ávexti. Sumt breytist ekki.

Fékk sendan brandara í pósti áðan. Ég sá að þetta er íslensk þýðing á brandara sem ég setti á síðuna mína fyrir löngu og brá heldur betur í brún þegar ég áttaði mig á því.. að það vantar aðal spice-ið í hann.

Íslenska útgáfan:

Ég og kærastan mín vorum búin að vera saman í meira en ár svo að við ákváðum að gifta okkur. Foreldrar okkar hjálpuðu okkur á allan hátt, vinir mínir hvöttu mig og kærustuna. Hún var algjör draumur!

Það var aðeins eitt sem var að bögga mig og þessi eini hlutur var yngri systir hennar . Mín tilvonandi mágkona var 20 ára og var í míni pilsi og í stuttri blússu. Hún beygði sig yfirleitt þegar hún var nálægt mér og ég fékk mjög oft ánægjulegt útsýni á nærfötin hennar. Þetta hafði verið úthugsað. Hún gerði þetta aldrei þegar hún var nálægt einhverjum öðrum. Einn daginn hringdi hún og spurði (litla systirin) hvort ég vildi ekki koma til að kíkja á giftingar boðskortin með sér. Hún var alein þegar ég kom.

Hún hvíslaði að mér að fljótlega yrði ég giftur, og hún hafði tilfinningar og löngun til mín. Hún sagði mér að hana langaði að hafa mök við mig bara einu sinni áður en ég giftast og eyddi ævinni með systur hennar. Ég var í algjöri sjokki og kom ekki einu orði út úr mér. Hún sagði: "Ég ætla upp í rúm og ef þig langar að halda áfram með þetta komdu þá upp og náðu í mig".

Ég var agndofa. Ég var frosinn, ég var í sjokki þegar ég horfði á hana fara upp stigann. Þegar hún var komin upp fór hún úr nærbuxunum og henti þeim niður til mín. Ég stóð þarna í smátíma snéri mér síðan að dyrunum, opnaði þær og fór út úr húsinu. Ég gekk beint að bílnum mínum. Tengdapabbi minn tilvonandi stóð fyrir utan og með augun full af tárum faðmaði hann mig og
sagði: "Við erum svo ánægð með að þú stóðst okkar litla próf og við getum ekki beðið um betri mann fyrir okkar dóttir". Velkominn í fjölskylduna.

BOÐSKAPURINN MEÐ ÞESSAR SÖGU ???

"ALLTAF að GEYMA SMOKKANA Í BÍLNUM"

Enska útgáfan:

Dear Abby,

I have been engaged for almost a year. I am to be married next month.My fiancée's mother is not only very attractive but really great and understanding. She is putting the entire wedding together and invited me to her place to go over the invitation list because it had grown a bit beyond what we had expected it to be.

When I got to her place we reviewed the list and trimmed it down to just under a hundred ... then she floored me. She said that in a month I would be a married man and that before that happened, she wanted to have sex with me. Then she just stood up and walked to her bedroom and on her way said that I knew where the front door was if I wanted to leave. I stood there for about five minutes and finally decided that I knew exactly how to deal with this situation. I headed straight out the front door...

There, leaning against my car was her husband, my father-in-law to be. He was smiling. He explained that they just wanted to be sure I was a good kid and would be true to their little girl. I shook his hand and he congratulated me on passing their little test.

Abby, should I tell my fiancée' what her parents did, and that I thought their "little test" was asinine and insulting to my character?

Or should I keep the whole thing to myself including the fact that the reason I was walking out to my car was to get a condom?

--

Ég verð að segja að mér finnst enska útgáfan töluvert betri.

(16:06:45) Harpa: Hildigunnur sendi mér moggagreinina
(16:06:52) Harpa: og ég sendi þér hana
(16:06:58) Anna: ég kíki
(16:07:04) Harpa: ömurlegt að vera "húsfreyjan á Haukagili
(16:07:10) Harpa: dísus
(16:07:18) Harpa: hljómar eins og gömul kelling
(16:07:21) Anna: "Harpa Eggertsdóttir, húsfreyja á Haukagili, minnist þess ekki að hafa séð haförn í byggð á sinni búskapartíð"
(16:07:25) Anna: hvaða rugl er þetta
(16:07:28) Anna: búskapartíð hvað
(16:07:30) Anna: jesús
(16:07:32) Harpa: LOL
(16:07:33) Anna: lemja þá
(16:07:42) Anna: sko
(16:08:03) Harpa: eins og mín búskapartíð sé síðan úr forneskju
(16:08:16) Anna: þetta er náttúrlega gróf móðgun
(16:08:20) Harpa: ég verð að semja klausu um þetta
(16:08:24) Anna: þú ert hérumbil unglingur
(16:08:31) Harpa: nákvæmlega
(16:08:36) Anna: átt fótum fjör að launa þegar unglömb eru leidd til slátrunnar!
(16:08:44) Anna: ljóta dellan
(16:08:48) Anna: þetta er samsæri
(16:09:04) Harpa: já en ég er svo búsældarleg að ég er alltaf sett á til lífs
(16:09:24) Anna: já
(16:09:28) Anna: og góð til undaneldis
(16:09:32) Anna: hvernig sem á það er litið
(16:09:34) Harpa: akkúrat
(16:09:37) Harpa: mjólka vel
(16:09:48) Harpa: með breiðar mjaðmir
(16:09:50) Harpa: LOL
(16:09:56) Harpa: hraustleg
(16:10:20) Anna: falleg
(16:10:21) Anna: skemmtileg
(16:10:24) Anna: gáfuð
(16:10:25) Anna: hlý
(16:10:33) Anna: náttúrlega rugl að fara að lóga þér
(16:10:43) Harpa: algert rugl
(16:11:14) Anna: ég á bara ekki orð til yfir þessu

(20:25:23) Anna: keypti pizzu áðan
(20:25:26) Anna: og doddi grét
(20:25:26) Harpa: nú grínast þú Anna!
(20:25:28) Anna: í alvöru
(20:25:30) Anna: hann grét
(20:25:34) Anna: veistu af hverju?
(20:25:37) Harpa: nei
(20:25:45) Anna: af því ég keypti dominos extra pizzu
(20:25:50) Anna: með fullt af gúmmelaði ofaná
(20:25:53) Anna: því það er megavika
(20:25:58) Harpa: aha
(20:26:00) Anna: og maður borgar bara þúsundkall fyrir pizzuna
(20:26:08) Anna: og dodda fannst pizzan svooo ógeðsleg
(20:26:10) Harpa: ég veit hvað megavika er
(20:26:10) Anna: að hann grét
(20:26:19) Anna: það láku tár
(20:26:20) Harpa: ég bjó á Akureyri einn vetur
(20:26:24) Anna: ó
(20:26:27) Anna: er dómínós þar?
(20:26:29) Anna: hvað veit ég
(20:26:33) Harpa: og þar er Dominos
(20:26:37) Harpa: já ja
(20:26:42) Anna: ég er bara fávís kona sem hef verið í reykjavík alla mína búskapartíð
(20:26:45) Anna:

Í dag hitti ég Ófeig. Var stödd í bílastæðahúsinu við Hverfisgötu þegar hávaxinn maður vatt sér upp að mér og þrýsti borðgaffli upp að hálsinum á mér. Spurði hvort ég vildi hitta sig yfir kaffibolla. Ég þagði í örfáar sek áður en ég sagði: "þú lest mig ekki vel, ég drekk ekki kaffi".

Aðeins fimm mínútum síðar sat ég andspænis honum á kaffihúsi hér í borg, ég með kakó, hann með kaffi.

Ófeigur: Þú ert með bólu á kinninni.
Anna: Ég veit það
Ófeigur: og á enninu líka, þarna við augabrúnina
Anna: fallegt af þér að minnast á það
Ófeigur: og þrjár á hökunni
Anna: og hvað eru það margar bólur alls?
Ófeigur: hættu að gera lítið úr mér, ég á við stærðfræðiblindu að stríða
Anna: en ekki blindur, augljóslega
Ófeigur: þið konur.. þið.. þið eruð allar eins. [kreppir hnefann utan um servíettu]

þögn

Anna: Hvað viltu?
Ófeigur: ég veit það ekki
Anna: hvaða dæmi var þetta með gaffalinn?
Ófeigur: þú ert svo mongo
Anna: af hverju ætlarðu að hefna þín, hvað gerði ég?
Ófeigur: geturðu þagað í hálfa mínútu?
Anna: nei
Ófeigur: þú talar of mikið
Anna: finnst þér undarlegt að ég spyrji þig hvað þú vilt?
Ófeigur: hlífðu mér við þessum óhugnarlegu spurningum
Anna: mig langar bara að skilja þig
Ófeigur: þið konur eruð allar eins
Anna: var hún líka með bólur?
Ófeigur: ertu að skrifa bók?
Anna: já, um meltingu skordýra.. en það er þessu máli óskylt
Ófeigur: ertu alltaf svona brjáluð í skapinu?
Anna: ég er ekki brjáluð í skapinu
Ófeigur: ertu nú alveg viss um það?
Anna: já

önnur þögn

Ófeigur: viltu koma út að borða í kvöld?
Anna: hvert?
Ófeigur: tala við þig.. [stendur upp og fer]

Ég get ekki lýst því nógu vel með orðum.. þetta er svona.. you had to be there..

