Miðvikudagur, 06. október 2004
Sumir viđskiptavinir mínir eru í uppáhaldi.
Einn ţeirra sendi mér ţetta í morgun:
Elskulega Anna mín.
Öll hin góđu ráđin ţín
ćtla ađ duga ósköp lítt;
ansi finnst mér ţađ nú skítt.
Einlćglega og ákaft biđ,
engan sýni guđi friđ,
ađ vekist lausn á vanda skjótt
ţá verđur okkur báđum rótt.
Ţegar ég var búin ađ laga ţađ sem ţurfti ađ laga sendi ég svar til baka:
Almáttug og guđi lík,
međ margt á minni könnu.
Ánćgjan međ ljóđ ţitt var slík,
ađ ţú mátt kalla mig Önnu.