Sunnudagur, 17. október 2004
Júlía kom áðan og á sömu mínútunni kom vinkona mín í heimsókn líka. Planið var að taka Júlíu í manicure og þar sem H var á staðnum tók ég hendurnar á henni bara líka í gegn. Úr varð mjög ánægjuleg "stelpu stund". Þegar Júlía fór barst talið að öðrum og alvarlegri málum.
Ég veit ekki hvernig það er að vera tæplega þrítugur og vera hræddur um að finna aldrei mann og eignast aldrei börn. Ég kem aldrei til með að vita það. Finnast tíminn vera að hlaupa frá sér og ekkert nema drullusokkar í boði á markaðnum. Ég held að það sé ekki rétt heldur. Ég hinsvegar stend við það sem ég hef alltaf sagt: maður finnur ekkert eigulegt á djamminu. A.m.k. ekki þegar maður er að leita.
Þegar maður er ekki að leita.. þá geta furðulegustu hlutir gerst.
Talandi um djammið... ég er að fara að afhenda verðlaun á föstudaginn. Á eftir verður stofnfundur í félagasamtökum sem ég er búin að skrá mig í. Ég er svo glötuð að ég man ekki nafnið á félaginu í augnarblikinu. Sue me.
Á laugardaginn er óvissuferð. Þegar ég er komin í bæinn úr henni ætla ég að fara á djammið, drekka mig augafulla og svo.. ætla ég að þvo bílinn minn.
-NOT