Fimmtudagur, 21. október 2004
Ég er í svo góðu skapi, þökk sé Soffíu hjá Og Vodafone. Mig nefnilega vantaði nýtt símanúmer til að gefa upp á Galdradúkkusíðunni og ég vildi ekki fá hvaða númer sem er. Talaði við Soffíu og sjá! Hún reddaði málinu og var ekki lengi að því!
Nú getur Jóhanna átt gamla númerið mitt sem ég ætlaði að nota í þetta mál og ég fæ nýtt, næstum alveg eins. Enda allavega bæði á - ANNA.
MÚHOHOHOHO
Það er búið að fresta verðlaunaafhendingunni sem þýðir að ég fer ekki í geðveiku dragtina á morgun, sem ég keypti í gær, heldur þar næsta föstudag. Hvort á ég að vera með svart naglalakk eða eldrautt? The agony of choice..
Sem minnir mig á að ég fór og keypti mér dragt í hádeginu í gær. Allur gærmorguninn hjá mér fór í að sitja og vorkenna mér yfir því að ég ætti engin föt til að vera í á þessari verðlaunaafhendingu þar sem ég hef minnkað um tvö númer frá því síðast þegar ég keypti mér eitthvað svona semi bisness like í fataskápinn. Lít út eins og Chaplin í hlutverki umrenningsins þegar ég er komin í gömlu dragtina, bara sorglegt að horfa á það. Ætli ég hafi lækkað líka? Einkennilegt. Ég mátti nú ekki alveg við því..
Þegar liðið var all verulega á morguninn og ég var búin að barma mér mikið stakk Inga uppá því að ég myndi bara fara og kaupa mér föt. Ég horfði á hana eins og hún væri Kleppsmatur. Kaupa föt? Datt ekki í hug að þetta væri option, þegar ég mundi skyndilega eftir því að ég á, þrátt fyrir allt, mökk af peningum (innan skynsamlegra marka) hjá RUV sem ég hef bara ekkert verið að nota. Búnir að liggja þarna í tvo mánuði alveg óhreyfðir. Þegar ég áttaði mig á þessari staðreynd spurði ég Ingu hvort hún vildi bara ekki koma með mér að skoða föt. Það er nefnilega eitt af því leiðinlegasta sem ég geri og ég fer stundum að gráta ef ég reyni að kaupa mér föt ein. Þegar það gerist sér afgreiðslufólkið sér leik á borði og hleður á mig ógeðslega ljótu rusli sem ég sé ekkert fyrir tárum og ég upplifi byuers remorse dauðans mánuðum saman á eftir.
Ah.. nú er ég aðeins að ljúga.. bygons.
Þetta gekk eins og í sögu. Byrjaði sem líklegt mission impossible, tók í heildina 40 mín og ég var heilli dragt ríkari og peningum sem ég var búin að gleyma að ég ætti fátækari. Ég hef gert marga verri díla um ævina. Það er ekki nokkur spurning.