 |
|
|
|
 |
Svefn og sushi
Þriðjudagur, 19. október 2004
Ég hef tekið eftir því að þegar ég hugsa um ákveðna hluti sækir að mér svo mikill svefn að ég verð að hætta að hugsa um þá. Enn og aftur koma náttúrulegar varnir líkama míns í veg fyrir að ég hugsi of mikið um hluti sem mér finnst óþægilegt að hugsa um. Sem er gott, samt ekki. Til dæmis get ég ekki lengur hugsað um verkfall kennara, ég byrja að geispa alveg um leið. Ég get ekki hugsað um óveður, verð alveg hrikalega syfjuð og ef ég hugsa um.. ..soldið annað, get ég varla haldið augunum opnum. Í dag talaði ég stanslaust um óveður og óöryggi í 50 mín. Og þörf mína fyrir að geta alltaf annaðhvort labbað út í bíl og keyrt í burtu, eða hringt á leigubíl og tekið taxa í burtu. Fyllist líka óöryggi þegar ég hringi dyrabjöllu - alveg þangað til einhver svarar. Hvernig stendur á þessu? Ég er manneskja sem ætlar í óvissuferð á laugardaginn. Í rútu. Ef ég á ekki að deyja úr óöryggi þyrfti ég helst að fara á bílnum mínum og elta rútuna. Annaðhvort það.. eða hugsa um leið og ég er búin að fá mér sæti í rútunni - og sofa alla ferðina. Ég er með óöryggi á háu stigi. Var boðið á veitingastað um daginn og smakkaði sushi í fyrsta sinn á ævinni. Fannst ferlega gaman og loksins kom sér vel að eiga spes foreldra. Lygin í mér, það hefur oft komið sér vel, en oftar illa. Bygons. Ég var nefnilega ekki eins og stelpan í Landsbankaauglýsingunni. Ég kann að nota prjóna. Hvernig lærði ég það? Jú.. einu sinni fóru pabbi og mamma til Kína, án gríns. Þar lifðu þau á melónum í þrjár vikur og hreinsuðu magann með því að fá sér whiský kvölds og morgna. Eina fólkið sem fékk ekki steinsmugu í ferðinni. Þegar þau komu heim höfðu þau meðferðis tösku fulla af niðuruðudósum og matarprjónum. Við vorum varla komin heim af flugvellinum þegar mamma tók öll hnífapör úr umferð og setti prjóna í hnífaparaskúffuna. Þeir sem lærðu ekki að borða með prjónum.. ja... þeir léttust bara. Það kom mér töluvert á óvart hvað mér fannst þetta gott. Sushi-ið. Ég hef aldrei lagt í að smakka sushi áður og finnst hrár fiskur ekkert átakanlega lystugt fyrirbæri. Hef unnið við að verka þetta og aldrei stungið upp í mig einum einasta bita. Það var ekki einu sinni freistandi. Það hefur hinsvegar komið fram að ég vil allt fyrir ákveðinn aðila gera. Hann hefur ekki gott af því að vita það, en hann les mig ekki svo þetta er allt í lagi. Auk þess lýg ég svo mikið á síðunni. Hann veit það alveg. | anna | 16:32 |
comments
Anna, þú kallar þetta óöryggi. Hljómar meira eins og þörf til að vera alltaf "in control" -- frjáls til að hlaupa frá öllu ef þér dettur í hug; með lykilinn að hurðinni; við stýrið; osfrv.. Voru þetta þú og Igor að snæða sushi saman? Nr. 1 | posted by: organistinn | 20.10.2004 | 9:21:25 | [+] |Vá maður eða réttara sagt kona leggur ýmislegt á sig fyrir réttu aðilana. Ekki æti ég hráan fisk í dag eða næstu daga. Þetta er gjörsamlega "The story of my week" Þóra mín. Aumingja við........ Nr. 4 | posted by: edda | 21.10.2004 | 14:34:56 | [+] |
|