Ææææ.. krúttið hann Ófeigur! Haldiði að hann hafi ekki verið að senda mér sms og bjóða mér í mat heima hjá honum. Ég er viss um að hann ætli að elda fyrir mig þessi elska..

"8 hja mer. Ekki vera i mongo fotum sem thu varst i dag og haettu ad spyrja mig tekur mig a taugum mongo rugl alltaf i ther hata konur vangefid."

Ef þetta er ekki maður fyrir mig þá veit ég ekki hvað...

Ég var hálf stressuð þegar ég stóð fyrir framan útidyrahurðina. Á nýlegu álskilti á hurðinni stendur "Ófeigur Marteinn Vilhjálmsson" og fyrir neðan er búið að skrapa yfir nafn en það er auðvelt að lesa hvað stóð.. "Vera Halldórsdóttir".

Hmm...

Ég þrýsti fingrinum á bjölluna og held hnappinum inni í dágóðann tíma áður en ég sleppi. Einhverstaðar hef ég minnst á að ég verð óörugg þegar ég stend við hurðir og er lyklalaus og það er ekki laust við að ég hafi verið mjög óörugg akkúrat á því augnarbliki sem Ófeigur, eða Offi eins og vinir hans kalla hann, kom til dyra með blautt hárið, í gallabuxum og skyrtu.

Offi: bað ég þig ekki um að vera í einhverju öðru en þú varst í í dag?
Anna: jú
Offi: ætlarðu að koma inn eða?
Anna: já
Offi: mongo föt sem þú notar [lokar hurðinni á eftir mér]
Anna: hvað er svona mongo við þau?
Offi: hallærislegt bara
Anna: þakkir
Offi: það var lítið

Hann fer undan inn ganginn og bendir mér með handapati á að fara inn í stofu, mælir mig út og hristir hausinn örlítið. Ég brosi og hristi hausinn líka en ekki fyrr en hann er farinn inn í eldhús... þaðan sem svakalega girnileg matarlykt leggur. "Fáðu þér að drekka", kallar hann úr eldhúsinu. Í einu horninu er hálf asnalegur skápur sem á líklega að þjóna sem bar. Lítur út eins og Ikea skápur sem búið er að mála aðeins of oft og er algerlega úr takt við allt annað í stofunni sem er annars mjög smekklega innréttuð.

"Helvítis asninn á allt nema Bacardi", segi ég í hálfum hljóðum. "Það er Bacardi í brúnum poka á borðinu", kallar hann úr eldhúsinu og í sömu andrá heyrist svakalega hátt brothljóð. "ANDSKOTANS DJÖFULS.. HELVÍTIS.. allt eins.. ALLT EINS!" öskrar hann, "viltu kók?", bætir hann við eins og ég hafi ekki heyrt djöfulganginn. "Já", kalla ég til baka og ranghvolfi augunum. Djöfulinn hef ég komið mér útí núna..

Þegar hann kemur út úr eldhúsinu er hann með svuntu. Á henni stendur "food is sexy and so am I"

Tacky...

Anna: flott svunta
Offi: skárri en þetta mongo rugl sem þú ert í
Anna: af hverju segirðu svona hluti við mig
Offi: jesús, á nú að fara að brjóta allt og bramla hérna? Vissi að þú værir brjáluð í skapinu.
Anna: whatever.. hvað er í matinn?
Offi: pulsur
Anna: ég vona að það sé ekki of mikil fyrirhöfn
Offi: hæfir tilefninu
Anna: jesús..

Hann hverfur aftur inn í eldhús og ég velti því fyrir mér hvort ég ætti að fara eða vera. Gefa þessu séns? Ég blanda mér í glas. Hef ekkert betra að gera hvort sem er. Krakkarnir komnir í pössun hjá mömmu og í sjálfu sér er forvitnilegt hversu langt hann ætlar að ganga. Auk þess sem það eru augljóslega ekki pulsur í matinn, allavega ekki þær pylsur sem Íslendingar borða...

Ég fæ mér sopa og skoða mig aðeins um í stofunni. "Ég held að ég sé að fatta þetta með gaffalinn", kalla ég inn í eldhús, "var búin að gleyma.. hafði þetta svona svakalegt impact á þig?", kalla ég aftur á meðan ég skoða grafíkmynd af naktri konu í glannalegum litum sem hangir yfir skenknum, "gerði það ekki til að hræða þig, þú varst bara búinn að gera mig svakalega reiða þetta kvöld", held ég áfram annars hugar, er að leita að listamannsnafninu á myndinni.

"Reiða?", heyri ég hann segja fyrir aftan mig, mér varð hálf hverft við og örlítil lögg úr glasinu hellist á dökkt parketið. "Þú varst snargeðveik þetta kvöld get ég sagt þér. Snargeðveik, svo ekki sé meira sagt". Hann lyftir glasi eins og til að skála. "Skál", segi ég og læt glasið mitt mæta hans. Við fáum okkur bæði sopa. Hann leggur glasið sitt frá sér á skenkinn, tekur glasið mitt og kemur því fyrir við hliðina á sínu, stendur grafkyrr og horfir í augun á mér.. "af hverju stakstu gafflinum í símaskránna? Þú vissir alveg að ég var að grínast. Hvað átti ég að halda?" Ég horfi í augun á honum og áður en ég veit af er hann kominn alveg upp að mér. "Ég.. ég var bara pissed off..", hálf hvísla ég.. "þú.. þú getur verið svo..."

"Maturinn", segir hann um leið og hann myrðir mómentið.. grípur glasið mitt og réttir mér það áður en hann hverfur inn í eldhúsið aftur. Úff.. shit.. fokk.. ég fæ mér sopa úr glasinu áður en ég elti hann inn í eldhús.

Anna: ég get þetta ekki
Offi: hvað? sýnist ég sjá um alla vinnuna hérna [brosir kankvíslega og blikkar mig á meðan hann hrærir í því sem mér sýnist vera sósa]
Anna: [legg glasið frá mér við hliðina á eldavélinni] æ.. þú veist hvað ég meina

Þrúgandi þögn. Hann veit hvað ég meina. Spurning hvað hann gerir. Ég veit hvað hann gerir. Who the hell am I kidding...

Offi: Nei, ég veit það ekki. Á ég að fela hnífapörin núna eða?
Anna: jesús, [hækkar röddina] cut me some slack! Það var nákvæmlega svona sem þú náðir mér upp síðast
Offi: [nær í lok af pönnu og ber fyrir andlitið] nú kemur það..
Anna: æ fokk you maður, ég er farin

Áður en ég náði útidyrahurðinni greip hann í mig og gerði svolítið sem rifjaði upp fyrir mér hvað ég var að gera þarna in the first place.

Þegar ég kom heim sá ég nýtt sms í símanum mínum:

"betri i engum mongo fotum"

Ég sendi honum svar um hæl:

"in your dreams asshole"

Ég hef loksins lufsast til að laga gestabókina mína. Úff hvað ég er dugleg. Ég er ekki þreytt.. en væri það ekki bara tóm della að laga rest?

Sjáum hvað gerist..

Djöfull kem ég sjálfri mér á óvart. Ég hélt ég myndi aldrei nenna þessu!

Þyrfti aðeins að laga linkana.. fyrst ég er dottin niður úr fyrsta sæti á systursíðunni.. hehe en.. letin maður.. letin...

Mig langaði að taka mynd á leigu í kvöld og horfa á með krökkunum. Datt engin mynd í hug fyrr en skyndilega laust niður í hausnum á mér: "Álfhóll! Kappaksturinn mikli!". Ég á þessa mynd hér einhverstaðar en við keyptum gallað eintak svo leið mín lá út á vídeóleigu. Fann myndina og fór heim til að kætast með börnunum.

Jóhanna var ekkert yfir sig hrifin af þessu vali mínu og Doddi hnussaði nú bara. Þangað til myndin byrjaði. Hún fer hægt af stað.. en um leið og Loðvík birtist á skjánum var mér fyrirgefið.

Það er eitthvað svo heillandi við þennan furðufugl. Hvort það er heymæðið eða heygulshátturinn.. ég veit það ekki. Mér finnst hann yndislegur og ég geng svo langt að fullyrða að ég gæti hugsað mér að búa með honum.

Eins og ég sagði þá fer myndin hægt af stað. Höfundur gefur sér tíma til að setja mann inn í líf smábæjarins og maður fær að kynnast skrítnum bæjarbúum. Þegar loksins kemur að kappakstrinum sem myndin fjallar um er spennan óbærileg og Doddi hreyfði sig ekki á meðan óvíst var hvort Il Tempo Gigante, kappakstursbíllinn ógurlegi sem reiðhjólaviðgerðamaðurinn Theodór Felgan bjó til, myndi vinna keppnina. Ég gef ekkert upp í þeim efnum en finnst rétt að geta þess að ég fann myndina í Bónusvídeó Ánanaustum. - Og það er meira en ár síðan hún var leigð út síðast.. sagði strákurinn sem afgreiddi mig.

Ég fann líka heila heimasíðu tileinkaða myndinni og verð að segja að mér finnst það alltaf jafn magnað að hún er norsk. Vissi ekki að það væru til norsarar, inná milli, með svona eðalhúmor.

Dodda fannst mjög fúlt að við gætum ekki spólað til baka og horft á hana aftur. En hann getur horft á hana aftur á morgun..

