Úff, ég er einu skrefi nær eftir að lesa þetta.

Já, það var einmitt þetta sem kom mér mest á óvart þegar ég hætti. Hvað það leið stuttur tími þar til ég fór að finna reykingalyktina sem ég hafði aldrei fundið áður. Og hvað leið stuttur tími þar til reykur fór að fara illa í mig (ég geri svosem ekki ráð fyrir að hann hafi farið vel í mig áður).

Ég hafði reyndar hætt tvisvar áður og þá fann ég í hvorugt skiptið fyrir þessu. Kannski vegna þess að þá var ég í rauninni ekki tilbúin að hætta.

Já mér tókst að hætta að reykja - eða - ég virðist hafa sett þessa fíkn í samhengi við fyrrverandi eiginmann minn. Einu skiptin sem mig langar virkilega að reykja er þegar ég er nálægt honum.

Það má því segja að það sé beinlínis skaðlegt heilsu minni að umgangast hann mikið. Eða þannig.

Ég hef aldrei fundið fyrir svona áður Nanna og finnst þetta lygilegt. Ég reykti frekar mikið þegar ég var reykingarmanneskja en hef aldrei fengið svona verk í lungun áður af reykingum. Hvað þá reykingum annarra!!!

"Varð" að hætta að reykja (ólétta) og fannst reykingarlykt alltaf geggjaðslega góð. Nema jú, ef manneskja kom inn í herbergi nýbúin að vera úti að reykja, þá er þessi ógeðslega járnlykt (eða hvernig sem ég á að lýsa henni). En ef fólk var að reykja í kringum mig, langaði mér helst að biðja það um að blása framan í mig.

Um leið og ólétta og brjóstagjöf kláraðist byrjaði ég að reykja aftur

og elska það.... *hóst*

Sko. Ég skal alveg viðurkenna að það næst besta á eftir fullnægingu er að fá sér sopa af kók í gleri og góðan drag af sígarettu strax á eftir...

..en bara þessi fyrsti smókur. Allt hitt er ódýr eftirlíking. Það er nú helvítis vandamálið!

Ég hætti 21.03.2003 en ég get svarið það að ég er ennþá reykingamanneskja. Mér finnst ég bara vera í svona time warpi.

And what better to do when in a time warp than to eat? Allur tíminn sem maður gæti verið að eyða í reykingar er nú yfirfærður á snakkpásur. Ferlega trist, en svona er það nú.

Atviksorða-Anna, þú ert skemmtileg! Ertu með blogg sjálf?