 |
|
|
|
 |
Reykingar - the end
Mánudagur, 04. október 2004
Ég er hætt að reykja. Stór hluti af blogginu mínu hefur fjallað um árangurslausar tilraunir mínar til að hætta so far, en ég er hætt að líta á sjálfa mig sem reykingarmanneskju. Eftirfarandi texti er tileinkaður nöfnu minni sem ég held uppá og finnst að ætti að byrja að skrifa, því hún er helvíti góður penni. Á tímabili hætti ég nánast að blogga. Það var þegar ég hætti að reykja og það tókst, í hálft ár. Ég fór frá því að vera 55 kg í að vera 69 kg á þessu hálfa ári. Eyddi meira af peningum á dag í sælgæti og gos en ég hefði eytt í sígarettur. Ég var hætt að reykja en ég var ennþá reykingarmanneskja. Ég féll og byrjaði að reykja aftur, áttaði mig á því að ef ég myndi hætta aftur að reykja, yrði ég að hætta að borða nammi og drekka kók líka. Annars myndi ég verða.. a whole lot of Anna.. so to speak. Þetta byrjar á því að maður heilaþvær sjálfan sig þangað til þú ert farinn að hata retturnar svo mikið að þú vilt hætta. Vissir þú að í raun eru það sígaretturnar sem fá fólk til að breyta matarræði? Já, af því fólk brennir meira þegar það reykir fer það sjálfkrafa að leita í feitari mat og óhollari, svo líkaminn hafi eitthvað til að brenna endalaust. Ég varð fokvond þegar ég las þetta í einhverri grein sem ég fann á netinu vegna þess að mitt matarræði var.. jah.. hreint út sagt viðbjóðslegt. Ég komst að því þegar ég hitti frænda minn einn daginn. Hann vinnur sem einkaþjálfari og ég spurði hann hvort ég ætti séns á að verða eins og ég var. Ég var ca 68 kg þegar ég hitti hann þennan dag og hann sagði: "skrifaðu niður allt sem þú borðar í nokkrar vikur, og klukkan hvað. Breyttu matarræðinu, þá verður þetta no prob". Svo gerði hann annað. Svolítið sem ég held að hann hafi gert til að planta fræi í hausinn á mér, gefa mér trú. Hann hallaði sér að mér og hvíslaði að mér: "annars eru þetta bara genin, og þú hefur þau. Þetta verður ekkert mál ef þú ætlar þér það". Í þrjá daga skrifaði ég niður allt sem ég borðaði og.. ég skrifaði líka niður hvert einasta skipti sem ég fékk mér sígarettu. Eftir þrjá daga, þegar ég skoðaði þetta.. þá varð mér óglatt. Mér varð það ljóst að ég lifði á fitu, sykri og sígarettum. - Eingöngu. Enda er ég gallblöðrulaus kona langt fyrir aldur fram. Helvítis djöfulsins reykingar. Jú.. maður brennir hraðar en venur sig í staðinn á að borða orkuríkari (lesist: feitari og sætari) mat. Þegar fólk hættir að reykja situr það oft uppi með matarræðið sem helvítis reykjurnar, eins og Doddir kallar þær, hafa vanið mann á. Ég veit vel að sígarettur eru ávanabindandi. Ég fór ekki að reykja vegna þess að ég hélt að ég væri ofurmenni og yrði ekki húkkt. Nei, ég fór að reykja á sínum tíma vegna þess að mér var bara skít sama. Þótti ekki nógu vænt um sjálfa mig. So what þó ég myndi króka uppá Vífilsstöðum talandi eins og Glámur eða Skrámur með súrefniskútinn í eftirdragi. Who in the world would care! Svo það var ekki málið. Vissi líka að það er meira nikótín og meiri tjara í þessu dóti en er gefið upp á umbúðunum. Mér var sama um það líka. En þegar ég las þessa grein, um reykingar og matarræði.. now that pissed me off. Ég er hætt að reykja, hætt að lifa á sykri og fitu og mér líður bara fjandi vel. Einusinni sagði ég alltaf: "hvernig get ég unnið þennan fight? Sígaretturnar eru svo miklu fleiri en ég". Nú segi ég: "æ go fuck yourself, ég á betra skilið." Þá virðist einhvernvegin engu máli skipta þó ég sé outnumbered. | anna | 0:19 |
comments
Ég hef hætt áður að reykja og þá var það ekkert mál (ja, við skulum segja lítið mál Það versta er að ég held að ég sé að viðhalda sígarettulöngun minni með þessu stöðuga áti, því það er jú aldrei eins gott að fá sér "homma" (bara svona fyrir útlendingana sem eru með þýðingarforritið í notkun) eins og eftir væna máltíð. Vítahringur if ever there was one! Kristur minn ég kalla á þig Og hjálpaðu mér líka að hætta að reykja=éta óhollt. Ég hætti einu sinni að reykja í 5 ár og stækkaði um 35 kíló, ég held að ég geri það aldrei aftur, ég held að það sé skárra að reykja bara. það var ekki svo auðvelt að ná þeim af aftur. En svo stóð ég mig að því núna nýverið að gleyma að reykja í nokkra daga Ég slysaðist í nálastungu... virkaði svona ótrúlega. Nr. 5 | posted by: AlanHudson | 4.10.2004 | 19:14:21 | [+] |
|
), ég var nefnilega útivinnandi. Núverandi ástand - heimahangandi - er öllu verra. Það er ég sem fer í Bónus að versla í matinn... og hnetu M&M og Nóakropp og Ballerinukex. Skola því svo niður með sykurlausu Pepsi Maxi til mótvægis. 