Mig dreymdi svo furðulegan draum í nótt. Mig dreymdi tvær rottur. Þegar ég segi rottur.. þá er best ég útskýri það aðeins. Þetta litu nefnilega ekki út fyrir að vera rottur, en í mínum huga voru þetta rottur og ekki in a bad way. Þ.e. þó að þær væru rottur þá leit ég ekki svo á að þær væru hættulegar. Þær litu út eins og hamstrar nema eins og með apa andlit, rosalega stór augu og hrikalega sætar. Allavega.. þetta voru ekki beint gæludýrin mín.. meira svona.. jah.. þær voru bara og allir höfðu gaman af þeim.

Svo gerðist svolítið skrítið. Ein þeirra fer eitthvað að barma sér, svipað og gremlins.. og svo.. allt í einu.. stekkur lítil margfætla út úr feldinum á henni. Hún var rauð og sporöskjulaga og á örfáum sekúntum stækkaði hún og breyttist í ca 3 cm pöddu, bláa á lit og með humarhala sem var eins og einn og hálfur cm, ca 6 lappir og ennþá sporöskjulaga búkur. Ég var berfætt og þetta kvikindi, sem ég reyndar hafði ekkert illar bifur á, kom í áttina til mín. Áður en ég vissi af var það búið að ráðast á stórutá og bíta sig fast. Ég sleit hana af en hún réðist aftur á tánna og beit sig aftur fasta.

Hún beit sig fasta líklega fimm eða sex sinnum, og einu sinni á fingur á mér. Rotturnar mínar voru hálf hræddar og ég var orðin skíthrædd því ég hafði á tilfinningunni að þetta væri kakkalakki og að hann væri að planta eggjum í tærnar á mér...

What does it all mean?

Og annað.. af hverju er mig hætt að dreyma köngulær??

Jóhanna náði í einhverja draumabók og las að þegar manni dreymir dýr sem ráðast á mann gæti það þýtt niðurbælda reiði sem viðkomandi þarf að vinna úr. Ég verð nú bara að segja.. ef að padda á að tákna niðurbælda reiði mína hef ég náð töluverðum árangri í sjálfsvinnu. Fyrir örfáum árum hefði þetta verið fíll.

Það er bara þannig. Ég reyni að vera hógvær og allt það.. en það er bara.. bara ekki hægt.. þegar maður er snillingur eins og ég.

Ég var að berjast við að láta email forritið virka fyrir movie hall of fame, sem virtist deyja vofveiglegum dauðdaga við flutning heimasíðunnar á nýjan server.. en þó að það virki ekki á mínum server.. þá virkar það á öðrum server og voila!

Læt ekki svona smáatriði stoppa mig..

Movie hall of fame has returned!

Mér líður eins og ég sé... whole again.

Var að fara að horfa á mynd í gærkvöldi.. sá sýnishorn úr annarri mynd þar sem lagið Crimson and Clover var spilað í bakgrunninum. Ég er búin að vera með lagið á heilanum síðan...

Ah
Now I don't hardly know her
But I think I could love her
Crimson and clover

Ah
When she comes walking over
Now I've been waitin' to show her
Crimson and clover
Over and over

Yeah
My, my such a sweet thing
I wanna do everything
What a beautiful feeling
Crimson and clover
Over and over...

...gott lag.

Í kvöld kippti ég fyrstu lausu tönninni úr Dodda. Ég var að bursta í honum tennurnar og hann kveinkaði sér yfir lausu tönninni og ákvað að taka kostaboði mínu um að binda snæri í tönnina og kippa henni í burtu.

Við færðum okkur inn í stofu, ég náði í sterkann tvinna og bað hann að opna munninn. Hann gretti sig og setti upp skelfingarsvip. Þá bað ég hann að opna munninn, ég ætlaði aðeins að athuga hversu laus tönnin væri. Hann hefur ekki viljað leyfa fólki að koma við tönnina en ég benti honum á að ég væri ekki með tvinnann, bara hendurnar og bara að athuga hversu laus hún er. Hann opnaði munninn, ég náði góðu taki á tönninni og kippti henni úr. Hann var svo hissa drengurinn að hann átti ekki til eitt einasta orð, svo sagði hann: "mamma.. þetta var bara ekkert vont!"

Tannálfurinn á hinsvegar ekki tannfé til reiðu akkúrat núna og ég var ekkert að segja Dodda að það væri snjór og kuldi og tannálfurinn væri í náttfötunum og nennti ekki út í hraðbanka.. svo ég sagði honum að tannálfurinn væri í fríi í dag en hann kæmi aftur til vinnu á morgun. Hann var ótrúlega sáttur við þá niðurstöðu.

Það þarf svo varla að taka það fram að ég hef myndað munninn á barninu í bak og fyrir, já og líka tönnina - að sjálfsögðu!

New York

You're competative, you like to take it straight to the fight.
You gotta have it all or die trying.

Take the quiz: "Which American City Are You?"

Frá Hörpu:

Orðin klár í sögupróf, gott hjá þér. En þú gleymdir að segja frá hvernig þér gekk í næringarfræðinni!!!

Ég gæti aldrei fallið í næringafræði, ever.

Mitt svar væri skýrt og einfalt. Éta lambakjöt út í eitt og nógu mikið af því!! Drekka smá vatn og aðeins meiri bjór. (b- vítamínið sko....)
Ef þú færð leið á eintómu lambakjöti skelltu þá tóró bernessósu í pott og éttu með. Ef þú færð leið á bernes- prufaðu þá piparsósu og færðu þig svo yfir í bernes eftir þrjá daga. Rauðrófur skemma ekki fyrir. Slepptu rauðkálinu. Láttu svo kallinn vaska upp...... nei, nei nú er ég komin yfir í íþróttirnar....

Ég er að hugsa um að taka íþróttir í fjarnámi næsta haust, ertu með?
Við gætum horft á íþróttirnar í sjónvarpinu eða leikið svo Fifa 2003 í PS2 og skrifað eitthvað sniðugt til kennarans. Held það sé Ólafur Björnsson, bróðir Kristins Björns skíðamanns sem kennir.
Hey, en ekkert mál, krakkarnir eiga líka skíðabrettaleik

Nei sennilega verður það ekki komið í fjarnámi, þeir eru svo bíond á Akureyri !! ;-(

Ég er að fara í síðasta profið á morgun, fél 303 en þá á ég enn eftir að klára félagsfræðilega könnun eða rannsókn til að fá áfangann metinn. Var að hugsa um að kanna félagslegt atferli "human sapies sapies" í Reykjavík, en kennaranum fannst það of viðamikið verk. Sennilega hefur hann byggt mat sitt á verkefnaskilum mínum í vetur!!
Gaf mér þess vegna leyfi til að skila skýrslu um niðurstöður árangurs sauðfjársæðinga, þó það raunar flokkaðist undir náttúruvísindi fremur en félagsvísindi.
Hey, þetta gengur ekki. Ég er farin að misnota þitt blogg því mér gengur ekkert að koma upp bloggi hjá mér..... Var byrjuð á Blogger.com en er byrjuð að spá í MovableType, er bara soddan sauður ;-(
Kv, Harpa

| posted by: Harpa | 15.05.2003 | 1:04:05 |

--

Frá Önnu:

Mér líst helv vel á að taka íþróttir í fjarnámi næst. Lokaprófið verður að labba til Akureyrar! Já og blessuð vertu, ég er alltaf að hreyfa mig eitthvað. Áðan þá þurfti ég að *standa upp* til að ná mér í öskubakka!

Ég er líka að fara í síðasta prófið á eftir. Fer á Matrix reloaded eftir vinnu og svo beint heim að spila Primal í PS2. Held ég panti bara pizzu því ég trúi því að letin muni vera nálægt því að drepa mig þar sem ég er búin að vera svo dugleg þrátt fyrir króníska þreytu.

Ég óttast að heimsóknir þínar og innlegg á síðuna mína munu minnka þegar þú setur upp þína eigin blogg síðu og þessvegna kvíði ég fyrir því að þú hættir alveg að kommenta hjá mér. Það breytir því ekki að ég skal alveg segja þér til ef þú lendir í vandræðum. Ég er sko masókisti.

Þetta með hvort þú ert sauður. Sko. Skv. kenningum hef ég heyrt að maður sé það sem maður borðar. Þá myndir þú réttilega vera sauður og ég: fast, cheap and easy... Greinilegt að það er ekkert að marka þessa kenningu!

Annars er ég komin með magapínu og fer að pissa á 10 mín fresti, ég er svo stressuð fyrir þetta próf. Ég lenti svo illa í því í Iðnskólanum á sínum tíma því í deildinni sem ég var í var það til siðs að prófa úr hlutum sem ekki var búið að kenna okkur. Þessvegna las ég oft Vikuna og Mannlíf fyrir próf því það þjónaði sama tilgangi og að lesa námsefnið = engum.

Ég vona að dælan ráði við adrenalínið og ég fari ekki á límingunum í prófinu. Tek það í Iðnskólanum og ég reikna með að þar finnist jötungrip ef illa fer.

Gangi þér vel í prófinu!!!

| posted by: anna.is | 15.05.2003 | 12:14:57 |

Þegar ég kom heim í dag var ég þreytt. Jóhanna fór í karate og ég lagðist í sófann. Doddi lék sér með kubba. Ég vaknaði klukkan hálf átta og eldaði. Doddi sagði mér að hann hefði tekið mynd af mér á meðan ég var sofandi. Þegar ég náði í myndirnar af myndavélinni sá ég að hann tók 9 myndir af mér. Á meðan þessi mynd var tekin var mig að dreyma eitthvað af eftirfarandi...

Ég var með báða krakkana og stödd á e.k. úthverfasloti. Hlýtur að hafa verið magnað úthverfi vegna þess að í garðinum voru lömb rétt við stöðuvatnið. Í grasinu lá eitt svart lamb, glænýtt. Gestgjafinn, sem var kona sem ég hef ekki séð áður, bað mig að fjarlægja.. og ég man ekki nafnið á því sem hún kallaði þetta gums.. sem var út um allt á lambinu. Eins og rifsber og kavíar. Án gríns. Hún sagði mér að henda þessu í vatnið, sem ég gerði. Tókst samt að fylla aðra ermina á mér af þessu og sat heillengi við vatnið að tína þetta af upphandleggnum á mér.

Krakkarnir voru að leika við fullt af öðrum krökkum á meðan ég var að þessu. Ég tók lambið í hendurnar og bar það eitthvað.. fade to black.

Enter:

Húsið. Við erum stödd í barnaherbergi heimasætunnar sem er á aldur við Dodda. Hún á ekkert rosalega stórt herbergi miðað við húsið sjálft, eins og stofan sem er í íbúðinni sem ég er í. Það voru engar myndir á veggjunum, rúm, Fisher Price rafmagnsorgel sem var brúnt og leit út fyrir að vera eld gamalt, skrifborð, dúkkuvagn og krakkadót. Úr barnaherberginu fórum við niður stiga sem lá inní eldhúsið og stofuna. Á hillum allstaðar voru möppur og blöð, eins og þetta væri ritfangaverslun. Innaf þessu var vinnustofa gestgjafans og eiginmaður hennar var mættur á svæðið. Ég vissi ekki ennþá hvað ég var að gera þarna. Krakkarnir voru að leika sér og gestgjafinn vildi sýna okkur slide show af listaverkunum sem hún hafði búið til. Ég settist í sófa beint fyrir framan sýningartjaldið og áður en ég vissi af hafði ég sofnað. Ég lá með höfuðið á arminum á sófanum sem tengdi hann öðru sæti.

Ég lá í móki þarna þegar einhver settist í sætið alveg við mig, ég fann skyndilega rosalega góða lykt og eins og on instinct.. muldraði ég "hæ, þú lyktar svo vel" og reisti mig örlítið upp, brosti og fann fyrir skeggrót. Ég var með lokuð augu og allt í einu kyssti hann mig. Þegar ég opnaði augun brá mér, því þó ég þekkti lyktina þekkti ég ekki þennan mann. Ég hef samt séð hann, og ég þekki hann í alvörunni.. en ekki í draumnum. Ég glaðvaknaði og settist upp. Stalst öðru hvoru til að horfa á hann en var fljót að horfa eitthvað annað þegar augu hans mættu mínum.

Þegar sýningin var búin var okkur boðið inn í stofu þar sem allir fengu jólagjöf sem var pakkað inn í grænan glanspappír með rauðu skrauti og allar gjafirnar voru eins og stór hollenskur tréklossi í laginu.

Ég kíkti eftir þessum manni á meðan ég hélt á gjöfinni og þegar ég fann hann var hann ennþá brosandi.

Hér vaknaði ég.

Ég fékk sent á msn um daginn slóð á Salad fingers flash animation síðuna og ég skoðaði fyrstu myndina sem heitir "Spoons". Mér finnst hún æðisleg, eins og hryllings ljóð. Nema.. Doddi heyrði þetta og sagði: "mig langar að sjá líka" og settist í fangið á mér. Ég spilaði þetta aftur fyrir hann. Doddi var gjörsamlega heillaður af salad fingers verunni og horfði aftur og svo einu sinni enn. Þá kallaði ég á hann í mat og hann varð að hætta að horfa á þennan.. subtle hrylling.

Þetta er náttúrlega ekkert hryllilegt per se.. samt eitthvað dreary við þetta allt saman.

Í morgun fann Doddi pening undir koddanum sínum. Enda sendi ég Tannálfinum sms í gær og krafist þess að hann mætti til vinnu þar sem Doddi hafði misst tönn. Það er ekkert sem mömmur geta ekki. Eh.. allavega fátt. Doddi varð himinnlifandi og eftir vinnu hjá mér í dag ætlum við út í bókabúð þar sem hann fann e.k. rýting (úr plasti) sem hann langar að kaupa. Nú vill hann missa fleiri tennur og það strax. Vildi að það væri svona ábótasamt fyrir mig að missa tennur.

Þangað til sit ég í vinnunni og dunda mér við að strjúka ryðgað hljóðkort sem ég fann í snjónum áðan hér fyrir utan.

Alveg einstök tilfinning.

Hvað hefur maður í kvöldmatinn þegar snjó kyngir niður?

Ójá.. pönnukökur og heitt kakó.

Eina vitið í raun og veru þegar svona veður er úti. Þegar ég og krakkarnir vorum búin að borða yfir okkur af pönnukökum og skola þeim niður með heitu kakói og rjóma lagðist ég í stól inní stofu og hugðist annaðhvort gefa upp öndina eða leggjast í alvarlega leti. Stuttu síðar kom Doddi og fór að suða um hvort hann mætti horfa á sjónvarpið. Ég leit á þessa fölu tannlausu veru og ákvað að gera út björgunarleiðangur niður í geymslu og finna kraftgalla fjölskyldunnar. Þegar þeir voru dregnir fram í dagsbirtuna fórum við út í meiriháttar snjókast.

Fyndnasta af öllu fyndnu var þegar Jóhanna kastaði óvart framaní Dodda og hann leit út fyrir að vera með gogg. Meira að segja hann hló þarna einhverstaðar inní snjónum. Það var ekki jafn fyndið þegar Doddi fékk annan snjóbolta inná peysuna sína því hann hafði týnt treflinum í garðinum. Hvað hann grét. Tók gleði sína aftur þegar ég hafði hreinsað mesta snjóinn burtu og gefið honum leyfi til að hefna sín á Jóhönnu. Hann fékk eitt dauðafæri og hitti hana í fótinn. Þau voru bæði sátt við þau málalok.

Stuttu síðar voru krakkarnir búnir að króa mig af í einu horni garðsins. Ég reyndi að bera hendurnar fyrir mig og vísa í Genfarsáttmálann um meðferð stríðsfanga en þau hlustuðu ekki á mig og já.. gengu frá mér.

Þetta er komið gott. Ég er að fá tilfinningu í fingurna aftur. Pikk er til margs nytsamlegt.

Gleraugun mín eru svo skítug að ég sé betur án þeirra...

Ég hef verið soldið lost í lífinu undanfarið og lítið tjáð mig á síðunni um mínar innstu tilfinningar.

Ljóta ruglið.

Síðan Ófeigur dúkaði upp hafa all margir menn minnt á sig í kjölfarið, annaðhvort hringt, sent mér tölvupóst eða bara sms, menn sem hafa áhyggjur af mér og vilja mér vel. Sumir hafa boðist til að berja Ófeig, aðrir bjóðast til að myrða hann eða borga öðrum fyrir að gera það. Enn aðrir hafa bent á sig sem alternative ef mig langar að fara út að borða eða í bíó. Það upplýsist hér með að það þarf ekkert að bjarga mér. Ég og Ófeigur.. we go way back.

Ég kynntist honum fyrst þegar ég var að vinna í fiski útá Granda. Hann var aðal töffarinn á lyftaranum og ég var nóbody á færibandinu. Hann var ferlega nice, svolítið feiminn og óframfærinn og það braust út í hroka og yfirlæti. Sérstaklega í samskiptum sínum við stelpur.

Hann bauð mér einu sinni í bíó en ekkert gerðist enda vorum við bæði mjög ung og hann óreyndur. Seinna kom Ófeigur aftur inn í líf mitt þegar ég var að vinna fyrir mér í sjoppu sumarið sem ég var sautján ára. Það gerðist ekki margt á milli okkar þá heldur. Hann fór með mig á endalausa rúnta niðrí miðbæ og þagði mest allan tímann. Hann lagði ekki út í að svo mikið sem kyssa mig. Hætti að hringja í mig eftir fimm rúnta. Ég komst seinna að því að hann hélt að ég hefði ekki áhuga.

Næst lágu leiðir okkar saman á skemmtistað í Reykjavík. Ég sá hann við barinn með vini sínum og ákvað að nú væri kominn tími til að gera eitthvað í þessu furðulega sambandi sem virtist aldrei ætla að eiga sér stað á milli okkar...

..og endaði að sjálfsögðu uppí rúmi heima hjá honum þar sem ég fékk hann til að opna sig í fyrsta skiptið fyrir mér. -Enda var maðurinn mökk ölvaður.

Við kjöftuðum alla nóttina og enduðum á að gera eftirminnilega en árangurslausa tilraun til að fjölga mannkyninu enda notuðum við tvöfalda getnaðarvarnir. Hvorugt okkar var tilbúið til að láta eitt skipti duga og við byrjuðum formlega saman þegar hann gaf mér lítillega lemstraðann hring sem hann fann á róluvellinum á Barónstígnum eina nóttina eftir djamm.

Þetta var stormasamt samband. Við fluttum saman í litla risíbúð í Laugardalnum. Eldhúsið var eiturgrænt að lit, stofan laxableik, svefnherbergið blátt og inná baði var klósett sem þjáðist af krónísku sírennsli. Ég vann í garðvinnu þetta sumar. Honum var illa við það af því ég var oft léttklædd, í stuttermabol og stuttbuxum, að þvælast innanum fólk og aðrir karlmenn áttu það til að yrða á mig uppúr þurru og það gerði Ófeig oft mjög pirraðann og óöruggann. Ég skildi það nú eiginlega aldrei. Ég hafði ekki áhuga á neinum öðrum en honum.

Við rifumst daglega útaf einhverju sem skipti ekki máli og þá átti ég til að henda í hann lauslegu drasli sem ég fann í íbúðinni. Sem varð til þess að Ófeigur keypti allt úr óbrjótanlegu plasti.. sem gerði mig svo aftur alveg rosalega frústreraða.. því það vita allir að það er ekkert eins óþolandi eins og að grýta hlut í einhvern ef hann brotnar ekki. - Hluturinn. En þetta er einmitt kjarni málsins og the essence of Ófeigur. Hann vill ekki vesen og rifrildi, hann vill bara lifa friðsælu lífi, horfa á sjónvarpið í rólegheitunum, skreppa í göngutúra og safna laufblöðum. Ég hafði lítinn áhuga á því á þessum tíma verð ég að segja. Við vorum ekki alveg að sjá eye to eye.

Eftir því sem vikurnar liðu urðu rifrildin ofsafengnari og Ófeigur fór halloka í baráttunni því hann vildi ekki ráðast á mig til baka vegna líkamlegra yfirburða, sem pirraði mig alveg rosalega og ég sakaði hann oft um tilfinningakulda og áhugaleysi. Ég viðurkenni að ég gekk of langt daginn sem ég ætlaði að reka hann í gegn með gaffli úr silfursettinu sem hann fékk í fermingargjöf frá ömmu sinni, blessuð sé minning hennar. Hann náði að grípa símaskrá og bera hana fyrir sig. Ég brást við með því að bera eld að elstu laufblaðamöppunni hans og daginn eftir flutti hann út. Ég grét og braut óbrjótandi plast með hamri í hálft ár á eftir.

Á bak við leiðindarkommentin og hrokann í Ófeigi leynist nefnilega yndislegur, rólyndis maður sem langar að leyfa mér að vera til í fullri stærð. Meina.. ég er ekki það hávaxin hvort sem er.

Annars hef ég ekkert heyrt frá honum síðan síðast og það kæmi mér ekki á óvart þó að hann væri hættur við alltsaman. Enda heldur hann líklega að ég sé alveg jafn skæð og ég var á þessum unglingsárum.

Hann hefur reyndar rosalega gott lag á að ná mér upp.
- Og ég honum.. í allt öðrum skilningi...

Anna: halló?
Ófeigur: ég vil að þú hættir að skrifa um mig á þessa ljótu síðu þína
Anna: aldrei
Ófeigur: þú ert klikkuð
Anna: ekki vilja geðlæknarnir uppá kleppi meina það
Ófeigur: almáttugur!
Anna: láttu nú ekki svona

þögn

Ófeigur: ég er að fara til berlín um jólin
Anna: hvað ertu að fara að gera þar?
Ófeigur: hitta Veru

þögn

Anna: bíddu.. ég hélt að þú og Vera væruð hætt saman?
Ófeigur: það er auðvitað ekki verandi nálægt henni
Anna: af hverju læturðu hana þá ekki vera?
Ófeigur: hún er veruleikafirrt
Anna: er hún þá fyrrverandi?
Ófeigur: við þurfum að ganga frá pappírunum
Anna: hvernig má það vera?
Ófeigur: hættu
Anna: hvað? fer nærvera mín í taugarnar á þér?
Ófeigur: þú ert allt of mikil tilfinningavera
Anna: ég hélt að það væri Vera
Ófeigur: geimvera þá
Anna: þú ert verulega sætur..
Ófeigur: asni

Þögn

Anna: af hverju segirðu ljóta hluti við mig
Ófeigur: hvað? Viltu að ég sé að hringja í þig og segja að mér þyki vænt um þig eða eitthvað svoleiðis helvítis rugl?
Anna: er það rugl?
Ófeigur: of væmið fyrir mig.
Anna: svo þú segir að ég sé klikkuð og mongo og asnaleg í staðinn?
Ófeigur: já akkúrat, mér finnst það sætt

þögn

Anna: ljóti hálfvitinn sem þú ert ég hata þig
Ófeigur: djöfull ertu leiðinleg
Anna: láttu ekki svona, ég var bara að segja þér hvað mér þykir vænt um þig
Ófeigur: þú mátt ekkert segja svona, þú átt að vera dama
Anna: af hverju mátt þú segja svona en ekki ég?
Ófeigur: af því ég er strákurinn
Anna: æ fokk you
Ófeigur: elska þig líka
Anna: ha?
Ófeigur: heyri í þér.. [skellir á]

Það var meira ég sem endaði þetta samband okkar Ófeigs á sínum tíma, óvart auðvitað.

Ég er svosem ekkert hissa á því að hann komi ekki hlaupandi eftir göngustígnum á Ægissíðunni hrópandi "Anna" með útbreiddann faðminn. Svo er hann náttúrlega haltur eftir að hundurinn beit hann um daginn út á Geirsnesi. Ljótu villidýrin sem ganga laus þar. Hann hleypur ekkert á næstunni.

Best ég gefi þessu pásu. Hann er víst á leiðinni til Berlín að hitta fyrrverandi til að ganga frá einhverjum pappírum. Ég sé nú alveg hvernig það endar. Hún með tvíburana og hann einn hér. Þarf ekki kjarneðlisfræðing til.

Ég þori að veðja að hún verði ófrísk aftur á aðfangadag og ég sjái Ófeig ekki meir. Hann vill nú meina að það sé ekkert að gerast á þeim vígstöðvum og að hann þoli ekki tvíburana hvort sem er en ég sé í gegnum hann. Langar leiðir.

Auk þess veit ég sitthvað um Veru.

Hún tók við Ófeigi stuttu eftir að hann flutti frá mér. Þau eru búin að vera sundur/saman í tólf ár. Hún er naglasnyrtir sem hit the jackpot þegar hún fékk umboð fyrir gel í Þýskalandi. Keypti að lokum verksmiðjuna fyrir peninga sem hún erfði eftir frænda sinn sem bjó í Kanada og flutti með krakkana til Berlín. Markaðssetti þetta naglagel fyrir bóndakonur í Rússlandi og voila! Konan er milli. Maður ætti kannski að prufa að markaðssetja plokkara og útrýma yfirvaraskeggjum á rússnenskum bóndakonum líka.

Veit að þau voru í harðri forræðisdeilu. Hún vill að hann taki strákana aðra hvora helgi og komi í flugi þarna úteftir. Ljóta ruglið. Svo skil ég ekki alveg hvernig tvíburarnir geta verið fimmtán ára ef Ófeigur á að vera líffræðilegur pabbi þeirra því hann er bara búin að þekkja veru í fjórtán ár. Ég skil svo lítið og veit svo fátt. Má ekki gleyma því að Ófeigur á við stærðfræðiblindu að stríða, ég ætti kannski að benda honum á þetta?

Mér finnst þó punkturinn yfir i-ið vera að drengirnir eru svartir. Ófeigur er ekki svartur og ekki Vera heldur. Þetta er allt hið undarlegasta mál, frá öllum sjónarhornum...

Hún hefur kannski stungið koddum innanundir peysuna í fjóra mánuði og borðað mikið af kjötbollum í sósu með of mikið af matarlit og eignast "stór" börn sem kunnu að ganga? Ég veit ekki hvernig hún fóðraði þetta, kemur mér náttúrlega ekki við þannig lagað...

Ég er allavega hætt að reykja, hætt að grýta hlutum, hætt að öskra - mestmegnis og hætt að skilja nærbuxurnar eftir á gólfinu við rúmið. Hann gat sko eipað yfir því. Ég er líka hætt að elda kjúklingaréttinn sem ég plataði ofaní hann í tíma og ótíma og hann bólgnaði allur upp af og fékk heiftarlegan niðurgang á eftir. Ég hló mig máttlausa. Kom í ljós að hann er með ofnæmi fyrir karrí. Hvernig átti ég að vita það? Húmorinn hjá mér hefur lagast. Ég geri ekki lengur grín af fólki. Ég á örugglega ekki eftir að spyrja hann í tíma og ótíma hvað þrír plús átta eru, hann getur ekki lagt við eða dregið frá tölunni átta. Það er honum lífsins ómögulegt og ég gerði óspart grín að því.

Ég held að ég hafi í raun verið svona vond við hann vegna þess að ég þráði innst inni að hann væri góður við mig. Auk þess var hann alltaf að hreyta einhverju í mig. Þetta var allt einn stór misskilningur.

Hvað sem gerist er ég búin að setja hreint á rúmið...

Rétt í þessu:

Anna: Halló?
Ófeigur: viltu hætta þessu, gerðu það
Anna: hvað?
Ófeigur: þetta pappíradæmi er dna próf, ég veit alveg að ég á ekki tvíburana, mamma var löngu búin að segja mér það
Anna: ó
Ófeigur: hættu svo að skrifa um mig!
Anna: aldrei, þetta er frábært efni og ég hef ekkert annað til að skrifa um. Lifi svo viðburðasnauðu lífi.
Ófeigur: ég vildi óska þess að ég hefði aldrei litið þig augum
Anna: ég líka, sérstaklega þegar ég er nývöknuð á morgnanna
Ófeigur: þú ert svo mikill asni ég þoli þig ekki

þögn

Ófeigur: halló?
Anna: þú ert of vondur
Ófeigur: æææ..
Anna: hey bíddu, er með símtal á hinni línunni
Anna: halló?
Jude: hello, Anna?
Anna: yes, who is this?
Jude: it's me, Jude
Anna: my god..
Jude: just wanted to tell you, I owe you that dinner after all
Anna: YOU WON??
Jude: yes I did, and I'll be coming to Iceland next week, you busy?
Anna: hold on, I have a call on the other line
Jude: ok
Anna: Ófeigur?
Ófeigur: já
Anna: erum við on eða off?
Ófeigur: hvað ertu að meina? on off hvað? mongo rugl alltaf í þér
Anna: bara.. erum við on eða off?
Ófeigur: nenni ekki að tala við þig, sjáum til. Heyri í þér.. [skellir á]
Anna: Jude?
Jude: yes
Anna: when will you arrive?

Ég hef sagt það, again and again.. að ég vilji mann sem er góður við mig.

En hvað er að vera góður?

Kæru lesendur. Viljiði segja mér hvað þið haldið að ég sé að meina?

Ég er boðin í þrítugsafmæli kerfisstjórans míns í kvöld. Það sem meira er.. ég og Kristó vorum beðin um að sjá um tónlistina í partíinu. Ekki nóg með að afmælisbarnið sé kerfisstjóri, heldur er hann björgunarsveitarmaður líka. Mér skilst að það verði þrír nördar á svæðinu, me included, og restin hraustir björgunarsveitarmenn sem geta bjargað öllu.

Eða hvað?

(15:55:21) Anna: sá sem sér um tónlistina ber alltaf ábyrgð á teitinu
(15:55:26) Kristo.is: Já.
(15:55:58) Anna: ekki það
(15:56:07) Anna: skilst að það verði lítið mál að bjarga öðru
(15:56:14) Anna: eru ekki björgunarsveitarmenn á svæðinu?
(15:56:37) Kristo.is: Hehe.
(15:56:45) Kristo.is: Þú hefur greinilega aldrei séð fulla björgunarsveitarmenn.
(15:57:38) Anna: eh.. nei
(15:57:50) Anna: á ég að mæta með hjálm?
(15:58:30) Kristo.is: Neinei...
(15:58:37) Kristo.is: En mundu að hafa alltaf flóttaleið nálægt.
(15:58:53) Kristo.is: Plantaðu þér nálægt góðum, greiðfærum útgangi og láttu aldrei neitt komast á milli þín og hans.
(15:59:03) Anna: aha
(15:59:08) Anna: ég er með á nótunum

Ég er búin að búa til playlista sem á að geta rúllað óáreittur í fjóra og hálfann klukkutíma á meðan ég get setið að stífri drykkju því eins og Óli sagði þá mun hann persónulega sjá um að fylla alla sem mæta á svæðið.

Það kann þó aldrei góðri lukku að stýra að fylla dj-ana. Ég fer ekki ofan af því að það eru þeir sem bera ábyrgð á stemmingunni og satt að segja finnst mér skemmtilegra að spila en að drekka. Það er nefnilega ótrúlega gaman að sjá hvað fólk gerir þegar rétta tónlistin er spiluð.

Ég er og verð á rangri hillu í lífinu, en það fer hinsvegar ágætlega um mig og ég kem hvort sem er aldrei til með að geta valið hvað mig langar að verða þegar ég er orðin stór.

Kannski var það bara blessun eftir alltsaman að verða ekki stærri en ég er. Frestar þessari ákvörðunartöku indefinately!

Það eru samt of margir búnir að segja mér að skrifa bók undanfarið. Ég velti því fyrir mér um hvað hún ætti að vera.

Óli er orðinn þrítugur. Það er staðreynd. Við dönsuðum saman við True Blue með Madonnu. -Eða sko.. Madonna flutti lagið, hún var ekki að dansa með okkur.

Magga hafði rétt fyrir sér með Rúnar. Það er nákvæmlega ekkert hægt að finna að þessum manni, fyrir utan þrjár evrur. Freysi ætti að hætta að kalla flottar stelpur lufsur, já.. ég er bara ekki að fíla það og hefði hann kallað mig það..

...jah.. hann hefði líklega séð soldið eftir því. Ég er nefnilega ekki lufsa. Og ekki reyna að klína því framaní mig þegar ég segist lufsast til að gera þetta og hitt á síðunni. Að lufsast er ekki það sama og að vera lufsa.

Ég endaði á Thorvaldsen í kvöld. Alveg einstök upplifun. Tónlistin þarna er supreme. Ok ég er náttúrlega 33 ára, við skulum átta okkur á því. Ég er samt ekki 45 ára í mínípilsi og netasokkabuxum. Hvað ætli maðru geti púllað netasokkabuxur off lengi áður en það fer að verða sorglegt?

Lögreglu-landamæravörður í partíinu taldi mig ekki deginu eldri en 27 ára. Maður sem fílar Frank Sinatra og finnst hvað sem hann heitir.. gerpið þarna sem er alltaf að krúna og stæla Sinatra... honum finnst hann glataður - eins og mér. Ófeigur er reyndar sammála líka.

Þegar ég kom inn á Thorvaldsen fór ég beint á dansgólfið. Það mun vera tónlistin. En það var maður að dansa við mig sem.. jah... var með hendurnar út um allt og ég var ekki að fíla það. Miklu betra þegar landamæravörðurinn mætti á svæðið. Gaman að dansa við hann.

Nú sit ég og hlusta á Windmills of your mind með Sting og hugsa um.. ekki Jude.. ekki Ófeig.. heldur mann sem fékk mig til að vakna brosandi í morgun.

Mann.. sem gæti.. mögulega..

27 ára. Ætli það séu bólurnar? Verð eiginlega að fara að hætta á þessari hormónalykkju. Ég er ekki að meika þetta öllu lengur..

Finn svo mikla þörf fyrir að senda sms akkúrat núna.. en ég vil ekki vekja veika manninn í næsta húsi. Það væri bara ljótt. Þó ég sé alveg handviss um að ég gæti gert ýmislegt til að honum myndi líða.. aðeins betur.

note to self: laf. Ég bara verð að muna að blogga um það á morgun!

Djöfull dreymdi mig skrítinn draum. Hitti skólasystur mína síðan úr grunnskóla (L) á spáni og seinna vorum við í einhverjum dýragarði. Í dýragarðinum hitti ég aðra skólasystur mína úr grunnskóla (E) og hún var að stela afleggjurum af plöntunum, sem er eitthvað sem ég sé hana ekki alveg gera í raunveruleikanum.

Draumurinn endaði á svakalegasta þrumu og eldingarstormi sem ég hef lennt í og ég hringdi í krakkana, grátandi, til að segja þeim að koma inn svo þau yrðu ekki fyrir eldingu.

--

Var ég að skeina þegar The Boss með Braxtons var vinsælt?

Þessi mynd hefur ekkert með þessa færslu að gera.
This is garnish.

Var að tala við Hörpu áðan. Segja henni frá hugmynd sem ég fékk á leiðinni heim úr bíó. Best að taka það fram að hugmyndin kemur ekki fram í færslunni.

(20:45:30) Anna: hvað fjallar bridget jones myndin um?
(20:45:35) Anna: ég skal rifja það upp
(20:45:37) Harpa: EKKI NEITT
(20:45:44) Harpa: eða hvað
(20:45:54) Anna: hún fjallar um single konu sem fer að sofa hjá yfirmannninum, hættir því og verður skotin í öðrum manni. the end
(20:45:57) Anna: frábær bíómynd
(20:45:59) Anna: um ekkert
(20:46:06) Harpa: LOL
(20:46:27) Anna: þetta sem ég sagði þér frá er dagdraumur allra fráskildra kvenna
(20:46:48) Anna: allra fráskildra, single og giftra kvenna í heiminum Harpa
(20:46:57) Anna: þú ert bara undantekningin sem sannar regluna
(20:47:03) Harpa: ég er ekki fráskilin, en þokkalega misskilin og þetta er EKKI draumur minn
(20:47:07) Anna: sko
(20:47:10) Harpa: LOL
(20:47:12) Anna: ég vissi að þú myndir segja þetta
(20:47:24) Anna: ég er nefnilega líka í hausnum á þér
(20:47:29) Harpa: LOL

--

update:

(20:52:54) Harpa: viltu setja nafnið mitt í færslunni með stóru H
(20:53:14) Anna: verði þinn vilji
(20:53:19) Anna: svo á neti sem í raunheimum

Jude Law á desktoppinu mínu.

Fór að sjá nýju Bridget Jones myndina. Hún er.. jah.. bland.

Á undan myndinni voru sýnd sýnishorn úr væntanlegum myndum, eins og oft er gert í bíó. Meðal annars var sýnt úr myndinni Alfie. Ég missti málið. Þegar sýnishornið var búið kom kunnuglegt nafn á hvíta tjaldið: "Jude Law" og mamma sagði: "Jude Law?, hver er það aftur?" Ég meinaða. Held að mamma sé farin að kalka all illilega. "Mamma! Jude Law! Þetta er ástmaður minn! Þekkirðu hann ekki?!!" Mamma svaraði: "ha? Hver þá?" - "Nú þessi maður.. sem var í sýnishorninu", svaraði ég stórhneyksluð. "Hvaða sýnishorni?" spurði mamma alveg blankó.

Það verður gaman í jólaboðunum í ár..

(15:16:11) Jude: the movie is crap
(15:16:18) Jude: bad reviews and ticket sales are a disaster
(15:16:22) Anna: alfie???
(15:16:31) Jude: I'm in shock
(15:16:36) Anna: you gotta be kidding me!
(15:16:40) Jude: they dropped the Bond negotiations
(15:16:45) Anna: christ..
(15:16:47) Jude: right after the premiere
(15:16:50) Anna: my god
(15:17:08) Anna: I hate to say I told you so.. but you should never be a part of a remake
(15:17:11) Anna: specially not a Michael Cain remake
(15:17:17) Jude: I know you did. Should have listened to you
(15:17:29) Jude: and allready it's considdered the worst remake of all time! :'(
(15:17:40) Anna: darling!
(15:17:41) Jude: only Stallone and Get Carter (a Caine remake also) is considdered more crap
(15:17:47) Anna: I'm speechless
(15:17:56) Anna: Isthar comes to mind
(15:18:09) Jude: I'm drowning in shit over here. Thinking about moving to iceland for a while
(15:18:17) Jude: while this blows over
(15:18:25) Anna: ah.. what about Sienna?
(15:18:55) Jude: she dumped me, I asked her to play along. The humiliation would be too much if we go public with that now
(15:19:10) Anna: poor baby..

-Fékk ég sms:

"Ég elska þig fallegastur :)"

Ég varð fyrst stórmóðguð því ég er ekki fallegastur, gæti verið falleg, fallegust.. en ekki fallegastur.

Nokkrum mínútum síðar fékk ég annað sms:

"Afsakid vitlaust numer :/"

Þá varð ég ennþá móðgaðri. Aldrei sendir mér neinn sms og segir að ég sé fallegust og í fyrsta skipti sem einhver sendir mér sms og segir að ég sé fallegastur.. er hann að senda í vitlaust númer!

Segi bara eins og Bulldog: This sucks! This is total bs!

Jude Law á bolnum mínum..

Ég var að spöklera.. Ætti ég ekki að veita verðlaun til þeirra sem komast x oft í movie hall of fame? Er einhver með tillögur?

Ég er eitthvað svo andlaus. Held ég fari í bað.

Jude Law í hálsmeninu mínu...

Rétt áðan langaði mig svo í eitthvað dísætt.. að ég fór niður í kaffihús og sagði:

"Góðan dag. Ég er að safna bólum. Hvað áttu fyrir mig?"

Ég er að bíða eftir að Harpa publish-i síðu sem ég ætla svo að kíkja á fyrir hana. Hún situr fárveik fyrir framan tölvuna og er að vinna.

Ég sit og downlóda porni á meðan ég bíð.

Svona getur þetta verið.

Anna says:
já
Anna says:
ok
Anna says:
þú þarft að búa til síðuna upp á nýtt
Anna says:
það er bara þannig
Anna says:
þú ert að breyta það miklu
Harpa says:
:(
Anna says:
já
Anna says:
ég veit að það er sorgó
Anna says:
but hey!
Anna says:
there's always porn!
Harpa says:
ég var
Harpa says:
lol

Ég og Ófeigur erum að spá í að byrja saman. Þetta væri svona hagræðis-samband. Hann er leiður á að borða bara 1944 rétti og ég er leið á skírlífi. Hittumst í dag á kaffihúsi og fórum yfir málið.

Ófeigur: Heitur matur minnst fimm sinnum í viku og bannað að hafa 1944.
Anna: ekki málið, sex jafnoft
Ófeigur: ertu snargeðbiluð kona!?
Anna: ég þarf kynlíf
Ófeigur: ohhh... var það nú ekki típískt

þögn

Ófeigur: 50 sinnum á ári, er það nóg fyrir þig? Hvað er það annars oft í viku?
Anna: fjögur og hálft skipti
Ófeigur: d.. hélt það væri miklu minna

þögn

Anna: ég vil að þú kyssir mig líka
Ófeigur: jesús.. ljóta ruglið.. og hvað? Á ég að leiða þig allt sem þú ferð líka og breiða ofaná þig á kvöldin? Ljóta helvítis mongo ruglið í þér alltaf
Anna: en þú gerir það svo vel
Ófeigur: skal kyssa þig þegar ég er fullur. Næsta mál.
Anna: en þú drekkur ekki
Ófeigur: akkúrat!
Anna: Ég vil líka að þú haldir utan um mig stundum
Ófeigur: æ hlífðu mér við þessu
Anna: finnst þér ég of kröfuhörð?
Ófeigur: ég skal hugsa málið en ekki gera þér neinar vonir
Anna: en ef ég fer að gráta?
Ófeigur: jesús [lítur í kringum sig] á nú að fara að gráta
Anna: nei, ég meina.. ef ég fer að gráta, ætlarðu að hugga mig?
Ófeigur: ætlarðu að verða eins og Vera? Vælandi og öskrandi öllum stundum? Heimtandi peninga fyrir mat og hreinlætisvörum? Ég tek ekki þátt í svona rugli.

þögn

Anna: ég er að meina ef einhver deyr eða eitthvað
Ófeigur: já þannig. Jú þá skal ég klappa þér á hausinn og rétta þér klósettpappír
Anna: þú ert svo rómantískur og hlýr maður
Ófeigur: talar eins og ég sé hommi, ljóta helvítis mongo rugl alltaf
Anna: æ láttu nú ekki svona
Ófeigur: er að verða of seinn niður í stjórnarráð, heyri í þér

"mundu supa er ekki heitur matur"

Stundum gerast hlutir í lífinu sem ekki er nokkur leið að sjá fyrir.

Getur einhver sagt mér hvað þetta er á kjúklingnum??

Anna says: eru blómin frá þér?
Ófeigur says: blóm????
Ófeigur says: hvernig dettur þér svona rugl í hug
Ófeigur says: varstu að fá send blóm??
Anna says: já
Ófeigur says: frá hvaða klamidíukóngi eru þau?
Anna says: hélt að þau væru frá þér
Ófeigur says: af hverju er einhver flatlusaforingi að sendr þér blóm?
Anna says: ég hef ekki stjórn á því hvað aðrir gera. Stendur á kortinu "aðdáandi" hélt að það væri þú
Ófeigur says: já vegna þess að l´´i kurnar a´því eru svo yfirgnæfadi eða?
Anna says: ég hélt bara að þú værir að vera sætur við mig
Ófeigur says: ég er nú ekki viss um að ég kærii mig um að koma nálægt þér
Anna says: nú?
Anna says: af hverju?
Ófeigur says: til að geta lesið um það á þessar mongo síðu sem þú hedlur úti þarna
Anna says: hvaða hvaða
Ófeigur says: ætlarðu að skrifa um aþð? í m´saatriðum?
Anna says: slappa af maður passa þrýstinginn
Ófeigur says: má maðru eiga von á si'kum lysingum eða ekk??'?
Anna says: nei ég skal hlífa lesendum mínum við því
Ófeigur says: noh mikið var það nú gamna
Anna says: en þetta samtal fer beint inn
Anna says: óklippt
Ófeigur says: þú ertt VANGEFIN!" GEÐVIEEEEEEEEEEEIK !!!!!
Anna says: greyið mitt láttu nú ekki svona
Ófeigur says: kem ekki nálægt þér
Ófeigur says: AAAAALLLLLLLLLLLDREIIIIIIII
Anna says: kjúklingur í matinn í kvöld

stuttu seinna

Ófeigur says: þu þarna mongo hvenær á ég að koma á eftir
Anna says: sjö
Anna says: kem ég svo klukkan tíu?

Ormakjúklingurinn ógeðslegi smakkaðist eins og kjúklingur. Engum virðist hafa orðið mjög meint af. Doddi fékk hita og það heltist yfir mig svo mikið slen að ég svaf í allt gærkvöld. Offi horfði á sjónvarpið og ég heyrði í honum í gegnum svefninn bölsótast yfir því að ég er bara með RUV og Skjá einn. Hann reyndi að vekja mig um hálf tíu, til að standa við sinn hluta samningsins. Það segir hann allavega. Skildi eftir orðsendingu hripaða á kassakvittun úr Nóatúni á koddanum:

"Þú ert ekkert venjulega mongo geðvond manneskja. Ef þú segir mér aftur að fara í rassgat næst þegar ég reyni að vekja þig, viltu að ég að taka þig á orðinu?"

Það er samt eins og mig minni að hann hafi komið og kúrt við mig í smá stund... þessi dúlla.

Ég lét krakkana ganga frá eftir sig eftir matinn í dag. Doddi stundi þungann á meðan hann skolaði diskinn og kom honum fyrir í uppþvottavélini, vorkenndi sér gríðarlega.

Anna: "Þú þarft að læra þetta einn daginn, dagurinn í dag er eins góður og hver annar"
Doddi: "ég þarf ekkert að læra þetta, ég ætla aldrei að gera þetta"
Anna: "en þegar þú ert orðinn stór, ætlar þú ekki að þrífa í kringum þig?"
Doddi: "nei"
Anna: "hver á þá að gera það? -Eða ætlarðu bara að búa í ruslahaug?"
Doddi: "það verður ekkert drasl, ég ætla bara að horfa á sjónvarpið"

[metnaðurinn mun ríða honum að fullu einn daginn]

Anna: "ætlarðu sumsé ekkert að borða?"
Doddi: "júts"
Anna: "og hver ætlar að elda?"
Doddi: "ég"
Anna: "og hver ætlar þá að ganga frá þegar þú ert búinn að elda? Ég lifi ekki að eilífu, þú áttar þig á því, einn daginn legst ég með tærnar upp í loft og steindrepst. Hver ætlar þá að ganga frá eftir matinn?"
Doddi: "þá ætla ég að eiga svona mat-skrúbbi-maskínu"
Anna: "en einhver þarf samt að setja diskana og glösin í hana"
Doddi: "ég ætla að eiga tvær svona mat-skrúbbi-maskínur"
[tvær, sjáiði - til öryggis]

Doddi er á þessum aldri..

Doddi: "Mamma, má ég fá vatn?"
Anna: "já"
Doddi: "gefðu mér þá vatn"
Anna: "náðu í það sjálfur"

Doddi: "mamma! mig vantar blöð til að lita"
Anna: "náðu í þau sjálfur"

Doddi: "mamma! Klæddu mig í skóna"
Anna: "gerðu það sjálfur"

Doddi: "mamma! má ég fá banana?"
Anna: "já, ef þú nærð þér í hann sjálfur"
Doddi: "ég get ekki opnað hann!"
Anna: "reyndu betur"
Doddi: "mamma! ég sálast úr hungri!"
Anna: "bjargaðu þér"
Doddi: "MAMMA!"
Anna: "það væri synd ef þú deyrð úr hungri þegar það er hnífur í hnífaparaskúffunni"
Doddi: "MAMMA! VILTU RÉTTA MÉR HNÍF!"
Anna: "náðu í hann sjálfur.."

..og ég er á þessu stigi uppeldisins.. "björgum þeim okkur sjálf". Það er það eina sem blífur. Doddi er einfaldlega komin á aldur.

Anna: "Doddi minn.. mundu, þeir hæfustu komast af."
Doddi: "mamma.. hvað ertu að tala um? Ég skil ekki"
Anna: "Það er ekki skrítið. Enda ert þú stákur og ég er stelpa. Þú átt eftir að reka þig oft á þetta á lífsleiðinni"

Mig langar að biðja fólk að kjósa á forsíðu.

Ég bauð Ófeigi að koma með mér út að borða með vinnunni.

Fékk sms frá honum áðan:

"A eg ad vera vidbjodslega fullur thegar vid forum ut ad borda og radast a folk, brjota allt og bramla og sveifla mer i ljosakronunum?"

Ég sendi til baka

"Ehm.. viltu thad?"

Var að fá til baka frá honum:

"viltu ekki ad kvöldid verdi eftirminnilegt? Get haldid rædu lika"

Hann er svo mikill ljúflingur hann Offi, vill greinilega allt fyrir mig gera.

Hann var á "to do" listanum mínum. Búinn að vera þar lengi en núna er hann farinn af honum, eins og nýji linkurinn hér til hliðar ber vitni um. Hélt að ljénsherrann sjálfur hefði drepið niður fingri á lyklaborð þar sem hann undraði sig á því af hverju Ófeigur var að fara niður í stjórnarráð en nei.. það var ekki fyrr en ég fór að lesa eldri færslur ljénzherrans að ég áttaði mig á því að Kavalíerinn og Ljénzherrann eru í raun sitthvor maðurinn. Þetta vakti hjá mér nokkra skelfingu í fyrstu en ég var fljót að ná mér.

Ég mæli með Ljénzherranum fyrir þá sem vilja veltast um úr hlátri en þekki ekki nóg til Kavalíersins til að mæla með honum. Verð að fara að hætta að nota menn til mælinga, nema þá formælinga - sem virðist vera eina vitið þegar kemur að karlmönnum hvort eð er.

Fjörutíu lesendur búnir að kjósa og tölurnar eru Ófeigi ekki í vil. Hann á von á símtali mjög bráðlega. Ég óttast að hann muni taka fréttunum sem ég hef að færa verr en þegar ég steig á gullfiskinn hans (Óvart) um daginn. Það tók fljótt af, ég var á pinnahælunum. Í símtalinu mun ég útskýra fyrir honum að meirihluti lesenda minna vill að ég sé sexúallí frústreruð, soon to be spinster á síðunni og að ég skrifi um uppvask og skeiningar - eingöngu. Nema ég er reyndar hætt að skeina. Nú segi ég "skeindu þig sjálfur".

Hvað um það.. það var ánægjulegt að heimsækja ljénzherrann av kaffisterkt og honum tókst með undraverðum árangri að ná mestu uglunni úr mér, sem hlýtur að teljast nokkuð gott ef sú staðreynd er höfð í huga.. að ég drekk ekki kaffi.

Handritshöfundar Sopranos skila inn handriti af twin peaks og enginn tók eftir því

- fyrr en það var of seint..

(15:33:39) Harpa: verðurðu online í kvöld?
(15:33:49) Anna: já ég býst við því, eitthvað
(15:33:55) Anna: ef offi hringir ekki í mig
(15:34:02) Anna: þá hef ég öðrum hnöppum að hneppa
(15:34:05) Anna: er í þannig buxum

-nei, ég er ekki að tala um Ísland. Ég er að tala um höndina á syni mínum....

Doddi: "Mamma, finnst þér þetta ekki hryllilegt sker?"

Þess má svo til gamans geta að ég brákaði úlniðinn á drengnum þegar ég var að taka efri myndina.

Hann mun aldrei geta notað höndina til annars en að velja sjónvarpsstöðvar í framtíðinni með fjarstýringu...

Það er búið að vera smá keis í gangi undanfarna daga á atvinnuvígvellinum. Á föstudaginn fór ég heim með kvíðahnút í maganum og var hálf lömuð alla helgina, með þetta hangandi yfir mér. Í gær kom nýr vinkill á málið og föstudagsmálið rísolvað. Þetta er þó bara rétt að byrja en ég er ennþá á lífi.

Æ svo er pósturinn að gera mig VITSTOLA! Helvítis spambottar út um allt sem fylla pósthólfið mitt af rusli dauðans sem verður til þess að ég nenni ekki að fara í gegnum póstinn minn sem veldur því að hinir og þessir eru farnir að senda mér evil sms og spyrja hvort ég sé orðin of fín til að svara tölvupósti frá þeim. Ég kem af fjöllum og kannast ekki við neitt. Kannski er skrímslið sem býr í baðkarinu mínu farið að éta rafræna póstinn minn, væri það nú ekki típískt. Það væri líka ekki það eina sem þetta helvítis monster étur hér á heimilinu! Ég á bara tvennar nærbuxur eftir!

Fyrst ég er farin að tala um skrímslið sem býr í baðkarinu liggur beint við að minnast á.. að það er einmitt vegna þessa skrímslis sem ég hef ekkert minnst á baðferðir mínar í langan tíma. Þær eru orðnar slíkur hildarleikur að viðkvæmt fólk myndi tæplegast halda sönsum við að lesa lýsingarnar. Það hefur nefnilega stækkað, skrímslið, og kemst ekki lengur fyrir í vaskinum á meðan ég baða mig.

Það er ekkert annað að gera í stöðunni en að henda nokkrum nærbuxum ofaní vesturbæjarlaugina og fá kvikindið til að mígreita þangað eða halda áfram að fara í sturtu. Kvikindið lítur hinsvegar ekki við öðru en orublú nærbuxum af dýrari gerðinni svo það er eiginlega ekki option.

Það á ekki af manni að ganga.

Annars fór ég heim í hádeginu. Borðaði það sem eftir var af brauðinu, sumsé sitthvorn brauð endann og drakk með því restina af mjólkinni, hálft glas. Fór á klósettið og notaði þrjú síðustu klósettpappírsblöðin, var sem betur fer bara að pissa. Þvoði mér um hendurnar með dreggjunum af handsápunni og þurrkaði mér í síðasta hreina handklæðið. Setti í þvottavél síðustu grömmin af þvottaefni sem ég átti og dreif mig af stað aftur í vinnunna. Þegar ég renndi inn á bílastæðið fór bensínljósið að loga á bílnum.

Getur verið að ég fái útborgað í dag?

ps. Ég neita að trúa því að það geti engin svarað getrauninni í movie hall of fame. Smá hint.. myndin sem um ræðir hefur áður komið við sögu í movie hall of fame...

Fór áðan í Pennann. Eftir stutta leit fann ég afgreiðsludömu og spurði: "á ég ekki að gefa Offa séns?" Hún horfði á mig eins og ég væri fáviti.

Svör við öllu my ass...